รายละเอียดผลงาน
บทพูดในผลงาน
หน้า 1
- เอาเป็นว่า...
- เราควรเก็บเรื่องที่เราคบกันเป็นความลับกันเถอะ
- เพราะเราพึ่งรู้จักกันไม่นาน...
- ถ้าเกิดมีข่าวลือในบริษัทขึ้นมา
- ฮิเดะคุงจะต้องเดือดร้อนแน่...
หน้า 2
- ถ้ามีคนพูดว่าคบกับหัวหน้าแก่ที่น่ากลัวจะเป็นยังไงล่ะ...!
- ถ้าจะหาว่าฉันล่วงละเมิดหรือใช้อำนาจก็ยังพอไหว...
- แต่ฉันไม่อยากให้ฮิเดะคุงต้องลำบาก!
- ดังนั้นต้องระวังให้มาก...
- ...อ้าว ถึงแล้วเหรอ
หน้า 3
- แย่แล้ว...ลืมเรื่องขาไปเลย
- อันตราย!
- ...
- คุณโอเคไหมครับ
- อ่า...
- หัวหน้าสึรุเสะครับ
หน้า 4
- ขอโทษที
- ขอบใจนะ ทสึกิวะคุง
- ชอบฮิเดะคุง...
- ไม่ได้!
- ปล่อยใจไม่ได้!
- ต้องเข้มแข็งไว้!
หน้า 5
- ...
- โอเค ถึงตรงนี้ดูดีแล้วนะ
- งั้นต่อไปช่วยดูตรงนี้ถึงตรงนี้ด้วยนะ...ทสึกิวะคุง
- ครับ!
- วันนี้หัวหน้าดูเยือกเย็นกว่าปกติอีกนะ...
- ไม่ยอมสบตาเลย
- แต่เจ้าน้องใหม่ดูสดใสกว่าปกติอีกนะ
- ...
หน้า 6
- หลังเลิกงาน (แยกกันออกแล้วค่อยมาเจอกัน)
- ฮิเดะคุง ขอโทษเรื่องตอนกลางวันนะ
- พยายามไม่ให้ใครรู้ เลยดูเย็นชากว่าปกติ...
- ไม่ๆ ผมไม่คิดมากเลยครับ
- แถมยังสั่งงานเยอะอีกด้วย
- ดีใจที่คุณพึ่งพาผมได้นะครับ
- งั้นขอชดเชยอะไรสักอย่างเถอะ...!
- งั้นก็...
- หลังจากนั้นก็ได้ขอให้เธอทำอะไรบางอย่างแทนคำขอโทษ
หน้า 7
- ไปดูหน่อยครับ!
- อ่า ไม่มีคนเลย
หน้า 8
- พักผ่อนหลังมื้อเย็นที่เป็นการขอโทษ
- ครั้งก่อนก็ไม่ได้เข้าเพราะนั่นเพราะนี่...
- ครั้งแรกที่ได้เข้ามาก็รู้สึกตื่นเต้น...
- ใช่ครับ
หน้า 9
- คราวนี้ฝากงานนี้ด้วยนะ
- ...ทสึกิวะคุง
- ครับ!
- เฮ้อ...
- ไม่ดีเลย...ตอนทำงานฉันไม่กล้ามองหน้าเขาแล้วทำตัวเย็นชา...
- ฮิเดะคุงบอกว่าไม่เป็นไร แต่...
- ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปจะมีผลกระทบต่อคนรอบข้างแน่...
- แต่...
หน้า 10
- พอมองตาเขาแล้วก็คิดถึงเรื่องต่าง ๆ
- แล้วก็เผลอยิ้มหรือเขินขึ้นมา...!
- ต้องใช้เวลาปรับตัวจริง ๆ...
- เอาเถอะ ทำงานต่อดีกว่า
- เฮ้อ...
- วันนี้คงต้องทำงานล่วงเวลาหน่อยแล้วล่ะ
- ให้ผมช่วยไหมครับ
- ขอบคุณนะ วันนี้ฉันจัดการเองไหว ไม่เป็นไร!
- เข้าใจแล้วครับ อย่าฝืนตัวเองนะครับ!
หน้า 11
- ขอตัวกลับก่อนนะครับ
- เฮ้ น้องใหม่ มีเวลาสักหน่อยไหม? มาคุยกันหน่อยสิ
- เอ๊ะ เอ่อ...
- !
- อืม...ไม่ได้ ๆ การมีเพื่อนร่วมงานผู้ชายก็สำคัญนะ
- อยากจะอยู่ด้วยกันมากกว่านี้ แต่ต้องอดทน...อดทน...
- หัวหน้า...
- ขอเวลาสักครู่ได้ไหมครับ?
- หืม?
- มีอะไรเหรอ ชิกิคุง
หน้า 12
- น้องใหม่...กับทสึกิวะซัง
- มีอะไรหรือเปล่าครับ?
- !?
- เขารู้แล้วเหรอ!? จะทำยังไงดี...? จะปิดบังหรือบอกความจริงดี...?
- ไม่ได้สิ ต้องได้รับความเห็นชอบจากฮิเดะคุงก่อน
- คงต้องดูท่าทีเขาก่อน...
- ...มีอะไร...หรือ?
- หรือว่า...
หน้า 13
- ถ้าถามว่าเราคบกันอยู่ จะตอบยังไงดีนะ
- ทสึกิวะซัง...
- กำลังจีบอยู่เหรอครับ!?
- ไม่ใช่แบบนั้นซะทีเดียว...
- ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ?
- เห็นขึ้นรถไฟด้วยกัน
- แล้วก็คุยกัน ดูเหมือนไม่ได้ทะเลาะกัน...
- ถูกเห็นซะแล้ว ประมาทจริง ๆ
- แต่ถึงอย่างนั้น...
- ในที่ทำงาน หัวหน้าทำตัวเย็นชา...
- ทั้งที่จริงแล้ว...
หน้า 14
- ทสึกิวะซังยิ้มแย้มตลอดเลย...
- หรือว่าเป็นฝ่ายเดียวกันนะ
- ฮิเดะคุง!?
- อืม...ก็ใช่ค่ะ
- ไม่ได้เห็นหน้าแต่เป็นแบบนั้นจริงๆ หรอ!?
- ขอโทษนะที่ถามแบบนี้
- แค่สงสัยน่ะ...
- ถ้าเป็นชิกิคุงก็ไม่เป็นไรหรอก
- ถ้าหัวหน้าไม่ชอบถูกกดดัน ผมจะช่วยเต็มที่เลยนะครับ
- ไม่ค่ะ...
- ยังไงก็ต้องพูดไว้นะคะ
หน้า 15
- ฉันไม่มีความรู้สึกไม่ดีต่อเขา...ทสึกิวะคุงค่ะ
- ถ้าไม่พูดแบบนี้ เขาจะถูกเข้าใจผิดค่ะ...
- หรือที่จริงแล้วเราก็คบกันอยู่แล้ว...
- แปลว่า...
- กรี๊ดดด♥
- !?
หน้า 16
- ก็เหมือนว่าทั้งคู่มีใจให้กันแล้วนี่คะ!
- ถ้าไม่มีอะไรไม่ดี ก็ดีแล้วนี่ครับ ไปกันเถอะหัวหน้า
- อืม...ก็...
- เหมือนว่าจะ...พูดยากจัง
- ก่อนหน้านี้บอกว่าไม่มีคนดีๆ ในแผนกนี้ใช่ไหมครับ
- ทสึกิวะซังไม่กลัวหัวหน้าเลย
- ดูไม่กลัวเลยค่ะ
- ถ้าไม่กลัว หัวหน้าก็สวยและหุ่นดี ไปได้เลยค่ะ!
- แล้วก็เคยบอกว่าอยากแต่งงานด้วยนี่นา
- ผมจะคอยสนับสนุน ไปให้สุดเลยครับ
- บอกว่าจะไปดื่มกันนี่ครับ
- ชวนไปเจอกันดีไหมคะ?
หน้า 17
- ไม่เอาดีกว่า...ไปรบกวนก็ไม่ดีนะ
- ฉันยังมีงานต้องทำ...
- มาฟังเรื่องนี้กันเถอะ
- เอ๊ะ
- ฮิเดะคุงดื่มไม่ได้เลยใช่ไหม...!?
- จะถูกบังคับให้ดื่มหรือเปล่านะ...
- เขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว คงปฏิเสธได้เอง...ใช่ไหม
- แต่ก็ยังเป็นห่วง...ควรจะช่วยไหม...? อืม...
หน้า 18
- ชิกิคุง รอสักครู่นะ
- ลังเลไปก็ไม่มีประโยชน์
- เอาล่ะ ไปกันเถอะ
- เย้!
- <This line is filtered due to its xxx content>
หน้า 21
- งั้นเดี๋ยวผมจะติดต่อให้
- ...ฉันก็ควรจะติดต่อฮิเดะคุงไว้ด้วย...ใช่ไหม
- ...
- โอ้♪ มะโดกะจังจะมาด้วย!
- ...งั้นก็จัดการให้เรียบร้อยเลยละกัน
หน้า 22
- น้องใหม่... เรียกทสึกิวะคุงได้ไหม
- ช่วงนี้ดูเหมือนหัวหน้าสึรุเสะจะเข้มงวดกับนายอยู่นะ...
- โอเคไหม?
- ...ไม่ครับ ไม่มีอะไรเป็นพิเศษครับ
- เอ๋ มีอะไรที่เขาเข้มงวดหรือให้ทำงานเยอะกว่าปกติหรือเปล่า?
- เข้มงวด... การที่ไม่มองตาผมคงมีเหตุผลบางอย่างครับ
- อืม... หัวหน้าก็จัดการดีอยู่แล้ว งานก็ไม่เยอะเกินไปครับ
หน้า 23
- งั้นเหรอ
- ...แปลว่า
- อ้าว เป็นความเข้าใจผิดของฉันเองสินะ
- ขอบคุณที่เป็นห่วงนะครับ
- ขอบคุณครับ
- ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็มาคุยกันได้เลยนะ
- งั้นก่อนที่สาว ๆ จะมา กินกันเถอะ
- ครับ!
- โอ้
- ถึงแล้วล่ะ
- รออยู่ที่ห้องมุมที่มีไผ่
- แล้วก็อีกคน
- โอเคโอเค!
- โอ้ มาแล้วมาแล้ว
หน้า 24
- ฟูจิมิโนะ ขอโทษที่ให้รอนะ
- มีอีกคนมาด้วยนะ
- มะโดกะจัง!
- ไม่เป็นไร ใครล่ะ?
- ขอโทษที่มารบกวนค่ะ
- ห...หัวหน้าสึรุเสะ!?
หน้า 25
- ขอโทษที่มารบกวนนะคะ
- ไม่ได้โดนบังคับให้ดื่มใช่ไหม?... โอเคไหม?
- เอาล่ะ...
- ไม่เป็นไรครับ! ไม่มีอะไรแบบนั้นเลย
- ได้คุยกันเยอะเลยครับ
- งั้นเหรอ ดีแล้วล่ะ...
หน้า 26
- มะโดกะจัง ทำไมพาหัวหน้ามาด้วย...
- เสียงดังไปแล้ว! มันมีเหตุผลอยู่
- ทสึกิวะซังดูจะชอบหัวหน้า แล้วหัวหน้าก็ไม่ได้รังเกียจ
- จริงดิ
- เพราะงั้นเราต้องช่วยกันสนับสนุนให้ดีนะ!
- ชนแก้ว!
- เอ๋...?
- อ่า...
- ?
หน้า 27
- !?
- ...! เอ๊ะ ฉันดื่มอู่หลงไฮผิดแก้วหรือเปล่า
- ไม่นะ...! ฉันอ่อนแอจริงๆ... จะทำยังไงดี...!?
หน้า 28
- อืม... มาซากิซัง...
- ว๊า...!!
- นี่... ไม่ดีแล้ว... แต่
- น่ารักจัง
หน้า 29
- จะทำยังไงได้ล่ะ ก็ต้องทำแบบนี้แหละ
- ขอโทษนะ ฉันทำให้เขาที่ดื่มไม่ได้ต้องดื่มจนได้
- ความผิดของตัวเองก็ต้องแก้ไขเอง...!
- ฉันจะดูแลทสึกิวะคุงเอง ที่เหลือฝากพวกเธอสองคนด้วยนะ
- แล้วก็...พวกเธออาจจะสังเกตได้จากที่ฉันเรียกชื่อเขา
- จะปิดบังไปก็ไม่มีประโยชน์...ถ้างั้น!
หน้า 30
- บอกความจริงไปเลยแล้วให้พวกเขาเป็นพวกดีกว่า...!
- ฉันกำลังคบกับทสึกิวะคุงอยู่ค่ะ
- แล้วก็...ฉันจะรับผิดชอบเอง!
- ฉันไว้ใจพวกเธอถึงได้บอก แต่ช่วยเก็บเป็นความลับจากคนอื่นในบริษัทด้วยนะ
- ...ขอร้องล่ะ
- งั้นฉันขอตัวก่อนนะ!
- โอ้ย พูดออกไปจนได้
หน้า 31
- มันหนักจริง ๆ...เหนื่อยจัง...
- มาซากิซัง ขอโทษครับ
- ฮิเดะคุง...ไหวไหม?
- ครับ...
- ว่าแต่ ขอโทษนะ
- สุดท้ายฉันก็เผลอบอกเรื่องที่เราคบกันไปจนได้
- ไม่มีปัญหาเลยครับ
- ผมก็อยากบอกอยู่แล้ว...
- ว่าแต่
- ผมรู้สึกไม่ค่อยดี ขอพักหน่อยนะครับ
- ยังไม่ไหวใช่ไหม...? ฉันก็จะได้พักด้วย...
- อา
- ถ้างั้น...ก็ช่วยไม่ได้...อืม
หน้า 33
- ในขณะนั้น สองคนที่เหลืออยู่
- เฮ้อ—
- ที่สองคนนั้นคบกันก็ดีอยู่หรอกนะ แต่
- ไม่นึกเลยว่าจะต้องมาแชร์ความลับกับนาย
- ความลับของสองคนนั้นก็ดูน่าสนใจดีนะ
- บ้า ไม่มีทางหรอก
- ถ้าจะให้ดี
- เรามาคบกันบ้างไหม? มะโดกะจัง~
- ไม่เอา
- ความเล่น ๆ ของนายมันไม่ค่อยเข้าท่าเลย
- ถ้างั้น...
หน้า 34
- ถ้าฉันขอคบจริงจังล่ะ
- ถ้าพูดแบบนั้น นายจะว่าไง?
- หา?
- ก็...
- พูดแบบนี้ทันทีคงไม่ไหวสินะ
- อา...แน่นอนสิ!
- ก็...ก็แอบใจเต้นนิดหน่อย...กับคนแบบนี้!
- เรื่องของสองคนนี้จะเป็นยังไงนั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
- ในขณะเดียวกัน
หน้า 35
- ...ไหวไหม? ฮิเดะคุง
- ยังดูไม่ค่อยดีเลยนะ
- ครับ...ดีขึ้นเยอะแล้ว
- ยังขยับตัวได้ขนาดนั้นเลยนะ...
หน้า 36
- วันนี้ค้างที่นี่กันไหม
- พรุ่งนี้จะได้ออกไปทำงานจากที่นี่เลย...
- ถึงจะกังวลนิดหน่อยก็เถอะ...
- ค่ะ...
- ...ทำไงได้ล่ะ ก็คงต้องหาทางแก้ปัญหากันไป
- อ๊ะ!
- ไม่ได้! ค้างไม่ได้!!
- !?
หน้า 37
- เอกสารสำหรับประชุมพรุ่งนี้...ข้อมูลที่ทำเสร็จแล้ว
- มีแค่ที่บ้านเท่านั้น
- อะไรนะ
- ...ต้องกลับแล้ว!
- ขอตัวก่อนนะ...
- ไม่เป็นไรใช่ไหม!?
- สภาพแบบนั้นจะกลับคนเดียวได้หรือเปล่านะ...
- อยากให้ค้างที่นี่ แต่ถ้าไม่มีข้อมูลเอกสารก็คงแย่...
- เอาล่ะ!
หน้า 38
- แบบนี้ก็ต้องกลับจริงๆ สินะ...แต่เห็นสภาพแล้วก็ห่วงอยู่ดี
- ถึงจะเป็นสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เถอะ...
- ฉันจะไปด้วย
- อยากไปบ้านฮิเดะคุงอยู่แล้วด้วย...
- มาซากิซัง
หน้า 39
- ขอโทษนะ...
- หลังจากนี้คงสนุกแน่ๆ
หน้า 40
- แค่จิบไปนิดเดียวเอง
- ไม่เป็นไรหรอก
หน้า 41
- ถึงแล้วครับ
- ผมอยู่คนเดียวที่นี่
- โอ้...
- ที่นี่ดีจังเลยนะ
หน้า 42
- ฮิเดะคุงฟื้นตัวเร็วกว่าที่คิดนะ
- แค่จิบนิดเดียวเอง โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก...
- ...ก็เลยซื้อของสำหรับค้างคืนมาเต็มที่เลย...
- ถ้าฟื้นตัวแล้วก็ไม่ต้องอยู่เป็นเพื่อนแล้วมั้ง...?
- ถึงตอนนี้แล้ว
- นี่เป็นครั้งแรกที่ขึ้นไปในห้องผู้ชาย รู้สึกเขินจัง
หน้า 43
- จะดีเหรอที่เป็นฉัน...?
- เอ่อ...
- ถึงจะช้าไปหน่อยแต่...เข้ามาได้จริงๆ เหรอ?
- ยังไงก็เป็นเจ้านายมาเยี่ยมบ้าน...
- ไม่รังเกียจใช่ไหม?
- ?
- อุตส่าห์เป็นห่วงมาถึงนี่
- มาซากิซังเป็นคนที่น่ารักของผม
- เพราะฉะนั้นยินดีต้อนรับเสมอครับ
- อืม...ใช่แล้วล่ะ! ต้องมั่นใจไว้
- กลับกัน...
หน้า 44
- ขอโทษที่เชิญมาที่ห้องรกๆ นะครับ
- !!
- ว่าไปแล้ว
- ตั้งแต่ออกจากบริษัทมาก็ดื่มแค่ชาอู่หลงแก้วเดียวเอง
- ...เดี๋ยวผมเตรียมอะไรให้ดื่มนะครับ เชิญเลย
- ขอโทษนะ ขอรบกวนหน่อย...
- อายด้วยเหตุผลอื่นเลย!
หน้า 45
- โอ้...
- นี่คือของฮิเดะคุง...
- งั้นเดี๋ยวผมจะทำของว่างให้ทานนะครับ
- ของวางไว้ตามสบายเลยครับ
- รอแป๊บนะครับ♪
- เอาล่ะ
หน้า 46
- หาาา!?
- ครับ
- ใจเต้นแรงเกินไปแล้ว...
- ขอ...ขอเวลานิดนึงครับ
- ...มาซากิซัง
- ถ้าไม่รังเกียจ ไปอาบน้ำก่อนได้นะครับ
- เอ๊ะ! ผ้ากันเปื้อนนั่นน่ารักจัง ฮิเดะคุงเนียนเลยนะ
- จะ...ไหวไหมนะ...
- อืม...เข้าใจแล้ว
หน้า 47
- เสร็จแล้วค่ะ
- ขอบคุณสำหรับชุดนะ
- มีกลิ่นของฮิเดะคุงด้วย...♥
- ขะ...ข้าวพร้อมแล้วครับ!
หน้า 48
- เตรียมจากของที่มีอยู่แบบง่ายๆ นะครับ
- เชิญเลยครับ
- โอ้โห...
- ทำเสร็จในเวลาสั้นขนาดนี้เหรอ!?
- เก่งจังเลย!?
- ขอบคุณครับ พอเริ่มอยู่คนเดียวก็ชอบทำอาหารขึ้นมา...
- เรื่องแค่นี้เองครับ
- โห เก่งมากเลยนะ
หน้า 49
- ฉันก็ทำอาหารได้นะ แต่ไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่...
- ?
- ช่างเถอะ เอาล่ะ ทานเลยแล้วกัน
- อืม〜S♥
- อร่อยจัง
- ฮิเดะคุงเป็นแม่บ้านที่ดีเลยนะเนี่ย
หน้า 50
- อ๊ะ
- เผลอพูดอะไรแปลกๆ ออกไป...
- อ...ขอบคุณครับ ถึงจะไม่ค่อยเก่งก็เถอะ...
- !
- งะ...งั้นผมไปอาบน้ำบ้างนะครับ
- ไปอาบน้ำก่อนนะครับ
- ทำไมท่าทางน่ารักจังเลย
- ว่าแต่ฮิเดะคุงก็ไปอาบน้ำแล้ว
- แล้วก็...นอน...ใช่ไหม!?
หน้า 51
- ผมก็กลับมาแล้วครับ
- ชุดอยู่บ้านน่ารักจัง
- เตรียมพร้อมสำหรับพรุ่งนี้แล้วด้วย...
- งั้นไปนอนกันเถอะครับ
- ...
- ก็แบบนี้แหละครับ
- มาซากิซัง เชิญไปที่เตียงครับ
- ผมจะนอนที่พื้นเอง
- ...
หน้า 52
- อา...ได้กลิ่นของฮิเดะคุงแล้วมีความสุขจัง
- ว่าแต่
- เดี๋ยวก่อน!
- ฮิเดะคุงเป็นเจ้าของบ้านจะนอนพื้นได้ไง...
- ไม่ๆ ให้แขกนอนพื้นไม่ได้หรอกครับ
- ไม่ๆๆ...
หน้า 53
- ถ้าเกิดเป็นหวัดขึ้นมาจะกระทบงานพรุ่งนี้นะ?
- งั้นนอนด้วยกันในฟูกยังจะดีกว่า...
- คือว่า...เราก็เป็นคู่รักกันนี่นา
- เชิญเลย...
- พูดออกมาแล้วก็อาย...ขอโทษนะ พูดอะไรแปลกๆ ไป!
- จะทำยังไงก็แล้วแต่ฮิเดะคุงนะ
หน้า 54
- ตรงนี้นะครับ
- งั้นขออนุญาตนะครับ...!
- โอ้โห มาแล้ว!
- ขอโทษนะครับที่แคบไปหน่อย...
- งั้นฝันดีนะครับ
- ใกล้ไป...!!
- หลังจากนั้นก็หลับไปอย่างเต็มอิ่ม
หน้า 55
- แน่นอนว่าจะนอนหลับปกติยังไงก็ไม่ได้
หน้า 56
- เช้าตรู่
- โอ้...นี่คือ
หน้า 57
- อ้า...
- เช้าแล้ว...ต้องเตรียมอาหารเช้าแล้วสิ...
- อืม
- กลิ่นหอมจัง...
- สวัสดีตอนเช้าครับ มาซากิซัง
- ...
- ผมเตรียมอาหารเช้าแบบง่ายๆ ไว้แล้วครับ เชิญเลย
หน้า 58
- แค่...
- แต่งงาน...
- มีอะไรหรือครับ?
- ไม่มีอะไร...อ๊ะ ขอบคุณนะ!
- ยังเร็วไปหน่อย...
- เกือบจะขอแต่งงานไปแล้ว
หน้า 59
- งั้นไปกันเถอะ
- ฉันจะไปช้าหน่อยนะ
- !
- ถ้าเราไปถึงที่ทำงานพร้อมกันเป๊ะๆ มันจะดูไม่ดีใช่ไหมล่ะ?
- ก็จริงนะ
- จริงๆ แล้วอยากไปด้วยกัน
- แต่ก็อยากไปด้วยกันจังเลย!
- สวัสดีตอนเช้าครับ
- !
หน้า 60
- 15 นาทีต่อมา
- สวัสดีตอนเช้า
- สวัสดีตอนเช้าค่ะ
- แบบนี้โอเคไหมนะ
- เมื่อวานเหมือนจะผ่อนคลายไปหน่อย ต้องตั้งใจทำงานให้ดีแล้วล่ะ
- เมื่อวานกลับบ้านพร้อมกัน ใส่เสื้อผ้าเหมือนเดิม กลิ่นเดียวกัน←ใหม่
- ...
- นี่มันชัดเจนว่า
- เกิดขึ้นแน่ใช่ไหม!?
- โดนจับได้แล้ว
หน้า 61
- อาจจะโดนรังเกียจก็ได้ แต่บอกไว้ก่อนละกัน...
- หัวหน้าครับ มีเรื่องจะคุยด้วย ไปทานข้าวเที่ยงด้วยกันไหมครับ
- อืม
- ก็ไม่เป็นไรนะ
- ...แล้วเรื่องอะไรล่ะ?
- อาจจะไม่เหมาะสมแต่...หัวหน้า
- เรื่องค้างคืนโดนจับได้แล้วครับ
- คือว่า...ใส่เสื้อผ้าซ้ำกับเมื่อวาน แล้วก็มีกลิ่นเดียวกับฮิเดะคุง...อะไรแบบนี้
- เอ๊ะ
หน้า 62
- อืม...อย่างนั้นเหรอ...
- เสื้อผ้าแล้วก็มีกลิ่น...เหรอ
- แย่แล้ว น่าอายจัง
- ต้องระวังแล้ว...
- อ้าว?
- หัวหน้าสึรุเสะถึงจะดุแต่ก็สวยอยู่แล้ว...แต่
- น่ารักมากเลยนะเนี่ย?
- มะโดกะจังก็ใจเต้นเลยค่ะ
หน้า 63
- หลังเลิกงาน
- นัดเจอกันแล้วไปด้วยกัน
- ผมก็เสร็จงานแล้ว จะไปเจอครับ!
- งั้นจะรออยู่หน้าตึกสถานีถัดไปสองสถานีนะ
- ...
- มาซากิซาาาาาน
- ฮิเดะคุง!
- อ๊ะ
- ฮะๆ ไปกินข้าวกันก่อนเถอะ
หน้า 64
- ...แล้ว
- ชิกิซังดมกลิ่นได้
- ดูเหมือนจะรู้แล้ว...
- อืม...
- เรื่องค้างคืนคงต้องคิดให้ดี...
- เข้าใจแล้ว ถ้าจะปิดบังต้องระวังให้มากขึ้นนะครับ
- ...ผมก็จะระวังให้มากขึ้นด้วยครับ
- ขอโทษนะ ฉันอยากระวังเรื่องเปิดเผยความสัมพันธ์หน่อย
- งั้นไปกันเถอะ
หน้า 65
- งั้นวันนี้ผมกลับก่อนนะครับ
- เพราะต้องเตรียมเสื้อผ้าด้วย
- ค่ะ
- เจอกันพรุ่งนี้นะ...
- ฮิเดะคุงด้วยเหรอ...?
- จริงๆ แล้ววันนี้ก็อยากค้างนะครับ
- ถ้าอย่างนั้น...
- เอ่อ...ผมว่าต้องเสริมมาตรการให้เข้มงวดขึ้น
- ไม่ใช่หยุดนะครับ แต่เพื่อให้ดำเนินต่อไปได้...
- ถึงจะเสียดายที่ต้องห่างกัน...แต่...
- คือว่า...ออกไปข้างนอกดีไหม...
- แปลว่า!
- ?
- ...
หน้า 66
- สุดสัปดาห์นี้ไปซื้อของค้างคืนแล้วเดทกันเถอะ
- แล้วจากนั้นก็ค้างด้วยกัน...
- งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะ!
- น่ารักจัง...
- รอสุดสัปดาห์ไม่ไหวแล้ว
หน้า 67
- หัวหน้าสึรุเสะทำงานได้ดีขึ้นเพราะตั้งตารอเดทพร้อมค้างคืนในสุดสัปดาห์
- ตื่นเต้นจัง♪ จะทำอะไรดีนะ!!
- นี่...
- หัวหน้าสึรุเสะน่ะ
- อืม...
- ฉันก็คิดเหมือนกัน
หน้า 68
- หรือว่าเธอน่ารัก...?
- ถึงจะดูน่ากลัวและเข้มงวดเรื่องงาน แต่ดูดีๆ แล้วสวยนะ
- ช่วงนี้บรรยากาศดูอ่อนโยนขึ้น...
- ...จริงๆ แล้วเป็นคนที่ดีมากเลยใช่ไหม!?
- พักหน่อย...
- ...จะลองจีบดูดีไหมนะ
- ...วันนี้รู้สึกมีคนมองแปลกๆ นะ...?
- ทำไมพวกเราถึงไม่เคยสังเกตมาก่อน!!
- โง่จริง! ตอนนี้สายไปแล้ว!!
- หัวหน้าเป็นของเขาแล้ว!
- มีพนักงานชายที่ชอบหัวหน้าสึรุเสะเพิ่มขึ้น
- แต่เรื่องที่พวกเขาจะเสียใจนั้นยังอีกนาน
หน้า 69
- วันก่อนออกเดต
- เฮ้อ...
- เตรียมตัวสำหรับพรุ่งนี้ดีกว่า
- ฮิเดะคุงเข้าใจในสิ่งที่ฉันชอบด้วย
- ใส่ชุดนี้ไปดีไหมนะ...?
- แต่คงจะเยอะไปหน่อย...แล้วจะค้างคืนก็ลำบาก
- ขอคิดอีกนิดละกัน...
หน้า 70
- เฮ้อ...
- ถึงจะเจอกันที่ทำงานทุกวัน แต่พอเป็นเดตแล้วรู้สึกต่างออกไปจริงๆ
- ตื่นเต้นที่จะได้เจอฮิเดะคุงจังเลย ♥
- มาซากิซังดูตื่นเต้นมากกว่าปกติ
- ไม่รู้เลยว่าเดตนี้จะมีเรื่องวุ่นวาย
หน้า 72
- จากนี้ไปเรื่อยๆ
- โปรดติดตามกันต่อไป
- ออกแบบปก: โฮชิ ริว (I.S.WDESIGNING)
- วิธีการใหม่ก็ไม่เปลี่ยน! ติดตามเวอร์ชั่นล่าสุดได้ที่ Twitter นะครับ!
- ยาโนะ โทชิโนริ
หน้า 73
- จากนี้ไปจะมีความสุขมากขึ้นเรื่อยๆ
แสดงความคิดเห็น
0