รายละเอียดผลงาน
やしろあずきがインターネットで描いている漫画をまとめてこう…こうしてこうやってまとめたお得なまとめ本です！
บทพูดในผลงาน
หน้า 1
- อัตสึชิผู้ที่อยากจะสารภาพรักกับคนที่ชอบ
- อัตสึชิ มนุษย์ผู้มองโลกในแง่ดีเกินเหตุ จู่ๆ ก็พูดขึ้นมา
- เพราะว่ามีผู้หญิงที่ชอบฉันอย่างแน่นอนอยู่
- เลยคิดว่าจะไปสารภาพรักน่ะ
- เอ๋~~~~~
- ...ก็ดีไม่ใช่เหรอ
- น่าจะล้มเหลวแฮะ
- น่าจะล้มเหลวแฮะ
- ...ก็ดีไม่ใช่เหรอ
หน้า 2
- ...แล้ว? จะไปสารภาพรักที่ไหนล่ะ? ถ้าเป็นช่วงนี้ก็คงตอนกลับจากเทศกาลฤดูร้อนสินะ?
- ...เอ๊ะ? อ๋อ
- หึหึ... เทศกาลฤดูร้อนเหรอ...
- อ่อนหัด อ่อนหัดเกินไปแล้ว ในยุคสมัยนี้... 'ความร้อนแรงแห่งรัก' ของเธอมันยังไม่พอหรอกนะ...พุฟฟุฟิ~
- เหวอ น่ารำคาญสุดๆ ไปเลยเฟ้ย
หน้า 3
- ที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่งมีน้ำพุสีรุ้งสวยๆ อยู่
- มันเป็นสถานที่เดตน่ะ แต่ว่า...
- พอถึงเวลาที่กำหนด ตรงกลางของน้ำพุก็จะฟุ่บขึ้นมา
- แล้วก็มีจังหวะที่มันแหวกออกเหมือนม่านด้วยนะ
หน้า 4
- ตอนนั้นแหละ ฉันที่ถือช่อดอกไม้อยู่จะปรากฏตัวออกมาจากกลางน้ำพุอย่างสง่างาม
- ความหล่อเท่ของฉันที่ปรากฏตัวพร้อมกับม่านควันสีรุ้ง จะทำให้อัตราความสำเร็จในการสารภาพรักพุ่งไปถึง 10,000,000,000%
- พวกเราที่คิดว่ายังไงก็ต้องล้มเหลวแน่ๆ
- ดีสุดๆ ไปเลย รีบทำเลย
- อัจฉริยะนี่หว่า อัตสึชิ แกเนี่ย
- สำเร็จแน่ๆ แบบนั้นน่ะ
- จึงได้ผลักดันแผนนั้นอย่างสุดกำลัง
หน้า 5
- อัตสึชิกับการถูกชักชวนเข้าลัทธิ
- ตอนที่กำลังนอนเอื่อยเฉื่อยอยู่ที่บ้านของอัตสึชิเพื่อนของผมในช่วงสิ้นปี
- Armored Core ภาคใหม่ต้องออกปีนี้แน่ๆ
- อ๋า... นั่นใครมาน่ะ
- ขอโทษนะคะ ตอนนี้พอจะมีเวลาไหมคะ? อยากจะขอคุยเรื่องสำคัญในชีวิตให้ฟังหน่อยค่ะ
- พวกชวนเข้าลัทธินี่หว่า
หน้า 6
- อัตสึชิ น่ารำคาญน่า แกล้งทำเป็นไม่อยู่ดีกว่า
- พวกเขามีเวลาให้แบบไม่มีที่สิ้นสุดเลยล่ะ
- ทำไมแกซื่อตรงแบบนี้วะ
- ทำไมไปตอบเขาล่ะ เสียเวลาเปล่าๆ แน่นอน
- ไม่หรอก... ก็คิดว่าอย่างนั้นอยู่เหมือนกัน... แต่ว่า
- นี่ไง คืนนี้ตอนเล่น APEX คนไม่พอไม่ใช่เหรอ?
หน้า 7
- เพราะงั้นนี่ไง ถ้าเรายอมให้เขาชวนเข้าลัทธิ
- เขาก็อาจจะมาเล่น APEX ด้วยกันกับเราก็ได้ไม่ใช่เหรอ
- อย่าเอาความเชื่อไปแลกกับการเล่นเกมแค่ตาเดียวสิ
- เอ่อ~ ขอโทษนะคะ ขอคุย... ด้วยได้ไหมคะ...
- อ๊ะ เรื่องนั้นไม่เป็นไรครับ เล่น APEX รึเปล่าครับ
หน้า 8
- เอ๊ะ... เอเป๊ก... เหรอคะ? คืออะไรเหรอคะ...?
- ถ้าเล่น APEX ล่ะก็ คืนนี้มาเล่นด้วยกันไหมครับ
- ไม่ว่าจะใช้อะไร ผมซัพพอร์ตให้ได้หมดเลยครับ
- ไม่... ไม่เข้าใจอะไรเลย...
- อ๊ะ ไม่รู้จักเหรอครับ?! APEX เป็นเกมแนวแบทเทิลรอยัลที่กำลังฮิตในญี่ปุ่นตอนนี้เลยนะครับ
- ก่อนอื่นก็ทีม 3 คน เลเจนด์ที่ชอบ...
- อ๊ะ... ขอกลับก่อนนะคะ
- อัตสึชิ, แชมเปี้ยน
หน้า 9
- ผมกับอัตสึชิ มนุษย์ไฮเปอร์โพสิทีฟ เรียนมัธยมปลายที่เดียวกัน
- พรุ่งนี้วาเลนไทน์สินะ~ ไม่เกี่ยวกับเราเล้ย
- ซื้อไอติมที่ซูเปอร์แล้วกลับบ้านดีกว่า
- นี่คือเรื่องราวก่อนวันวาเลนไทน์สมัยมัธยมปลาย
- เอ... ไอติมอยู่ไหนนะ... หืม? อัตสึชิ...?
- ช็อกโกแลต・ขนม
- ซื้อช็อกโกแลตเยอะชะมัด
หน้า 10
- อัตสึชิ... ทำไมแกถึงซื้อช็อกโกแลตให้ตัวเองเยอะขนาดนั้น
- อึ่ก--
- แถมยังห่อของขวัญอีก หรือว่าแก...?
- ไม่ๆ นี่ไง ฉันชอบช็อกโกแลตไง แล้วช่วงก่อนวาเลนไทน์มันก็มีช็อกโกแลตออกมาหลายแบบเลยไม่ใช่เหรอ? ก็เลยซื้อเก็บไว้น่ะสิ!? (พูดเร็วปรื๋อ)
- อะ, อื้ม...
- อ๊ะ ยาชิโระก็เอาสักสองสามกล่องไหม!? นะ!?
- ไม่เอาเว้ย...
หน้า 11
- วันต่อมา วันวาเลนไทน์ของจริง...
- เอ๊ะ อัตสึชิ เอาจริงดิ
- อะไรของแกวะนั่น
- สุดยอด... ช็อกโกแลตนี่ได้มาจากผู้หญิงหมดเลยเหรอ
- หึหึ... ก็แน่อยู่แล้ว
- ป๊อปเกินไปแล้วนะแก... ทำไมกัน...
- ไอ้บ้าอัตสึชิ
หน้า 12
- เหวอ ส่งสายตามาบอกว่า 'อย่าพูดนะโว้ย' แบบโจ่งแจ้งเลย
- เอ่อ... พอดีว่าได้มาเยอะไปหน่อยน่ะ...
- อยากพูดเว้ย
- ฮะๆๆ แย่จัง แย่จัง
- อัตสึชิคุง เมื่อวานซื้อช็อกโกแลตเองที่ซูเปอร์มาร์เก็ตใช่ไหมล่ะ
- อ๊าก ยามาโมโตะ หยุดนะ
- ยาชิโระคุงก็อยู่ด้วย
- โกหกน่า
- เพราะยามาโมโตะที่เป็นพยานอีกคน ผมเลยโดนลากเข้าไปพัวพันด้วย
หน้า 13
- อัตสึชิ ชายผู้หนีชะตากรรมไม่พ้น
- มหกรรมเกมที่จัดขึ้นทุกปี โตเกียวเกมโชว์
- เกมยอดนิยมที่จะให้ทดลองเล่นได้ต้องต่อแถวรอนาน
- เหย~ คนเยอะจัง... อยากลองเล่นเกมนะ แต่แบบนี้ไม่ไหวแน่...
- รอ 120 นาทีนี่ไม่ไหวแฮะ...
- ยาชิโระและผองเพื่อนในวัยเยาว์
- ฉันไปเอง
หน้า 14
- หา อัตสึชิ แกจะต่อแถวเหรอ...!?
- หึ... เพราะฉันรักเกมยังไงล่ะ
- จะ 100 นาทีหรือ 1000 นาทีก็รอได้สบายๆ... อ๊ะ เดี๋ยว 1000 นาทีนี่ไม่ไหวว่ะ
- จริงดิ... พวกเราควรต่อด้วยไหมนะ
- เดี๋ยว... รอก่อน ยาชิโระ ดูดีๆ
- ปลายแถวที่เจ้าหมอนั่นคิดว่าเป็นแถวรอเล่นเกมแล้วไปต่อเมื่อกี้น่ะ...
หน้า 15
- เหวอออออ โคตรฮาเลยว่ะ~~~
- ยังไม่รู้ตัวอีก
- อ๊ะ แถวเริ่มขยับเร็วขึ้นแล้ว สงสัยใกล้จะรู้ตัวแล้วมั้ง...?
หน้า 16
- อ๊ะ รู้ตัวแล้ว นั่นมันสีหน้าที่รู้ตัวแล้ว
- ทำปากขมุบขมิบใหญ่เลย
- สุดยอดเลย ทำหน้าเหมือนจะแค้นพวกเราแล้วก็โดนดูดเข้าไปในห้องน้ำ
- ถ้ารู้ตัวแล้วก็ออกจากแถวสิฟะ อัตสึชิ
หน้า 17
- หลายนาทีต่อมา อัตสึชิก็เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสีหน้าสิ้นหวัง
- นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยที่ฉี่ออกมาพร้อมกับความผิดหวังขนาดนี้
- แต่ก็ทำธุระเสร็จเรียบร้อยดี
หน้า 18
- อัตสึชิ ชายผู้แต่งตัวพลาดตลอด
- สิ่งที่ลำบากที่สุดในช่วงเปลี่ยนฤดู
- ส่วนต่างของอุณหภูมินี่มันกะจะฆ่ากันเลยรึไง
- อุณหภูมิสูงสุดของโตเกียว
- ก็คือเสื้อผ้า
- ปกติแล้วตอนเช้าก่อนออกจากบ้านก็จะเช็คข้อมูลแล้วค่อยตัดสินใจเลือกเสื้อผ้า แต่ว่า...
- เหย อยู่ๆ ก็หนาวขึ้นมาเลยแฮะ
- เมื่อวานยังใส่แขนสั้นได้อยู่เลยแท้ๆ
- แต่ก็มีชายผู้ที่ไม่ดูข่าวสารอะไรเลย ตัดสินใจเลือกเสื้อผ้าตามอารมณ์แล้วเดินออกมาข้างนอก
หน้า 19
- ก็คืออัตสึชิ
- โย่ว...
- อัตสึชิ แก
- อะไร... ไม่รู้ว่าคิดไปเองรึเปล่า แต่ไม่หนาวเลยนะ...?
- ไม่ใช่เพราะคิดไปเองสักหน่อยเฟ้ย อัตสึชิ
- เป็นหวัดรึเปล่านะ...? คิดไปเองรึเปล่า...?
- ไม่ใช่เพราะคิดไปเองสักหน่อยเฟ้ย อัตสึชิ
หน้า 20
- ข่าวสารอะไร... ไม่ได้ดูเลยว่ะ... แค่เข้าไปเขียนคอมเมนต์กากๆ ใน Yahoo News แค่นั้นแหละ
- อะไรนะ...?! หยุดเลยนะแก
- วันนี้ขอกลับก่อนล่ะ... ก่อนจะนัดเจอกันพรุ่งนี้ จะดูพยากรณ์อากาศให้ดีๆ เลย...
- และแล้ววันต่อมา
- เหย... ไม่เหมือนเมื่อวานเลย วันนี้โคตรร้อน...
- เดี๋ยวร่างกายก็แย่กันพอดี... อ๊ะ...
หน้า 21
- อัตสึชิ...
- นี่ไง... เขาว่ากันว่ายิ่งวันไหนร้อน แกงกะหรี่ก็ยิ่งอร่อยไม่ใช่เหรอ
- ก็อารมณ์นั้นแหละ
- ฟังไม่ขึ้นเลยเฟ้ย อัตสึชิ
หน้า 22
- อัตสึชิกับการต่อต้านโรคภูมิแพ้ละอองเกสร
- ฮัดเช้ยยยย
- โรคภูมิแพ้ละอองเกสรนี่มันแย่จริงๆ
- ยากินก็
- ไม่ได้ผล
หน้า 23
- ยาหยอดตาก็
- ไม่ได้ผล
- หน้ากากอนามัยก็
- ทะลุเข้ามาได้
หน้า 24
- ต้องกำจัดที่ต้นตอเท่านั้น
- เผามันทิ้งซะ
- อ๊ะ อัตสึชิ
- โย่ว... ละอองเกสรนี่ลำบากแย่เลยนะ
- เอ๊ะ แกก็แพ้ละอองเกสรหนักไม่ใช่เหรอ?! ทำไมดูไม่เป็นอะไรเลยล่ะ?!
หน้า 25
- ไม่ ไม่ได้เป็นโรคภูมิแพ้ละอองเกสร
- ไม่ได้เป็นโรคภูมิแพ้ละอองเกสรเด็ดขาด
- เอ๊ะ... แต่ว่าแกตาแดง...
- ไม่มีละอองเกสรเด็ดขาด สบายมาก สบายมาก
- ไม่มีละอองเกสร ไม่มีของแบบนั้น
- ไม่อยากเป็นแบบนั้นเลยแฮะ
หน้า 26
- คดีบะหมี่ถ้วยของอัตสึชิ
- กินบะหมี่ถ้วยด้วยกันทุกคน
- เหย~ ไม่ได้ทำแบบนี้นานแล้ว ดีจังเลยนะ
- ตอนทำมันก็มีความสนุกของมันอยู่นะ~~
- ฉันชอบกินเส้นแข็งๆ เลยรอแค่ 2 นาทีก็พอ...
- หืม? อัตสึชิ แก
หน้า 27
- ลืมใส่เครื่องปรุงรึเปล่า? อันนั้นน่ะ
- เอ๊ะ
- ไม่นะ...? ไม่ได้ลืมสักหน่อย
- ไม่หรอก ลืมแน่ๆ
- ทำหน้าเหมือนคนลืมใส่เลยไม่ใช่รึไง
หน้า 28
- ไม่นะ เอาจริงนะ... ไม่ใช่สักหน่อย จะเอาไปใช้ไหมล่ะ? อันนี้...
- ไม่ต้องหรอกแก... ไม่ต้องฝืนก็ได้...
- ถ้าใส่ตอนนี้ก็ยังพอกินได้อยู่น่า...
- ไม่นะ... คือฉันกินบะหมี่ถ้วยนี่บ่อยเกินไปแล้วน่ะ...!!
- จะว่าเบื่อรสชาติแล้วก็ว่าได้... เอ๊ะ...!!
หน้า 29
- ต้องเพลิดเพลินไปกับรสชาติ...ของวัตถุดิบมันเองสิเฟ้ยยย
- พอได้แล้วน่า อัตสึชิ
- ก็บอกว่าฉันชอบรสชาติดั้งเดิมของเส้นนี่ไงเล่า เอ๊บ
- อัตสึชิ พอเถอะ
- คุณไซโต้ที่ทำงานพาร์ทไทม์ก็ชอบกินแบบนี้เหมือนกันนะเฟ้ย
- จริงดิ...?! คุณไซโต้เนี่ยนะ?!
หน้า 30
- อัตสึชิผู้ไม่มีใบขับขี่
- เมื่อเร็วๆ นี้มีการแก้ไขกฎหมาย ทำให้ไม่ต้องใช้ใบขับขี่
- สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้า
- เลยจะมาลองขี่กันดูระหว่างคนมีใบขับขี่กับไม่มี!
- มีใบขับขี่: ยาชิโระ อาซึกิ
- ไม่มีใบขับขี่: อัตสึชิผู้กลัวจักรยานล้อเดียว
หน้า 31
- โอ้โหหห ความเร็วใช้ได้เลย รู้สึกดีจัง~~
- ถ้าเดินทางใกล้ๆ นี่ถือว่าใช้ประโยชน์ได้ดีเลยนะ
- บนทางเท้าโล่งกว่า ขี่ง่ายกว่าเยอะเลย~!
- จ๊ากกกกกกก
หน้า 32
- ไม่ใช่เรื่องขี่ง่ายไม่ขี่ง่าย แกกำลังทำผิดกฎจราจรอยู่นะเฟ้ย
- เอ๊ะ?
- อ๋า... เป็นอย่างนั้นเองเหรอ เขาปฏิบัติเหมือนเป็นรถยนต์เลยสินะ...?
- หืม...? ไฟแดงแต่มีลูกศรด้วย...? มันคืออะไรกันนะ...?
- มีลูกศรแสดงว่าตรงไปได้!
- แกมันบ้า นั่นมันสัญญาณไฟเลี้ยวขวา
หน้า 33
- เลี้ยวขวาไปพร้อมกับรถยนต์นี่มันรู้สึกดีจริงๆ~~~!
- เฮ้ย แกต้องเลี้ยวขวาสองจังหวะสิเฟ้ย
- สรุปแล้วก็คิดว่ามันสะดวกมากๆ เลยนะ แต่ถ้าไม่รู้กฎจราจรล่ะก็...
- ถ้าเป็นการขับรถแบบระทึกขวัญล่ะก็ แกได้คะแนนเต็มร้อยเลยว่ะ
- จริงดิ...?
- คิดว่าการที่คนไม่มีใบขับขี่มาขี่นี่มันอันตรายพอสมควรเลย
หน้า 34
- บันทึกประสบการณ์โควิดของอัตสึชิ ①
- เป็นเรื่องเมื่อนานมาแล้ว แต่อัตสึชิโทรมาหา
- เป็นอะไรไปอัตสึชิ บ้านถล่มรึไง?
- พูดอะไรกับบ้านคนอื่นเนี่ย...? คือว่าฉันต้องไปพักที่โรงแรมประมาณ 10 วันน่ะ
- หา!? ช่วงนี้เนี่ยนะ ตั้ง 10 วันเลยเรอะแก...
- ไปเที่ยวเหรอ...!?
- คือจริงๆ แล้ว...
หน้า 35
- ผมติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่...
- ...เข้าให้แล้วล่ะครับ
- จริงดิ เป็นไรรึเปล่า!? ฉันอยากเอาไปเขียนการ์ตูน ช่วยเล่ารายละเอียดต่างๆ ให้ฟังหน่อยได้ไหม!?
- แกเป็นปีศาจรึไง?
- อัตสึชิ ติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่อย่างไม่คาดคิด
หน้า 36
- บันทึกประสบการณ์โควิดของอัตสึชิ ②
- หลายวันก่อน ณ บ้านอัตสึชิ
- อืม... รู้สึกตัวหนักๆ ตั้งแต่เช้าเลยแฮะ...
- มีไข้ด้วยนี่หว่า...
- รู้สึกตัวหนักๆ มีไข้ และปวดตามข้อตั้งแต่เช้า
- เอาเป็นว่าลองโทรไปที่ศูนย์ให้คำปรึกษาของเขตดูก่อนแล้วกัน...
- อยากตรวจด้วยสิ...
- ใช่แล้ว อัตสึชิน่ะ จริงจังเกินคาดเลยล่ะ!!
หน้า 37
- ศูนย์ให้คำปรึกษาครับ มีอะไรให้ช่วยครับ?
- คือผมมีอาการปวดตามข้อกับมีไข้ แล้วก็อาการอื่นๆ ตั้งแต่เช้าน่ะครับ...
- ไม่ทราบว่าจะเข้ารับการตรวจ PCR ได้รึเปล่าครับ...
- อ๋อ~ ถ้าอาการแค่นั้นยังบอกอะไรไม่ได้ ให้กักตัวอยู่ที่บ้านสักสองสามวันนะครับ
- ?!
หน้า 38
- เอ๊ะ...? แค่นั้นพอเหรอ? แล้วเรื่องออกไปข้างนอกได้รึเปล่าล่ะ คำแนะนำพวกนี้ล่ะ...?
- เอ๋~~~~ กลัวจนไม่กล้าออกไปข้างนอกแล้วเนี่ย!
หน้า 39
- บันทึกประสบการณ์โควิดของอัตสึชิ ③
- เรื่องย่อตอนที่แล้ว อัตสึชิมีไข้
- อืม... กินราเม็งแล้วยังรับรสได้อยู่แฮะ...
- แต่ไข้ยังไม่ลดเลย แล้วก็ไม่อยากออกไปข้างนอกด้วย...
- ต้องโทรไปที่ศูนย์ให้คำปรึกษาอีกครั้งแล้ว
- อยากตรวจ PCR จะได้สบายใจสักที... ร้อนโว้ย!
- ร้อน
หน้า 40
- ศูนย์ให้คำปรึกษาครับ มีอะไรให้ช่วยครับ?
- ขอโทษครับ ผมคือคนที่โทรมาเมื่อวานนี้ คือว่าไข้ขึ้นสูง
- ไข้ยังไม่ลดเลยโว้ยยย อ๊ากกกกกกกกก
- เป็นอะไรไปครับ!?
- ไม่รู้ว่าเพราะได้คุยกับคนละคนรึเปล่า แต่ครั้งที่ 2 ราบรื่นดี
- จะได้ตรวจ PCR ก็ดีอยู่หรอก แต่ว่า...
- น่ากลัว...
- อัตสึชิจะได้ตรวจ PCR แล้วก็จริง แต่ก็มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง
หน้า 41
- ไอ้ที่เอาไม้พันสำลียัดเข้าไปในจมูกแล้วหมุนๆ น่ะ น่ากลัวชะมัด...
- คุณผู้อ่านหลายท่านก็คงจะมีเรื่องฝังใจกับเจ้านี่อยู่ไม่น้อยใช่ไหมล่ะ
- ไม่เอาไม้พันสำลีนะโว้ย
- งั้นจะเริ่มตรวจแล้วนะครับ
- กรุณาบ้วนน้ำลายออกมาด้วยครับ
หน้า 42
- ดีจังที่ไม่ใช่ไม้พันสำลี...
- งั้นจะเริ่มตรวจแล้วนะ...
- ทำไมเธอถึงดูดีใจขนาดนั้นล่ะ?
- วันต่อมา...
- เหย~ จริงๆ นะ ดีใจสุดๆ ที่ไม่ใช่ไม้พันสำลี~ ดีจริงๆ เลย~~
- อ๊ะ มีโทรศัพท์
หน้า 43
- ผลการตรวจออกมาเป็นบวกครับ
- ไม่ดีเลยสักนิด
หน้า 44
- บันทึกประสบการณ์โควิดของอัตสึชิ ④
- เรื่องย่อตอนที่แล้ว อัตสึชิ ผลตรวจโควิดเป็นบวก
- ผลเป็นบวกครับ
- โกหกน่า
- ต้องทำให้คนอื่นเดือดร้อนกันไปหมดแน่ๆ...
- ขอสอบถามหน่อยนะครับ ช่วงนี้ได้ออกไปไหนมาบ้างรึเปล่าครับ?
- อ๊ะ... ครับ... ออกไปข้างนอก... เอ่อ...
หน้า 45
- เอ่อ... ตั้งแต่ทำงานแบบรีโมทก็แทบไม่ได้เข้าบริษัทเลย
- สัปดาห์ที่แล้วกับสัปดาห์นี้ก็ไม่ได้เจอใครเป็นพิเศษเลย...
- ...ไม่ได้ออกไปข้างนอกเป็นพิเศษเลยครับ
- เข้าใจแล้วครับ เยี่ยมมากเลยนะครับ
- อ๊ะ แต่ว่าสวนสาธารณะ... ไปสวนสาธารณะเพื่อเล่นชิงช้า...
- ไป... ไปเล่นชิงช้าเหรอครับ...?
หน้า 46
- แล้วช่วงนี้ได้เจอใครบ้างรึเปล่าครับ...?
- อ๋อ... ที่เรียกว่าผู้สัมผัสเสี่ยงสูงสินะครับ...
- เอ่อ เดี๋ยวจะลองนึกดู รบกวนรอสักครู่นะครับ
หน้า 47
- ไม่ได้เจอ
- ใครเลย
- ...ผมไม่ได้เจอใครเลย เหงามาก ถ้าเป็นไปได้อยากจะรักษาในที่ที่มีคนเยอะๆ ครับ
- ถะ... ถือว่ากักตัวได้ดีมากเลยนะครับ!
- ดีใจจังเลยยยยย
แสดงความคิดเห็น
0