บทพูดในผลงาน
หน้า 1
- ครูสอนพิเศษของผมหน้าตาดี
- ว่าไงจ๊ะนักเรียน? จ้องฉันตาไม่กะพริบเลยนะ
- แต่ว่า... ก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะ
หน้า 2
- ร่างกายนี้มันน่าสนใจขนาดนั้นเลยเหรอจ๊ะ?
- รีบๆ สอนผมได้แล้วครับ
- นิสัยเฉพาะตัวสุดๆ
- อะไรกัน นึกว่าเด็กผู้ชายวัยนี้จะสนใจผู้หญิงซะอีก
- ดูเหมือนเธอจะไม่ใช่แบบนั้นสินะ
- ช่วยอย่าพูดอะไรที่ทำให้เข้าใจผิดได้มั้ยครับ
- ผมก็สนใจผู้หญิงอยู่บ้างหรอกนะครับ
หน้า 3
- ไม่สิ กำลังคิดเมนูอาหารเย็นอยู่ล่ะสิ?
- โอ๊ะ โทษทีๆ
- งั้นมาเริ่มกันเลยมั้ย
- คนคนนี้จะไหวจริง ๆ เหรอเนี่ย...?
- ทั้งๆ ที่ผลการเรียนของผมขึ้นอยู่กับคนคนนี้แท้ๆ...
- จุดเริ่มต้นมันเป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น
- นี่ อิคาริ แกน่ะ—
- ทำ "หน้าเด็กเรียน" แท้ๆ แต่ผลการเรียนก็ไม่ได้ดีเลยนี่หว่า
- เอ๊ะ
- อิคาริ สึโตมุ
หน้า 4
- ทำ "หน้าเด็กเรียน" แท้ๆ แต่ผลการเรียนก็ไม่ได้ดีเลยนี่หว่า
- ทำ "หน้าเด็กเรียน" แท้ๆ แต่ผลการเรียนก็ไม่ได้ดีเลยนี่หว่า
- ทำ "หน้าเด็กเรียน" แท้ๆ...
- จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้!
- คำพูดนั้นมันคาใจจนทนไม่ไหว
- ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็มีแต่ต้องทำคะแนนให้ดีขึ้น จะได้ไม่โดนใครดูถูกอีก...
- ครูสอนพิเศษ... นี่แหละ!!
- ครูสอนพิเศษโทราอิ
- พิเศษ
- เปลี่ยนความฝันให้เป็นจริง
- และแล้วผมก็ขอให้พ่อแม่จ้างครูสอนพิเศษมาจนได้ แต่ว่า...
- !
หน้า 5
- คนที่มาคือพี่สาวนักศึกษาที่อยู่ข้างบ้านผมนั่นเอง
- ว่าไง พ่อหนุ่ม
- คุณแม่ของเธอขอร้องมาน่ะ ตั้งแต่วันนี้ไปฉันคือครูสอนพิเศษของเธอ
- คนที่แอบปลื้มมาตลอด
- พี่สาวข้างบ้านมาอยู่ตรงหน้า...!
หน้า 6
- เอ่อ... จะดีเหรอครับ? คุณอายาโนะโคจิ...
- ให้มาเป็นครูสอนพิเศษให้คนอย่างผมน่ะ...
- ไม่เป็นไรหรอกน่า พอดีฉันกำลังหางานพิเศษทำอยู่เหมือนกัน
- ในเมื่อคุณแม่ของเธอเป็นคนขอร้องมา ก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธอยู่แล้ว
- ขอบคุณครับแม่...!
- แล้วก็ "อาจารย์อายาโนะโคจิ" มันเรียกยากไปใช่มั้ยล่ะ?
- ต่อไปนี้เรียกฉันว่าอาจารย์ยูอะก็ได้นะ
- คุณยูอะ... เพิ่งจะรู้ชื่อจริง...
- อีกอย่าง ชื่อฉันเขียนด้วยคันจิว่า "君" (คิมิ) แต่อ่านว่า "ยูอะ" นะ
- อายาโนะโคจิ ยูอะ
- "You are" ก็เลยเป็น "君" (คิมิ) งั้นเหรอ?! ซ่าาา
หน้า 7
- คุณแม่ของเธอขอร้องให้ฉันช่วยปั้นเธอให้เป็นลูกผู้ชายเต็มตัวน่ะ
- เป็นไงล่ะ ดีใจใช่มั้ย?
- มะ... ไม่ได้ดีใจขนาดนั้นซะหน่อยครับ...
- การที่พี่สาวข้างบ้านมาเป็นครูสอนพิเศษให้ก็ดีใจอยู่หรอก
- แต่ภาพฝันในอุดมคติพังทลายลงก็น่าเสียดายเหมือนกัน
- เฮ้อ...
- ตื่นเต้นจนไม่มีสมาธิเลย...
- เป็นอะไรไปจ๊ะ?
- ไม่มีใจเรียนหรือไง?
- เป็นเพราะอาจารย์นั่นแหละครับ...
หน้า 8
- ถ้างั้นเพื่อให้เธอมีกำลังใจ ทุกครั้งที่สอบได้คะแนนเต็ม ฉันจะให้รางวัล
- เป็นรูปเซลฟี่ลับเฉพาะของฉัน 1 ใบ
- ความมั่นใจนั่นมาจากไหนกันครับ?
- ฉันน่ะ ตั้งแต่แรกแล้ว
- มะ... ไม่ได้ต้องการซะหน่อยครับ...
- ผมไม่สนใจรูปเซลฟี่หรอกครับ
- โฆษณาเบนซาบล็อกรึไง?
- ...พูดจาน่ารักดีนี่นา
หน้า 9
- งั้นก็หมายความว่า... รางวัลเป็นของจริงจะดีกว่ารูปถ่ายสินะ?
หน้า 10
- งะ... งั้นรางวัลขอเป็นเค้กแล้วกันครับ
- อ๊ะ อ๋อ เค้กสินะ!
- ถ้าเป็นระดับฉันล่ะก็ เรื่องแค่นี้มองปราดเดียวก็รู้แล้ว
- สนของกินมากกว่าสินะ?
- มันก็ไม่เชิงนะครับ
- อะ... อันตราย... เกือบไปแล้ว—
- พี่สาวลุคทอมบอยผู้มีตัวตนแรงคนนี้
- รสนิยม (ทางเพศ) ของผมเกือบจะถูกทำลายไปแล้ว...
- สุดท้ายก็โดนทำลายไปแล้ว
แสดงความคิดเห็น
0