#即オチ2コマ劇場
自宅を不良女子に占領された話

第一話

11
วันที่เผยแพร่: 2026.08.29

รายละเอียดผลงาน

แสดงความคิดเห็น

0

บทพูดในผลงาน

หน้า 1

  • ผมมีความลับอย่างหนึ่งที่ไม่เคยบอกใคร
  • นั่นก็คือ...
  • หน้าต่างห้องนอนของผมบังเอิญหันหน้าเข้าหาพื้นที่โรงเรียนพอดี
  • ทำให้ผมสามารถกลับมาพักผ่อนหย่อนใจในห้องคนเดียวช่วงพักกลางวันได้แบบนี้ยังไงล่ะ
  • ชีวิตมัธยมปลายของผมมันยิ่งกว่าผู้ชนะ แต่เป็นสถานะที่เรียกว่าชนะใสๆ เลยล่ะ...
  • มันควรจะเป็นอย่างนั้นน่ะนะ───

หน้า 2

  • จนกระทั่งถูกเด็กเกเรหญิงในห้องเดียวกันเจอเข้า
  • อาซาฮินะ อาซาฮิ เด็กเกเรเจ้าของสถิติ RTA โดนพักการเรียนที่เร็วที่สุด จากการก่อเรื่องวิวาทในวันประกาศผลสอบ
  • อะไร? อยากสูบเหรอ?
  • ขอโทษครับ

หน้า 3

  • จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้คือเมื่อหลายนาทีก่อน──
  • ตอนที่ผมกำลังจะเข้าห้องตัวเองในเวลาพักกลางวันเหมือนทุกที
  • ก็ดันไปถูกเธอที่กำลังแอบสูบบุหรี่อยู่เจอเข้าจนได้...
  • นี่~ คอแห้งอะ ขอน้ำอะไรดื่มหน่อยได้ปะ?
  • ฉันจะไม่เอาเรื่องนี้ไปฟ้อง แลกกันเป็นไง
  • ทำตัวเป็นผู้กล้าในเกม RPG บุกเข้าบ้านคนอื่นตามใจชอบซะได้...
  • นี่เธอรู้รึเปล่าว่าที่นี่ที่ไหนน่ะ?
  • ที่นี่มันบ้านฉันนะ... แค่ฉันพูดคำเดียว เธอก็โดนข้อหาบุกรุกได้เลยนะเว้ย...!
  • แต่ว่า... เอาเถอะ ครั้งนี้จะยอมยกโทษให้ก็ได้...
  • อืม วางไว้ตรงนั้นแหละ

หน้า 4

  • นี่ โคโมรุ
  • แถมยัง...
  • ในห้องน้ำไม่มีคลีนซิ่งเลยอะ บ้านนี้มันเป็นไงของมันเนี่ย?
  • ถึงกับเรียกเพื่อนมาด้วยเลยเรอะ...
  • อาบิรุ เรย์ ผู้ละเมิดกฎระเบียบการแต่งกายทุกข้อเท่าที่จะนึกออก จนเรียงความสำนึกผิดที่เขียนไปหนาเท่านิยายได้หนึ่งเล่ม

หน้า 5

  • โคโมรุอะไร?
  • ก็เพราะนายน่ะเป็นพวกชอบเก็บตัว (โคโมรุ) อยู่ในตึก (ทาเทยะ) ไง เลยเป็นโคโมรุ
  • เห~ ไม่ยักรู้
  • บุกเข้าบ้านคนที่ไม่รู้จักชื่อเนี่ย น่ากลัวยิ่งกว่าเด็กเกเรซะอีก
  • เออ ช่างมันเถอะ
  • เดี๋ยวฉันจะให้เขามาส่งของครบชุดตามที่อยู่นี้ ฝากรับไว้ด้วยแล้วกัน
  • นี่ไม่ใช่แฟนที่อยู่ด้วยกันซะหน่อย
  • โหย~ รีแอคชันจืดชืดชะมัด น่าเบื่อ~
  • ว่างจัง หาหนังสือโป๊อ่านดีกว่า~
  • ไม่สิ ถ้าเป็นเด็กสมัยนี้ต้องเป็นแบบดิจิทัลไม่ใช่เหรอ?
  • อ๊ะฮะฮะ เหมือนกับอาซาฮิเลยนี่นา
  • หา?
  • หมายถึงบุหรี่ไฟฟ้ากับหนังสืออิเล็กทรอนิกส์งั้นเหรอ...?

หน้า 6

  • หนวกหูจังเลยน้า~
  • เงียบๆ หน่อยสิ
  • นอนไม่สนิทเลย
  • ใครเขามาหลับลึกตอนพักกลางวันกัน
  • ง่วง...
  • อิซาโยอิ โคโนกะ มิสจอมโดดเรียน ผู้มาแค่ตอนเช็คชื่อแล้วก็หายตัวไปตั้งแต่คาบแรก

หน้า 7

  • อ่า... โซฟาของฉันมีกลิ่นผู้หญิงติดอยู่...
  • อ๊ะ เตียงว่างนี่
  • อืม... ยังอุ่นๆ อยู่เลย...
  • คนร้ายอยู่ใกล้ๆ นี่เอง
  • พูดจาเหมือนนักสืบแล้วก็หลับไปเลย...
  • โอ๊ะ เจอเกมด้วย~ โคโนกะ มาเล่นด้วยกันมั้ย?
  • เอ๋~ ง่วงอะ
  • แบตจะหมด ขอยืมปลั๊กหน่อยนะ
  • สรวงสวรรค์ของฉันกำลังถูกรุกราน...

หน้า 8

  • ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ บ้านของฉันได้กลายเป็นที่สุมหัวของเด็กเกเรแน่──

หน้า 9

  • ไม่สิ อย่ายอมแพ้... ที่นี่มันบ้านฉันนะ...
  • อยู่ที่โรงเรียนน่ะ แทบไม่เคยได้พูดสิ่งที่อยากพูดเลยก็จริง แต่ว่า
  • อย่างน้อยก็ซื่อตรงกับตัวเองในบ้านของตัวเองหน่อยสิ...!
  • ค...คือ...
  • พอได้แล้วครับ!
  • ห้องนี้เป็นที่พักพิงเพียงแห่งเดียวของผมนะครับ...!
  • ขอร้องล่ะครับ ออกไปกันให้หมดที!!
  • เอ๋ หรือว่าไม่ชอบเหรอ?
  • ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ต้องพูดออกมาสิ
  • อ้าว พูดกันดีๆ ก็รู้เรื่องนี่หว่า
  • ช่วยไม่ได้แฮะ

หน้า 10

  • เอ้า แบบนี้ก็ยกโทษให้ซะ

หน้า 11

  • ! อะไรกัน... กลิ่นหอมหวานนี่...
  • ผู้หญิงนี่ตัวหอมขนาดนี้เลยเหรอ...
  • เฮ้ยๆ ไม่ใช่เด็กเสี่ยซะหน่อย จะมายอมเพราะเรื่องแค่นี้ได้ไงเล่า
  • ถึงกับต้องทำขนาดนี้เพื่อชาร์จบุหรี่ไฟฟ้าเลยเหรอ ยัยขี้ยาเอ๊ย~
  • หนวกหูเฟ้ย ก็นึกออกแค่วิธีนี้อะ!
  • อีกอย่างนี่มันบุหรี่ไฟฟ้าแบบแต่งกลิ่น ไม่มีนิโคตินเฟ้ย!
  • เอ๊ะ?
  • เฮ้~
  • ตายแล้ว
  • อ๊ะ นิ้วโป้งชี้โด่อยู่
  • อย่าพูดว่าชี้โด่สิ
  • นี่หมายความว่าเขายกโทษให้แล้วสินะ?
  • บ้าเอ๊ย... ไอ้โง่เอ๊ยเรา...