รายละเอียดผลงาน
ある日竜也の部屋に入ってきた美少女…はなんと仕事をクビになったショックで変わり果てた姿になった父だった！！
全てを失った（？）父を前に困惑しつつも、距離のあった親子関係に少しずつ変化が？？？
お父さんがお母さんで息子がお父さんに？いやいや親友がお義父さんで、お父さんが親友に…？
บทพูดในผลงาน
หน้า 1
- ทัตสึยะ ดอกซากุระบานเต็มที่แล้วนะ
- พรุ่งนี้ไปชมดอกไม้กันไหม?
- เอ๊ะ!?
- ตกลงนะ! งั้นไปซื้อของที่ซุปเปอร์กันเถอะ
- ฮะ...ไปชมดอกไม้กับพ่อเหรอ!?
- เดี๋ยวพ่อจะทำแซนด์วิชให้
- ก็...ก็ได้ล่ะนะ
- เอ๊ะ!?
- เมื่อก่อนพ่อเคยพูดเรื่องค่าแรงตัวเองไม่เคยคิดจะทำอะไรแบบนี้เลย
หน้า 2
- ดูสิ ทัตสึยะ ดอกจินโจวก็กำลังบานอยู่
- กลิ่นหอมดีนะ...
- หา!? พ่อเป็นคนที่รู้สึกอะไรกับกลิ่นดอกไม้ด้วยเหรอ?
- ใช่ไหมล่ะ? ตอนกลางคืนกลิ่นจะหอมเป็นพิเศษเลย
- อารมณ์ดีจริง ๆ เลย แวะกลับบ้านทางอ้อมกันดีไหม?
- แต่ก็จริงนะ...กลิ่นมันหอมดี
- ไม่อยากจะเชื่อเลย...พ่อที่เคยคิดว่าเสียเวลาเดินจนต้องนั่งแท็กซี่ตลอด...!?
- พ่อที่ปลดปล่อยจากพันธนาการของเงินและสถานะ เป็นคนที่มีจิตใจอ่อนไหว
หน้า 3
- ไม่คิดเลยว่าจะได้มาชมดอกไม้กับพ่อแบบนี้
- ดูยังไงก็เหมือนมาเดทแน่ๆ รอบข้างมีแต่คู่รักทั้งนั้น...
- คิดถึงจังเลย...
- ว่าแต่ทุกคนมองพ่อกันใหญ่เลย
- ลูกอาจจะจำไม่ได้
- แต่เราเคยมาชมดอกไม้ด้วยกันครั้งหนึ่ง
- รู้สึกอายแปลกๆ ยังไงไม่รู้
- เอ๊ะ? จริงเหรอ?
หน้า 4
- ใช่...ตอนนั้นลูกเริ่มเดินได้โดยที่พ่อไม่รู้ตัว
- พ่อบอกโยโกะว่า ลูกเดินได้แล้วนะ!
- แต่เธอกลับบอกว่า ลูกเดินเป็นนานแล้วค่ะ
- สุดท้ายพ่อก็ไม่เคยได้เห็นช่วงเวลาที่ลูกเติบโตเลย...
- พ่อเป็นพ่อที่ล้มเหลวจริงๆ
- ก็...ไม่เป็นไรหรอกตอนนี้
หน้า 5
- ใช่...พ่อไม่ได้คิดจะมาชดเชยอะไรตอนนี้หรอก
- ถ้าลูกไม่สบายใจก็กลับบ้านได้
- ไม่หรอก ไม่มีอะไรแบบนั้น
- งั้นก็ดีแล้ว...
- ช่วงนี้กลับรู้สึกสนุกดีนะ...
- นี่ไง แซนด์วิช กินซะ
หน้า 6
- เฮ้ มีใครกินจากมือกันบ้างล่ะ
- ไม่ใช่คู่รักซะหน่อย
- แย่ล่ะ!!
- ก็พ่อยื่นมาให้เลยอดไม่ได้...
- เอ่อ...ก็ไม่เป็นไรหรอก
หน้า 7
- ฮะ ฮะ ฮะ...
- สิ่งที่ค้างคาใจมา 15 ปี ในที่สุดก็เป็นจริงแล้ว
- ขอบคุณครับ
- เดี๋ยว...พ่อ
หน้า 8
- ดูเหมือนว่าพนักงานใหม่ได้รับการสนับสนุนจากสำนักงานใหญ่ด้วยเหตุผลบางอย่าง
- โฮโจจังเก่งมาก! ดูเหมือนว่าจะได้งบประมาณเพิ่มเติมแล้วนะ
- อ๋อ เมื่อวันก่อนฉันได้ให้คำแนะนำกับหัวหน้าฝ่ายที่ค่ายไอเดีย
- คราวนี้เขาตัดสินใจโดยการวิเคราะห์ข้อมูลจากร้านของเราอย่างถูกต้อง
- เป็นการขอบคุณและขอโทษในเวลาเดียวกัน
- หัวหน้าฝ่ายมากับตัวเองเลยเหรอ!?
- ให้คำแนะนำ!? ขอโทษ!? ความสัมพันธ์แบบไหนกันแน่เนี่ย!?
- อ๋อ เขาบอกว่ารู้สึกสนุกที่ได้ดูตัวเลขละเอียด ๆ อีกครั้ง
- เอ๋!?
หน้า 9
- อืม!
- แบบนี้ก็ดูไม่ขาดความสง่างามดีนะ!
- อืม...ใช่เลยนะ
- รู้สึกแปลกที่ต้องใส่ชุดนี้ทุกครั้ง แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก
- ทำไมแคมเปญเฉพาะร้านถึงต้องทุ่มเทขนาดนี้ทุกครั้งนะ
- มันก็ดูมีระดับนะ...
- โฮโจจัง...หรือว่าแอบชอบสิ่งนี้อยู่?
- วันนั้นดูเหมือนเขาอารมณ์ดี...และมีลูกค้าเข้ามาเยอะด้วย
หน้า 10
- เมื่อดาราที่สังกัดป่วยกะทันหันและไม่สามารถมาได้ ก็มีสาวสวยผ่านมา
- ขอโทษครับ! ขอเวลาสักครู่ได้ไหมครับ!?
- คือว่าเรากำลังถ่ายทำรายการอยู่ครับ...
- หืม?
- ผมเป็นคนแบบนี้ ไม่ใช่จากบริษัทแปลก ๆ ครับ
- คือว่าอยากให้ทานข้าวกับดาราท่านอื่นที่ร้านอาหารตรงนั้นครับ...
- บริษัท...? ไม่รู้จักเลย เป็นสัมภาษณ์หรืออะไร?
- เราจะจ่ายค่าตอบแทนให้ครับ
- ฮ่าฮ่า! ถ่ายตอนที่ลุงกินข้าวไปทำไมกัน
- ลุง...เหรอ?
หน้า 11
- นี่มันเรื่องของพ่อใช่ไหม!?
- วิธีปฏิเสธนี่แปลกมาก!! "เด็กคนนี้อาจจะเป็นพรสวรรค์ก็ได้นะ
- ใช่ ของฉันเอง
- ฮ่าฮ่า!! น่าสนุกมากเลยครับ วันนี้โปรดิวเซอร์ก็มาด้วย...! ขอแนะนำให้รู้จักนะครับ!!
- ครับ! ไม่ใช่คนแปลกหรืออะไรจริง ๆ นะครับ
- นักแสดงในละครซีซั่นนี้ก็มาด้วย คุณรู้จักเมจิโระ เร็นไหมครับ?
- โปรดิวเซอร์?
- อ่า...ไม่รู้จักเลย
- จริงเหรอ...ความมั่นใจแบบนี้! เด็กคนนี้ต้องเป็นพรสวรรค์แน่ ๆ!!
หน้า 12
- พ่อถูกดึงตัวไปอุดช่องว่างในรายการอาหารกระทันหัน แต่จะเป็นอย่างไรต่อไปกันนะ...!?
- ชุดนี้ดูพลิ้วไหวดีนะ...
- ไม่ครับ เหมาะมากเลย!
- ส่วนใหญ่เราจะเน้นที่รอบข้างครับ
- ยิ้มเหรอ...ไม่รู้ว่าจะทำได้ตามที่บอกไหม
- ขอแค่ปฏิกิริยาง่าย ๆ และยิ้มก็พอครับ
- ไม่ต้องห่วงครับ มีมืออาชีพเยอะในครั้งนี้
- งั้นก็คงจะสบายใจได้
หน้า 13
- พิโนนัวร์เหรอ... ความหอมของเบอร์รี่กับความเปรี้ยวช่วยลดความมันของเนื้อได้ดีจริงๆ
- กลิ่นวนิลาอ่อนๆ กับกลิ่นเห็ดเข้ากับซอสได้ดี อร่อยจริงๆ
- เอ๊ะ!! เด็กคนนี้ดูเหมือนจะมีลิ้นที่ละเอียดอ่อนมากเลยนะ
- คอนเซ็ปต์ร้านเราคือการเสิร์ฟอาหารที่เข้ากับเครื่องดื่มค่ะ
- อ๋อ ถึงว่ามีตู้ไวน์วินเทจอยู่หน้าร้าน
- ใช่ค่ะ! จริงๆ แล้ววันนี้เปลี่ยนซอสให้เข้ากับไวน์นี้ด้วยค่ะ...
- ว่าแต่... ทำไมถึงมีความรู้สึกเหมือนเป็นมืออาชีพเก่าๆ นะ
- กลายเป็นว่าพ่อคุยกับเชฟกันใหญ่เลย...
หน้า 14
- ช่วงนี้พ่อคุยกับผู้ชายแปลกๆ อยู่
- โอ้โห ใครกันเนี่ยที่พ่อคุยด้วย
- ซาซากิอะไรสักอย่าง ชื่อจริงไม่รู้
- เห็นว่าเป็นนักแสดงนะ แต่ชอบติดต่อมาบ่อยๆ
- ก่อนหน้านี้ไปซื้อของแล้วถูกให้ช่วยถ่ายทำ เลยรู้จักกัน
- นักแสดง!? ไปเจอกันที่ไหนเนี่ย
- ถ...ถ่ายทำ!? แบบนี้โอเคเหรอเนี่ย!?
- อืม ไม่รู้ว่าจะออกอากาศจริงไหม...ว่าแต่ใกล้จะถึงเวลาแล้วหรือเปล่า?
หน้า 15
- เฮ้ย!! นี่มันรายการ "ตาเบะมิเซะเท็นโกคุ" นี่นา!!
- โอ้ รู้จักรายการนี้เหรอ? นี่แหละ ซาซากิ...
- เอ๋... เมจิโระ เร็น!?
- ใช่ๆ ชื่อในวงการก็ประมาณนี้แหละ
- เขายังชวนไปที่ร้านอื่นอีกด้วย
- เอ๊ะ!?
- ไม่จริงอ่ะ!?
- ไม่น่าเชื่อว่าพ่อแท้ๆ จะถูกนักแสดงละครจันทร์เก้าจีบ
หน้า 16
- เพื่อนร่วมชั้นที่เข้าใจผิดว่าพ่อคบกับพ่อเกิดอาการสับสน
- ทัตสึโนบุซังเพิ่งออกทีวีเมื่อวันก่อน
- มีข่าวลือว่าคาวาอี้มากเลยนะ ฉันก็อดกังวลไม่ได้...
- โธ่เอ๊ย~ อยากให้มันคืบหน้าเร็วๆ ถ้าช้าเดี๋ยวโดนแซงแน่
- อ้าว? ได้ยินชื่อแล้วเหรอ?
- ยูคิ... มีเรื่องที่ต้องบอกนาย
- อืม รู้แค่นามสกุลนะ
- ทัตสึโนบุไม่ใช่นามสกุลนะ
- อะ...อะไรล่ะ ทำไมพูดจริงจังแบบนี้
- จริงๆ แล้วนะ...
หน้า 17
- ทัตสึโนบุซังคือ "พ่อ" ของนายเหรอ?
- ใช่ ฉันเองก็ยังไม่อยากเชื่อเลย...
- เพราะงั้น "ลูกชาย" ที่เขาพูดถึงก็คือฉันนี่แหละ
- ความเข้าใจผิดสับสนจนเกิดสถานการณ์แปลกๆ
- ...เข้าใจแล้ว งั้นวันนี้นายมาที่บ้านฉัน
- คิดจะสร้างหลักฐานว่าฉันเป็นแฟนเหรอ... แย่จริงๆ
- ทัตสึยะ
- ดูไม่ดีเลยนะ...
- ...ว่าแต่ ฉันก็จะไปซื้อนมเหมือนกัน
- เอ๋...
- คนที่ดูไม่ดีน่ะคือพ่อนั่นแหละ
หน้า 18
- เด็กใหม่ที่มาทำงานพิเศษนี่ใส่ใจจริงๆ
- ขอโทษนะคะ ขอใช้น้ำร้อนจากกาน้ำได้ไหมคะ?
- แน่นอน เอาไปใช้กับนมได้เลย
- ใช้ชามนี้สำหรับแช่เย็นสิ
- จริงเหรอคะ!?
- ขอบคุณมากค่ะ (น้ำตาไหล) ของที่นำมาหมดพอดีเลย
หน้า 19
- ตอนทัตสึยะเกิด ฉันศึกษาหลายอย่างไว้ ใช้ได้ตอนนี้แหละ
- ตอนนั้นมัวแต่ไปทำงานต่างจังหวัด เลยไม่มีโอกาสได้ใช้...
- เอ๊ะ มีลูกเหรอคะ?
- ฮ่าๆ ตอนนี้ 17 แล้วล่ะ
- 17!? ไม่ใช่คุณ!?
- ฉัน 56 แล้วนะ
- 56!?
แสดงความคิดเห็น
0