第二話『シン=ラングレイ』
世界最大の人造臓器会社の御曹司、シン=ラングレイ(7)がラン=メイ(16)と出会う。彼にも秘密があって・・・?
หน้า 1
- "sin" หมายถึงบาป
- "ชิน" (新) หมายถึงสิ่งใหม่
- ผมชื่อ ชิน แลงลีย์
- เป็นลูกชายคนเดียวของโจชัว แลงลีย์
- ผม... เพื่อเป็น "ลูกชายของคุณพ่อ"
- จึงได้เกิดมา——
หน้า 2
- ตอนที่ 2
- ชิน แลงลีย์
หน้า 3
- ปี ค.ศ. 3333
- การปลูกถ่ายอวัยวะจักรกลมักเกิดข้อผิดพลาดบ่อยครั้ง เพื่อแก้ไขจึงต้องปลูกถ่ายซ้ำไปซ้ำมา จนตกอยู่ในวงจรอุบาทว์
- เนื่องจากการทำลายสิ่งแวดล้อม ผู้คนนอกเซ็นทรัลซิตี้ที่ถูกโดมครอบเอาไว้จึงมีอายุขัยสั้น
- ได้พัฒนาอวัยวะเทียมที่สร้างจากเซลล์ร่างกายมนุษย์ขึ้นมา และช่วยเหลือผู้คนไว้ได้มากมาย
- ท่ามกลางสถานการณ์นั้น บริษัทวิวิร็อคคิก็ได้สร้างอวัยวะเทียมที่สร้างภาระให้ร่างกายน้อย
- ด้วยเหตุนี้ โจชัว แลงลีย์ ผู้เป็นผู้ก่อตั้ง
- จึงได้รับการยกย่องจากผู้คนในฐานะ "พระผู้ช่วยให้รอด"
หน้า 4
- บริษัทวิวิร็อคคิ สำนักงานใหญ่
- ท่านโจชัว
- "ชิน" คนใหม่เตรียมพร้อมแล้วครับ
- เขียนทับความทรงจำเรียบร้อยดีรึเปล่า?
- ครับ!
- เริ่มต้นจากวันเกิดอย่างถูกต้อง และเรื่องในอดีตก็จำไม่ได้แล้วครับ
- ดีมาก ให้เข้ามาได้
- คุณพ่อครับ!
หน้า 5
- ชิน...
- คุณพ่อครับ! ขอบคุณครับ!
- สุขสันต์วันเกิด 7 ขวบนะ
- ตุ๊กตาหมีเท็ดดี้ขนาดเท่าตัวจริงที่ผมอยากได้! ดีใจสุดๆ ไปเลยครับ!
- ดูท่าจะชอบนะ ดีแล้วล่ะ
- ...เอาล่ะ ชิน... ลูกเองก็ 7 ขวบแล้วนะ
- ในฐานะผู้สืบทอดของบริษัทนี้ มีหลายเรื่องที่พ่อต้องสอนลูก
- ตามพ่อมา
- อย่างที่ลูกรู้ บริษัทของเราคือบริษัทผลิตและจัดจำหน่ายอวัยวะเทียมที่ใหญ่ที่สุดในโลก
- ที่บริษัทของเรา เราสร้างอวัยวะ (ชิ้นส่วน) ทุกส่วนของร่างกายมนุษย์ขึ้นมาจากเซลล์อเนกประสงค์ของมนุษย์
หน้า 6
- และในที่สุด!
- เราก็ประสบความสำเร็จในการพัฒนา "อีฟ" ที่สร้างร่างกายมนุษย์ขึ้นมาได้ทั้งร่าง
- ด้วยสิ่งนี้ มนุษย์จะสามารถมีชีวิตอยู่ในร่างกายที่แข็งแรงไปได้ตลอดกาล เพียงแค่ย้ายสมองเท่านั้น
- แน่นอนว่า "อีฟ" นี้น่ะ
- สามารถทำศัลยกรรมตกแต่งให้หน้าตาสวยหล่อ หรือจะทำให้เหมือนกับต้นแบบก็ได้
- สามารถสั่งทำได้ตั้งแต่โครงกระดูก ปรับเปลี่ยนรูปร่างก็ได้ หรือจะเปลี่ยนจากร่างผู้หญิงเป็นร่างผู้ชายก็ยังได้
- ถึงจะยังไม่วางจำหน่าย แต่ก็มีคำสั่งจองจากบุคคลสำคัญและเหล่าเซเลบทั่วโลกหลั่งไหลเข้ามาแล้วล่ะ
- ท่านโจชัว ผมพาเธอมาแล้วครับ
- มาถึงพอดีสินะ
- จะแนะนำให้รู้จัก... เธอคนนี้คือผู้ที่เป็นต้นแบบของ "อีฟ"...
หน้า 7
- รันเม่ย
- เธอเป็นผู้ทดลองผลิตภัณฑ์ของบริษัทเรามาตั้งแต่เด็กแล้ว
- ตอนนี้ ตั้งแต่เส้นผมทุกเส้นไปจนถึงเล็บทุกชิ้น ล้วนสร้างขึ้นจากผลิตภัณฑ์ของบริษัทเรา—ยกเว้นสมองน่ะนะ
- พูดได้ว่าเธอคือตัวอย่างมีชีวิตของผลิตภัณฑ์จากบริษัทเราเลยล่ะ
- อูว้าววววว~
หน้า 8
- เธอ...
- สวยจังเลยครับ!
- ผม...
- ผมว่า... ในอนาคตผมจะต้องแต่งงานกับคนแบบพี่สาวแน่ๆ เลยครับ♡
- เจ้านี่มันตัวฮาชัดๆ!
หน้า 9
- เจ้า...
- น่าสนใจดีนี่หว่า
- ถูกใจข้าแล้วว่ะ
- ข้าคือรันเม่ย
- ฝากตัวด้วยล่ะ!
หน้า 10
- ท่านชิน
- เจ้านั่นเป็นแค่สัตว์ทดลองของที่นี่ขอรับ
- ผมอยากจะสนิทกับพี่สาวคนนั้นจังเลยครับ~♡
- เป็นคู่ครอง... อะไรแบบนั้น เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!!
- อีกอย่าง ท่านชิน
- ด้วยตำแหน่งของท่านแล้ว
- ไม่ว่าจะทำเจ้านั่นให้เป็นสัตว์เลี้ยงหรือเป็นนางบำเรอ
- ก็สามารถทำได้ตามใจชอบทุกอย่างเลยนะขอรับ
- แบบนั้น... สัตว์เลี้ยงงั้นเหรอ...
- การไม่สนใจความรู้สึกของอีกฝ่ายแล้วไปบังคับขืนใจน่ะ ไม่ดีเลยนะครับ
- ผมคิดว่าความรักควรจะเกิดขึ้นจากเจตจำนงเสรี...
- ต้องให้พี่สาวคนนั้นชอบผมด้วยสิครับ...
หน้า 11
- ชิน... วันนี้ลูกเดินดูรอบๆ สถาบันวิจัยไปก่อนนะ
- คุณอาเธอร์ ช่วยนำทางให้เขาหน่อย
- ครับ!
- คุณพ่อมีงานยุ่งเหรอครับ?
- อื้ม... พอดีวันนี้พ่อมีการประชุมสำคัญต่อน่ะ
- ไปเถอะ
- สำคัญ...
- เป็นการประชุม "เรื่องของแก" ยังไงล่ะ
หน้า 12
- “ชิน” คนใหม่เป็นยังไงบ้าง?
- พูดตามตรง... เด็กคนนั้นเมื่อเทียบกับเด็กคนอื่นแล้ว ไม่ว่าจะสติปัญญา พละกำลัง หรือความสามารถทางกายภาพ ล้วนต่ำกว่าค่าเฉลี่ยทั้งหมดครับ
- ผมไม่เข้าใจว่าทำไมถึงถูกเลือกครับ
- แต่ว่า... เขามีความสามารถพิเศษอยู่ครับ
- สัมผัสที่หก (ซิกซ์เซนส์)...
- ...หมายความว่ามีพลังพิเศษสินะ
- “เขา” น่ะ “พิเศษ”
- เด็กคนนั้น... “ออริจินัล” ก็เป็น “เด็กที่พิเศษ” เหมือนกัน...
- สัญชาตญาณ... การหยั่งรู้... แตกต่างจากเด็กคนอื่น เป็นอัจฉริยะ
หน้า 13
- เพราะงั้น...
- ก็เพราะอย่างนั้นนั่นแหละ
- ฉันถึงได้ต้องการเด็กคนนั้น...
- ท่านชิน
- เป็นอะไรไปหรือขอรับ เหนื่อยแล้วเหรอขอรับ
- เปล่าครับ ไม่เป็นไร
- ...สถาบันวิจัยนี่กว้างใหญ่จังเลยนะครับ!
- อ๊าาา น่ารำคาญชะมัด~
- ฉันเกลียดเด็ก
- ที่ต้องมานำทางให้ก็เพราะเป็นคำขอของท่านโจชัวหรอกนะ
- เรื่องดูแลเด็กน่ะ ขอผ่านเลยเฟ้ย (จิ๊)
หน้า 14
- อ่า... ง่วงชะมัด
- อ๊ะ! คุณเพนดอล์ฟ หัวหน้าแผนก เหนื่อยหน่อยนะครับ
- คุณอาเธอร์นี่นา
- ตัวอย่างน่ะ ช่วยขนไปที่ชั้น 2 ด้วย!
- ต้องรีบแล้ว
- เมื่อคืนดื่มหนักไปหน่อยแฮะ
- มาแล้วๆ หัวหน้ามืดมนมาแล้ว
- กิมมี่ เธอผสมสูตรผิดอีกแล้วนะ
- ให้ตายสิ เอาอีกแล้วเหรอ หัดทำให้มันดีๆ หน่อยสิ
- ไอ้หัวสาหร่าย...
- ท่านชินนี่นา
- น่ารักจัง~
- อยากกลับบ้านเร็วๆ จัง
- ประชุมวันนี้เริ่มบ่าย 3 ที่ห้องประชุม A10 นะ อย่ามาสายล่ะ
- นัดบอดวันนี้ น่าสนุกจังเลยน้า~
- หนูทดลองตายยกรัง 20 ตัวเพราะให้ยาผิด!
- น่ากลัว~...
- ผม... ได้ยิน... มากเกินไป—
- ผมมีความสามารถด้านกระแสจิต
- ดูเหมือนว่าความสามารถนี้จะมีมาแต่กำเนิด
- ผมเลยคิดมาตลอดว่าใครๆ ก็ได้ยินเสียงในใจของคนอื่นเหมือนกัน
- แต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ผมก็สังเกตได้ว่าไม่มีใครได้ยินเสียงในใจของคนอื่นเลย
- หนวกหู หนวกหู หนวกหู
- หนวกหู หนวกหู หนวกหู
- ความหนวกหูจากรอบข้างมันมากเกินไป จนส่งผลกระทบต่อการใช้ชีวิตประจำวันของผม
หน้า 15
- ผมเรียนรู้ที่จะปิดใจและผนึกความสามารถนี้เอาไว้
- ตอนนี้ผมสามารถควบคุมพลังนี้ได้ค่อนข้างดีแล้ว
- ทั้งที่ถ้าทุกคนเปิดใจคุยกันอย่างตรงไปตรงมา ก็คงไม่มีเรื่องเข้าใจผิดเกิดขึ้นแท้ๆ
- แต่สุดท้ายมันก็เป็นแค่คำพูดเหลวไหลของเด็ก
- พวกผู้ใหญ่คงจะหัวเราะเยาะแล้วบอกว่าคำโกหกคือศิลปะในการใช้ชีวิต คือการรักษามารยาท
- แต่บางครั้งที่เผลอ
- จิตใจของคนอื่นก็จะไหลบ่าเข้ามา
- ในความทรงจำของผม คุณพ่อเป็นคนที่ใจดีและเป็นที่พึ่งให้เสมอ
- คุณพ่อคุยกับผมเยอะแยะ แล้วก็เล่นกับผมด้วย
- แต่คุณพ่อที่เจอในวันนี้กลับเหมือนเป็นคนละคนเลย—
- ดูเหมือนจะพูดกับผมอย่างอ่อนโยน แต่กลับไม่ให้เห็นสิ่งที่อยู่ในใจเลย
- มองมาทางผม แต่กลับไม่ได้มองที่ตัวผมเลย
หน้า 16
- ราวกับกำลังพูดอยู่กับใครอีกคน
- ผมอ่านใจของคุณพ่อไม่ได้—
- คุณพ่อกำลังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่—
- จิตใจของคุณพ่อหยั่งไม่ถึง
- ผมกลัวคุณพ่อ—
ตอน
2
แนะนำสำหรับคุณ
แสดงความคิดเห็น
0
