無礼面!
รายละเอียดผลงาน
บทพูดในผลงาน
หน้า 1
- ~กิจกรรมยามเช้ากับ THE END~
- บุเรเม็น!
- โคจิมะ เทรุมิ
หน้า 2
- ยามเช้าของบุเรเม็นนั้นเริ่มต้นเร็ว────
- ทุกคน!
- วันนี้ขอบคุณที่มาไลฟ์ข้างถนนแบบลับๆ ของบุเรเม็นนะครับ...
- นามิดะกาวะ รุย
- โมเฮจิ
- ฮามาโนะคาวะ ซาการุ
- ขอบคุณคร้าบบบบบ
หน้า 3
- วันนี้ก็ได้ทิปอีกแล้ว!
- ฝากด้วยนะคร้าบ!
- ไลฟ์แบบกองโจรยามเช้าคือหนึ่งในแหล่งรายได้หลักของบุเรเม็น
- โมเฮะ โซโล่!!
- จัดไป
- ซากะ! เอเระโคโตะ ทู!!
- เสียง
- ตู้ม
หน้า 4
- พวกแก!
- ข้อหาก่อความวุ่นวายเสียงดังยามเช้า พวกแกโดนจับแน่!!
- แย่แล้ว เผ่นกันเถอะ!!
- เอาล่ะ~ ทีนี้
- พวกชิตัปปิกิ (ลูกน้องโอกัปปิกิ) ก็สลัดหลุดมาได้แล้ว...
- ไปแช่น้ำร้อนยามเช้ากันมั้ยครับ!
หน้า 5
- เห~
- นี่แหละที่เขาเรียกว่าซาคุโระงุจิ
- นี่สินะโรงอาบน้ำสาธารณะของเอโดะ~
- อ่างอาบน้ำ
- ข้างในมืดน่าดูเลยนะครับเนี่ย~ มีแค่หน้าต่างบานเล็กๆ บานเดียวเอง
- เขาทำไว้เพื่อไม่ให้ไอน้ำออกไปข้างนอกให้มากที่สุดน่ะ
- ระวังลื่นด้วยนะ
- น้ำร้อนน่าดูเลยนะครับเนี่ย〜!!
- ※เดิมทีเป็นห้องอบไอน้ำ
- ※อุณหภูมิน้ำในสมัยนั้นอยู่ที่ประมาณ 47-48 องศา
- การทำให้ผิวบางลงด้วยน้ำร้อนนี่แหละวิถีของลูกชาวเอโดะ
หน้า 6
- แต่ว่า...
- การอาบน้ำยามเช้านี่ช่างหรูหราจริงๆ นะครับ...
- พูดอะไรของแก
- น้ำในโรงอาบน้ำน่ะ พอเติมตอนเช้าแล้วก็ไม่ได้เปลี่ยนอีกเลยทั้งวัน
- พูดง่ายๆ ก็คือ พอตกเย็นน้ำก็จะ...
- อาบน้ำยามเช้าสุดยอดไปเลยครับ!!!
- ...ขุ่นคลั่กไปด้วยเหงื่อไคลของผู้ชาย...
- พออาบเสร็จก็ขึ้นไปพักผ่อนที่ชั้นสอง เป็นธรรมเนียมปฏิบัติเลยล่ะ
- เป็นเหมือนแหล่งสังสรรค์ของเมืองด้วยน่ะ
- เอ๊ะ...? คุณซากะไม่อาบน้ำเหรอครับ ไม่เป็นไรเหรอครับ?
- เดี๋ยวสนิมขึ้น
- อ่า...
- เนอะ...
หน้า 7
- มะ เมื่อกี้พูดเรื่องน่าทึ่งออกมาหน้าตาเฉยเลย...!!
- ซากะน่ะมีชิ้นส่วนจักรกลในร่างกาย ถ้าลงน้ำเดี๋ยวสนิมจะขึ้นเอาเลยไม่ลงไง
- BODY PAINTING!
- รอยสักที่ทำจากโกโก้
- นี่วาดเอาเหรอครับเนี่ย?!
- แหม~ พัดลมอัตโนมัติ (มีเอเรคิเทลขนาดเล็กในตัว) ที่คุณซากะสร้างขึ้นน่ะ
- ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามในโรงอาบน้ำทั่วเอโดะเลยล่ะครับ!
- จากนี้ไปจะผลิตจำนวนมากในราคาที่ถูกลง แล้วก็มีทั้งให้เช่า (ยืม) และขายขาดเลย...
- กอบโกย♪ กำไรมหาศาล
- ค้าขายเก่งจริง!
- คุณซากะนี่ค้าขายเก่งจริงๆ ด้วยแฮะ...
- เอาล่ะ~ ข้าวเที่ยงก็กินแล้ว
- นอนกลางวันดีกว่า นอนกลางวัน!
- ช่วงบ่ายเป็นเวลาอิสระ— ต่างคนต่างไปทำธุระหรือฝึกซ้อม
- กลับบ้านแถวกันดีกว่า!
หน้า 8
- นี่เธอ...
- ดูท่าจะเล่นชามิเซ็นลำบากนะ ให้ฉันติดสายสะพายให้เอาไหม?
- เนบาเอะรุไฮ
- ....
- อ๊ะ
- ขอบคุณครับ
- แต่ว่านะ...
- คุณซากะนี่เป็นคนใจดีจังเลยนะ...
- แอบประทับใจนิดหน่อย
- ว่าแต่... ผมยังไม่เคยเห็นหัวหน้าเป่าขลุ่ยชาคุฮาจิเลยนะครับ
- เขาเก่งเหรอครับ?
- ว่าแต่... เขาเป่าเป็นจริงๆ เหรอครับ?
- เฮ้ย! เจ้าน้ำตา!!
- อ๊ะ... คุณคือ
- เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอครับ?!
หน้า 9
- วันนี้แหละ!
- จงบอกความลับเรื่องโทนเสียงขลุ่ยชาคุฮาจิของเจ้ามาซะ
- ผู้ตั้งตนเป็นคู่แข่งของรุย ยอดฝีมือฮิจิริกิ ไค คัง
- แกอีกแล้วเรอะ...
- ไม่มีความลับอะไรทั้งนั้น
- ฉันมันอัจฉริยะเฟ้ย ไม่ต้องลำบากอะไรมันก็ออกมาเองนั่นแหละ
- แต่ว่า...
- มันต้องมีเคล็ดลับอะไรอยู่บ้างไม่ใช่รึไง?
- โทนเสียงพิลึกพิลั่นแบบนั้นไม่ใช่สิ่งที่ทำได้ด้วยความพยายามหรอก
- ไม่มีเคล็ดลับอะไรทั้งนั้น
- ก็เพราะฉันเป็นอัจฉริยะไงล่ะ
- แล้วเสียงประหลาดๆ นั่นมันออกมาได้ยังไงกัน?
- ข้าถูกเรียกว่าเป็นเด็กอัจฉริยะมาตั้งแต่เยาว์วัย
- และมีความสามารถในการบรรเลงเครื่องดนตรีทุกชนิดมาโดยตลอด แต่...
- มีเพียงเสียงขลุ่ยชาคุฮาจิของเจ้าเท่านั้นที่ข้าไม่เข้าใจ! ช่างน่าพิศวงพันลึก...
หน้า 10
- หนวกหูเฟ้ย
- วกหู
- อะไร...
- ใช้เครื่องดนตรีตีคนเนี่ย มันผิดวิสัยของคนแล้วนะครับ!!
- ฟังนะ ขลุ่ยชาคุฮาจิน่ะทำมาจากไม้ไผ่เก่าที่ตากแห้งไว้ 1-5 ปี
- หลังจากนั้นก็เอาน้ำมันออกโดยการลนไฟ...
- พูดง่ายๆ ก็คือมันแข็งแกร่งมาก
- ดังนั้นขลุ่ยชาคุฮาจิน่ะ—
- เพราะมันแข็ง (เลยเอาไว้ตีคนได้) ไงล่ะ
- ไม่ได้นะครับ!
- อั่ก!
หน้า 11
- ผม... จะอยู่ในวงนี้ต่อไปได้มั้ยนะ... หัวหน้าก็เป็นคนแปลกๆ ซะขนาดนั้น...
- เฮ้อ~
- บ้านแถวของบุเรเม็น
- นี่เธอ!
- ชามิเซ็น~♪ เล่นได้แล้วนะ ทันทีเลย~♪
- อะ... อย่างที่คิดเลย
- คุณซากะเป็นคนดีใจดีและอ่อนโยนจริงๆ...!!
- ถ้ามีคนคนนี้อยู่ล่ะก็ เราอาจจะพยายามต่อไปอีกหน่อยได้...
- หืม?
- ปุ่มอะไรเนี่ย...
- อ้อ อันนั้นน่ะ
- ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วเลยดัดแปลงปีศาจให้ซะเลยไงล่ะ♪
- ติดมิสไซล์ขนาดเล็กเอาไว้ให้แล้ว
- ?!
- จบ
แสดงความคิดเห็น
0