รายละเอียดผลงาน
บทพูดในผลงาน
หน้า 1
- อา......
- ครับ
- ไม่ได้เหรอครับ...
- ครับ......
- ประชุมพิจารณาซีรีส์ครั้งหน้า ผมจะพยายามให้เต็มที่ครับ...
- ..............................
- ไม่ได้เรื่องเลยสินะเรา~~
- คงถึงเวลาต้องยอมแพ้...แล้วสินะ
- หืม
- คันนานี่มัน......
หน้า 2
- จากตอนนั้นก็ 10 ปีแล้วสินะ.........
- โว้ววว
- สึบะเมะ!! หน้านี้ช่วยลงพื้นหลังกับติดสกรีนโทนให้ด้วย!!
- อีกนิด อีกนิด
- โอเค!! ไวท์แห้งแล้ว คาราซึมะมาช่วยทางนี้หน่อย!!
- ไปเลยยยยย
หน้า 3
- เสร็จแล้ว~~......
- ครั้งนี้ก็เส้นยาแดงผ่าแปดอีกจนได้นะ...
- แต่ก็วาดการ์ตูนสนุกๆ ออกมาได้นะ~
- 3 ปีมานี้ เราวาดการ์ตูนกันมาเยอะแยะเลยนะ
- ทั้ง 'บันทึกสงครามรองเท้าแตะของคุณย่าต่างมิติ' ไม่ก็ 'คลาสเรียนท่องเวลาของอาจารย์แพนด้า' อะไรพวกนี้
- ไม่เห็นจะเข้าใจเลยสักนิด......
- แต่ก็สนุกดีนะ!
- ฉันวาดตัวละคร ส่วนสึบะเมะวาดพื้นหลัง...
- คู่หูสุดแกร่ง~!!
- ชมรมการ์ตูนที่มีกันอยู่แค่ 2 คน ทำได้ดีขนาดนี้เก่งมากเลยนะ
- ............
- อะ
- อา~~
- เอ่อ......
- หืม?
- เรื่องต่อไป!
- หน้าหนาวคราวหน้าจะวาดอะไรดีน้า~
หน้า 4
- ฉันน่ะ... ที่จริงแล้ว
- จำการ์ตูนเรื่องดีไซเนอร์ที่ไปเกิดใหม่ต่างโลกที่เราเคยวาดได้มั้ย
- ฉันคิดว่าจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่โตเกียวช่วงหน้าหนาวนี้น่ะ
- !
- กะว่าจะลองเรียนดีไซน์แบบจริงจังดูน่ะ
- อ๊ะ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำได้ถึงไหนหรอกนะ!?
- อีกไม่กี่ปีอาจจะไปทำอย่างอื่นแล้วก็ได้!
- อะ......
- อืม
- นั่นสินะ
- อีก 3 ปีอาจจะไปทำงานแยกเพศลูกเจี๊ยบอยู่ก็ได้นี่นะ
- นั่นมันหักมุมเกินไปหน่อยมั้ย!?
- อะฮะฮะ...
หน้า 5
- งั้นฉันไปทางนี้นะ
- อืม... ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ
- แล้วคาราซึมะล่ะ?
- เอ๊ะ?
- ปีหน้าคาราซึมะจะทำยังไงเหรอ?
- ฉันน่ะเหรอ......
- ก็จะวาดการ์ตูนอยู่ที่นี่ต่อไป
หน้า 6
- ......งั้นเหรอ
- อืม......
- ต้องเป็นทางที่ดีแน่ๆ!
- การ์ตูนของคาราซึมะ
- ส่วนฉันน่ะ!!
- ฉันไม่มีวันหนีเด็ดขาด!!!
- เข้าโตเกียว!? มหา'ลัย!? อะไรของเธอ
- ทั้งที่เราวาดการ์ตูนด้วยกันมาตลอดแท้ๆ...
- ฉันไม่มีวันเป็นคนน่าเบื่อแบบนั้นเด็ดขาด!!!
- ฉันจะวาดต่อไปให้ได้เลย!!!
หน้า 7
- .........
- ......อะ......
- ไม่เป็นไร!
- ฉันเชื่อว่าคาราซึมะทำได้อยู่แล้ว
- ก็เพราะว่า...
- ก็เพราะว่าคาราซึมะน่ะ──
- คันนาที่เราแยกกันเมื่อตอนนั้น...สินะ
- พูดจาใจร้ายไปซะได้นะเรา......
- เพราะไม่เคยคิดถึงเรื่องอนาคตเลย...
- ไม่สิ... หรือเพราะพยายามที่จะไม่คิดกันนะ
- เอ๊ะ?
- หรือว่าจะเป็นคาราซึมะ...?
หน้า 8
- เอ๊ะ......
- คาราซึมะจริงๆ ด้วย! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ~
- สบายดีมั้ย?
- เอ๊ะ สึบะเมะ...!?
- ทำไมถึงกลับมาที่นี่......
- ว่าแต่เด็กคนนั้น...
- ขี้ตกใจเกินไปแล้วนะ~
- ฉันแต่งงานกับเพื่อนร่วมงานเมื่อปีที่แล้วน่ะ
- เลยถือโอกาสกลับบ้านยาวหน่อยช่วงเทศกาลโอบ้ง
- สึบะเมะ.........
- พอกลับมานานๆ ทีแล้วรู้สึกคิดถึงจังเลยนะ~
- ไม่ได้ขึ้นรถบัสมาไม่รู้กี่ปีแล้วเนี่ย~
- ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเยอะเลยนะ......
- ───ว่าแต่ว่า
- สำหรับคาราซึมะอาจจะไม่ได้เจอกันนานก็จริง......
- ฉันเฝ้ามองเธอมาตลอดเลยนะ
- เอ๊ะ?
หน้า 9
- เธอยังวาดการ์ตูนมาตลอดเลยใช่มั้ยล่ะ!
- ทั้งอัปลงเน็ต
- แถมยังได้ลงนิตยสารเป็นครั้งคราวด้วยนี่นา!
- ในทวิตเตอร์ฉันก็คอยแสดงความเห็นอะไรแบบนี้อยู่เรื่อยๆ นะ
- เอ๊ะ...
- นิตยสาร... เธออุตส่าห์ไปหานิตยสารนอกกระแสแบบนั้นมาเลยเหรอ!?
- แน่นอน!
- ฉันรู้ด้วยนะว่าเธอกำลังพยายามอย่างหนักเพื่อจะได้ตีพิมพ์เป็นซีรีส์น่ะ~
- อ๊ะ
- จะให้บอกตรงๆ ก็อาย เลยเหมือนบ่นกับตัวเองมากกว่าน่ะนะ
- คนเขียนความเห็นคนนี้... ตอนส่องฟีดแบ็กตัวเองเคยเห็นอยู่หลายครั้งเลย...
- ทำไม...
- ทำไมเธอถึงคอยให้กำลังใจฉันขนาดนี้
- ก็เพราะว่า
- ตอนนั้นฉันก็บอกไปแล้วนี่นา
หน้า 10
- คาราซึมะน่ะ ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็──
- เป็นนักเขียนการ์ตูนอันดับหนึ่งของโลกที่วาดการ์ตูนที่ฉันชอบที่สุดยังไงล่ะ!
- ลองพยายามต่อไปอีกหน่อยดีมั้ยนะ...
- เอ๊ะ?
- เปล่า ไม่มีอะไร
- งั้นเหรอ...
- คนที่เปลี่ยนไปไม่ใช่ยัยนั่น แต่เป็น──
- ...ว่าแต่ ฉันมีธุระแถวบ้านสึบะเมะพอดีเลย
- อ๊ะ งั้นเดินไปด้วยกันสิ!
- คุยกันเยอะๆ เลยนะ~
- อุ้มลูกอยู่ ระวังตกคูน้ำล่ะ
- ไม่เป็นไรน่า~
- การ์ตูนเรื่องต่อไปจะวาดเกี่ยวกับอะไรเหรอ?
- ว่าแต่ เด็กคนนี้ชื่ออะไรเหรอ?
- อะไรของเธอเนี่ย
- เอ~~ ความลับจ้ะ!!
- เป็นแนวหางานรึเปล่านะ... เซตติ้งเป็นโลกแฟนตาซี...
แสดงความคิดเห็น
0