รายละเอียดผลงาน
やしろあずきがインターネットで描いている漫画をまとめてこう…こうしてこうやってまとめたお得なまとめ本です！
บทพูดในผลงาน
หน้า 1
- เรื่องของเพื่อนที่มองโลกในแง่ดีเกินไป
- อัตสึชิ เพื่อนเก่าแก่ของผมที่เป็นคนมองโลกในแง่ดีโดยพื้นฐาน
- ยินดีต้อนรับสู่ปราสาทของข้า
- โอ้ว ก็เป็นที่ที่ดีเหมือนกันนี่นา
- เรื่องราวตอนที่ถูกชวนไปบ้าน เนื่องในโอกาสที่เขาได้เริ่มใช้ชีวิตอยู่คนเดียวเป็นครั้งแรก
- เฮ้ย ระวังหน่อยสิ อย่าทำสกปรกล่ะ ที่นี่ยังเป็นของใหม่อยู่นะเฟ้ย...
- มันสร้างมา 15 ปีแล้วไม่ใช่เหรอ
- อย่าให้มีฝุ่นเหลือแม้แต่เม็ดเดียวนะเฟ้ย เพราะที่นี่ยังเป็นของใหม่อยู่น่ะสิ
- มันสร้างมา 15 ปีแล้วไม่ใช่เหรอ
หน้า 2
- นี่ไง เมื่อกี้ฉันเพิ่งติดตั้งโคมไฟสุดเก๋นี่ไปด้วยนะเฟ้ย
- โห ไม่เข้ากับบรรยากาศห้องเลยแฮะ
- ฮะๆๆๆๆๆๆ ไม่เข้ากับห้องเลยเนอะ—!
- รู้อยู่แล้วล่ะ
- อ้อใช่!! เมื่อกี้เสาตากผ้าที่จะเอาไปติดที่ระเบียงเพิ่งมาส่งพอดีเลยเฟ้ย
- ช่วยฉันขนไปที่ระเบียงหน่อยสิ...
- ซุน?
หน้า 4
- ...อะ
- กลับก่อนดีมั้ย?
- อะ...อืม...
หน้า 5
- เรื่องของเพื่อนที่มองโลกในแง่ดีเกินไป ②
- กลับมาเยี่ยมบ้านอัตสึชิอีกครั้ง หลังจากที่เขาทำบ้านพังในวันแรกที่ย้ายเข้า
- มาได้ดีเลยนะ!! สู่มายคิงดอมของข้า
- (ตามต้นฉบับ)
- สภาพเหมือนหอพักนักเรียนก่อนย้ายออกแล้วแฮะ...
- และวันนี้ก็เป็นวันที่โต๊ะกับโซฟาสุดเก๋จะมาส่งด้วยนะเฟ้ย
- แถมชั้นวางของที่พอดีเป๊ะกับช่องกำแพงก็จะมาส่งด้วย รู้สึกสุดยอดไปเลยเฟ้ย ฟู้ววว โฮะโฮ่ว!!
หน้า 6
- โต๊ะ มาส่งแล้ว
- นี่นาย...ได้เช็คขนาดมันรึเปล่าเนี่ย...?
- ไม่ แต่ว่านี่ไง ตอนนี้...มินิมอลลิสต์? อะไรแบบนั้นกำลังฮิตไม่ใช่เหรอ...?
- ความหมายของมินิมอลลิสต์มันไม่ใช่แบบนั้นนะ
- อือ เห็นในเน็ตว่ามันถูกก็เลยซื้อมา ไม่ได้ดูขนาดเลย
หน้า 7
- แต่ไม่เป็นไรหรอกน่า ถ้าเอาชั้นวางของที่เพิ่งมาส่งใส่เข้าไปล่ะก็ บรรยากาศแบบนี้ต้องสดใสขึ้นแน่ๆ เฟ้ย
- เพราะนี่เป็นชั้นวางของที่ฉันคัดสรรมาอย่างดีแล้วดีอีกเพื่อให้เข้ากับบรรยากาศของห้องเลยนะเฟ้ย
- นี่แน่ะ!
หน้า 8
- ไม่สิ...ก็เอาของที่อยากซ่อน? อะไรแบบนั้นมาวางไว้ตรงที่ว่างนี่ก็ได้นี่นา...?
- อยากจะซ่อนตัวเองรึเปล่านะ
หน้า 9
- อัตสึชิ ซื้อเสื้อผ้า
- มาซื้อเสื้อผ้ากับอัตสึชิ
- ตัวนี้มีไซส์อื่นนอกจาก S ไหมนะ
- ลองถามพนักงานดูแล้ว เขาบอกว่ามีแค่ไซส์ S
- อย่างนี้นี่เอง...งั้นขอลองหน่อยแล้วกัน
- เอ๊ะ...ไม่สิ นายใส่ไซส์ S ไม่ได้แน่นอน
หน้า 10
- อย่าเลยน่า เดี๋ยวแกจะเศร้าเปล่าๆ นะ
- หึหึ...เห็นแบบนี้ แต่ช่วงนี้ฉันกำลังไดเอตอยู่นะ
- น้ำหนักลดลงไปเยอะเลยล่ะ คอยดูให้ดีเถอะ...
- ไม่ได้เลยสักนิด
- อัตสึชิ
หน้า 11
- ...เอาตัวนี้ครับ
- มองความจริงซะ
- อัตสึชิ มองความจริง
- ...ไม่นะ ก็ยังใส่ได้อยู่นี่นา ผมเอาครับ
- คุณพนักงานครับ!! นี่มันยัดไม่เข้าแล้วใช่ไหมล่ะครับ!?
- อ่าาาาาาาา
- ก็...ค่อนข้างจะฟิตไปหน่อยนะครับ...
- นี่ไง คุณพนักงานก็พูดแบบนี้แล้วนะ อัตสึชิ
หน้า 12
- ก็การจะซื้อเสื้อผ้าที่ชอบมันเป็นสิทธิ์ของฉันไม่ใช่เหรอ?
- อัตสึชิ มันก็ใช่ แต่ว่า
- แล้วนี่มันก็ใส่ได้ปกติ...ใส่ได้จริงๆ นะเนี่ย
- อัตสึชิ
- อ๊ะ
หน้า 13
- ขอโทษครับ ผมขอซื้อเลยครับ
- ◆ห้ามลองเสื้อผ้าเกินตัว, ห้ามมั่นใจเกินเหตุ, โดยเด็ดขาด――!!
- ...ครับ...
หน้า 14
- การตรวจวัดสายตาของอัตสึชิ
- อัตสึชิสายตาสั้น
- รู้สึกว่าน่าจะประมาณ 0.3 แล้วล่ะ แต่กลับกันก็คิดว่าตัวเองมองเห็นทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกใบนี้
- เพิ่งเคยเห็นคนภูมิใจที่ตัวเองสายตาสั้นอย่างมั่นใจขนาดนี้เป็นครั้งแรก
- แล้ววันหนึ่งอัตสึชิคนนั้นก็ได้
- งั้นช่วยบอกทิศทางด้วยนะคะ~
- ...
- คร้าบบบ...
- ไปตรวจวัดสายตา
หน้า 15
- ...เดี๋ยวนะ ปวดท้องชะมัดเลย
- ปวดจนระดับที่ว่าเรื่องตรวจสายตานี่ช่างมันแล้ว
- แย่แล้ว ต้องรีบทำให้มันจบๆ แล้วไปเข้าห้องน้ำ ไม่งั้นจบเห่แน่...
- ค่ะ งั้นเริ่มจากข้างบนเลยนะคะ~
- ปวดจนตาพร่าไปหมดแล้ว แย่แน่ แต่ถ้าไม่บอกทิศทางไปก็...
หน้า 16
- เออน่า ช่างมันแล้ว ตอบมั่วๆ ไปเลย... เอาตามเกมดันเอโวะที่เคยเล่นสมัยเรียนก็แล้วกัน
- ตอบตามทิศทางของโน้ตเพลงที่ชอบไปเลยแล้วกัน...!!
- บน
- ซ้าย
- ขวา ซ้าย
หน้า 17
- หลังตรวจเสร็จ
- ด้วยเหตุนี้ สายตาของข้าเลยดีขึ้นแบบสุดๆ ไปเลยเฟ้ย
- แกไปตรวจอีกรอบไป
หน้า 18
- อัตสึชิ ถูกล็อกอยู่นอกบ้าน
- เรื่องราวของอัตสึชิ เพื่อนผู้เป็นมนุษย์โคตรโพสิทีฟ
- แหม เมื่อวานเกือบโดนตำรวจจับแน่ะ
- เอ๊ะ? ศพที่ซ่อนไว้ตรงไหนโดนจับได้เหรอ?
- นายเห็นฉันเป็นคนยังไงกันเนี่ย?
- ก็เพราะบ้านที่เพิ่งย้ายเข้ามามันเป็นแบบล็อกอัตโนมัติน่ะสิ
- กลับมาแล้ว~ นิวโฮมของฉัน...อ๊ะ
- ลืมกุญแจไว้ในบ้าน
หน้า 19
- แย่ล่ะสิ...แต่ว่า ถ้ามีผู้พักอาศัยคนอื่นมาก็ค่อยอธิบายเหตุผลให้ฟังแล้วกัน...
- อ๊ะ มาแล้ว
- เอ่อ ขอโทษนะครับ
- ฉันเป็นคนที่นี่น่ะครับ แต่ไม่มีกุญแจ ช่วยให้ฉันเข้าไปด้วยคนได้ไหมคร้าบ~!!
- แว่นกันแดดที่ซื้อมาเพราะคิดว่าเท่ (1500 เยน)
- ใส่หน้ากากเพราะโควิด→
หน้า 20
- ฮี๊ยยยยยยยย
- เอ๊ะ เดี๋ยวสิ...ทำไมคนโตเกียวใจร้ายจัง
- ทำไงดี...อ๊ะ วันนี้เปิดหน้าต่างทิ้งไว้นี่นา
- อยู่ชั้น 2 เอง ถ้าจากตรงนี้ล่ะก็...
หน้า 21
- โอเค ฮึบ...น่าจะได้ๆ
- ที่เหลือก็...หืม?
หน้า 22
- อ๊ะ...ขอโทษครับ ผมไม่หนีหรอกครับ ขอเข้าไปในบ้านแป๊บนึงแล้วจะกลับออกมาได้ไหมครับ...
- พูดอะไรของเธอน่ะ
หน้า 23
- อัตสึชิ ประดิษฐ์สิ่งของ
- อัตสึชิเป็นชายผู้ที่ชอบประดิษฐ์ของแปลกๆ มาตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว
- ฉันเอายางลบมารวมร่างกับรถเข็นแล้วเฟ้ย
- มนุษย์โคตรโพสิทีฟ・อัตสึชิ
- เพื่ออะไร?
- อัตสึชิคนนั้น พอโตเป็นผู้ใหญ่แล้วก็ยังไม่เปลี่ยนไป
- ตรงด้านในของประตูหน้าบ้านมันมีแม่เหล็กติดอยู่ เอาของต่างๆ ไปแปะได้ใช่ไหมล่ะ...?
- อะ, อืม...?
- เขาก็ยังคงสร้างของแปลกๆ ต่อไป...
หน้า 24
- พอเห็นแบบนั้นฉันเลยปิ๊งไอเดีย 'เสื้อติดแม่เหล็ก' ขึ้นมาไงล่ะเฟ้ย
- คิดชื่อให้มันสร้างสรรค์กว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอ?
- แผ่นแม่เหล็กแรงสูง
- หุ...หุบปาก!! ก็แค่เอาแม่เหล็กมาเย็บติดกับเสื้อน่ะสิ
- อย่างเช่น เราสามารถเอาอุปกรณ์ที่รองรับแม่เหล็กมาติดได้ตามใจชอบ แล้วปรับแต่งให้เป็นสไตล์ของตัวเองได้เลยไงล่ะ!!
- สามารถคัสตอมเสื้อผ้าได้ตามสไตล์ของตัวเอง นี่มันคืออนาคตอย่างแท้จริง...
หน้า 25
- กว๊าาาาาาาาา ตัวติดกับประตู
- อัตสึชิ!!
- ก็นายเล่นเข้าใกล้ประตูในสภาพนั้นนี่นา...
- เฮะๆ...เผลอไปหน่อย พลังของแม่เหล็กมันแรงเกินไปน่ะสิ
- เป็นอะไรรึเปล่า อัตสึชิ
หน้า 26
- เฮะๆ ไม่เป็นไรหรอก อ๊าาาาาาาาา
- อัตสึชิ~~~~~! ที่ขาก็ติดไว้ด้วยเหรอนั่น
- ผมมองดูอัตสึชิที่ถูกตรึงอยู่กับประตูแบบนั้น แล้วก็เดินกลับบ้านไป
หน้า 27
- อัตสึชิ ซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าใหม่
- มนุษย์โคตรโพซิทีฟอัตสึชิ หลังจากที่ย้ายบ้านแล้ว
- ดูเหมือนว่าจะเปลี่ยนเครื่องใช้ไฟฟ้าทั้งหมดในคราวเดียวเลย
- ผมก็เลยแวะมาดู
- ว่าแต่ นายเปลี่ยนเฟอร์นิเจอร์ใหม่หมดเลยเหรอ?
- อื้ม!! มีแต่รุ่นใหม่ๆ ทั้งนั้น ใช้ชีวิตได้สะดวกสบายสุดๆ ไปเลยเฟ้ย...
หน้า 28
- โดยเฉพาะเครื่องฟอกอากาศกับเครื่องดูดฝุ่นอัตโนมัตินี่สุดยอดไปเลยนะ
- ไม่ใช่รุมบ้า
- ต้องขอบคุณเจ้าพวกนี้เลยที่ทำให้แต่ละวันของฉันสดใส...อากาศมันต่างกันเลยล่ะ
- เครื่องใช้ไฟฟ้าพวกนั้นน่ะ นายได้แกะฟิลเตอร์ข้างในออกก่อนใช้รึเปล่า?
- เอ๊ะ? ไม่ๆ เรื่องแบบนั้นมันก็ต้องทำอยู่แล้วสิ...
หน้า 29
- ไม่นะนาย...เครื่องดูดฝุ่นอัตโนมัติคงไม่พลาดหรอกมั้ง...
หน้า 30
- เจ้านี่...ไม่ได้เรื่องมาตลอดหลายเดือนเลยสินะ
- แล้วยังจะมาบอกว่าใช้เครื่องใช้ไฟฟ้าแล้วสุดยอดอีกเหรอ...เชยชะมัด...
- ...ได้เรื่องไปเขียนการ์ตูนแล้วสินะ...
- ไม่ได้จะทำเฟ้ย อย่าร้องไห้สิ!!
- ร้องไห้เต็มที่เลยครับ
หน้า 31
- อัตสึชิ ชายผู้ไม่เป็นที่รักของจอสัมผัส
- บนโลกใบนี้มีผู้คนหลากหลายประเภทอยู่ก็จริง แต่ว่า
- อัตสึชิ กดเงินได้รึยัง?
- ไม่...เดี๋ยวก่อนสิ พอดีว่าข้าไม่เป็นที่รักของจอสัมผัสน่ะ
- ไม่เป็นที่รักของจอสัมผัส!?
- อัตสึชิไม่ถนัดการใช้จอสัมผัสเป็นอย่างมาก
หน้า 32
- อืม~ แต่เหมือนจะเคยได้ยินมาเหมือนกันนะว่ามีคนทัชจอไม่ติด...
- อือ...ไม่รู้ว่าเป็นที่ร่างกายหรืออะไรนะ แต่ว่า
- มันไม่ตอบสนองบ่อยมากเลยล่ะ
- แม้แต่ที่ร้านซูชิ...
- อัตสึชิ ฝากสั่งหน่อยนะ
- โอ้...เดี๋ยวนะ มันไม่ตอบสนอง...
- ทำไมกัน
หน้า 33
- และแล้ว อัตสึชิผู้มีแต่ความทรงจำอันเลวร้ายกับจอสัมผัส ก็ได้ไปที่ร้านอาหารแฟมิลี่เรสเตอรองต์ในวันหนึ่ง...
- โอ้ว สุดยอดไปเลย
- โอ๊ะ...ตกใจหมดเลย เป็นอะไรไปน่ะ อัตสึชิ
- จอเครื่องนี้ตอบสนองได้ลื่นไหลสุดๆ เลย
- แม้แต่ฉัน...แม้แต่ฉันก็สั่งอาหารได้นะเฟ้ย
หน้า 34
- ในที่สุดยุคสมัยก็ไล่ตามข้าทันแล้ว
- ไม่หรอกน่า...คงจะดีใจมากสินะ...
- ข้าจะสั่งเองนะ ตกลงมั้ย
- เอาล่ะ จะสั่งแล้วนะเฟ้ย...
หน้า 35
- เอาน่า ช่างมันเถอะ เดี๋ยวเรียกพนักงานเอง...ฉันเป็นคนให้ความสำคัญกับการสื่อสารระหว่างมนุษย์ด้วยกันน่ะ...
- ชาติที่แล้วแกไปทำลายประเทศจักรกลมารึไง?
หน้า 36
- อัตสึชิผู้ใสซื่อเกินไป จนถูกชวนทำธุรกิจขายตรง
- ว่าแต่ เมื่อวันก่อนมีคนมาชวนทำธุรกิจด้วยล่ะ~
- เอ๊ะ? อะไรนะนาย มันโอเคเหรอ?
- ไม่ใช่ธุรกิจขายตรงอะไรแบบนั้นเหรอ?
- ไม่หรอกน่า ฮ่าๆ
- ก็แค่แนะนำสินค้าให้เพื่อน แล้วถ้าเพื่อนซื้อ เราก็จะได้ส่วนแบ่งกำไรไม่กี่เปอร์เซ็นต์น่ะ!!
- นั่นมันธุรกิจขายตรงชัดๆ
หน้า 37
- ธุรกิจขายตรงเหรอ...? ไม่ใช่สิ ก็เมื่อวันก่อนที่ร้านอาหารแฟมิลี่เรสเตอรองต์น่ะ
- หลายวันก่อน
- โอ้วววว! อัตสึชิ ไม่เจอกันนานเลยนี่หว่า!
- ทาคาชิ ไม่เจอกันนานเลยนะ~ ดูเปลี่ยนไปนะเนี่ย นาย
- โอ้ว!! ดูออกด้วยเหรอ!? ช่วงนี้ฉันทำธุรกิจอยู่ กำไรอื้อเลยล่ะเฟ้ย
- แกยังเป็นพนักงานบริษัทเหมือนเดิมเหรอ? ทำงานรับเงินเดือนถูกๆ ชีวิตไม่น่าเบื่อรึไงวะ!?
หน้า 38
- ก็ไม่นะ...ถึงจะธรรมดาแต่ฉันก็สนุกกับชีวิตดีนะ ได้เล่นเกมทุกวันด้วย
- ได้ยินว่ากำแพงกับพื้นบ้านแกเป็นรูไม่ใช่เหรอ ชีวิตไม่ลำบากรึไง!?
- เมื่อวันก่อนก็เพิ่งล้มจนประตูพังไปเหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้ลำบากอะไรเป็นพิเศษนะ
- จริงดิ
- เอาน่า แต่ว่าถือโอกาสนี้มาหาเงินกับฉันดีกว่า แค่แนะนำเพื่อนแล้วให้พวกเขาซื้อสินค้าก็พอแล้ว
- เอ๊ะ? ฉันเหรอ? แล้วก็ ถ้าหาเงินได้เยอะขนาดนั้น มื้อนี้เลี้ยงฉันรึเปล่า?
- แน่นอนอยู่แล้ว
หน้า 39
- แต่ฉันคงช่วยไม่ได้หรอกนะ เพื่อนเก่าแก่ของฉันก็มีแค่นายคนเดียวจริงๆ
- อัตสึชิ ไปถล่มรังมดกันเถอะ
- ฉันรู้สึกว่าคงจะช่วยอะไรเป็นพิเศษไม่ได้หรอกนะ...แต่ว่า วันนี้ดีใจนะที่ได้เจอกันแล้วก็ได้คุยกันหลังจากไม่ได้เจอกันนาน
- ดีใจนะที่ตอนนี้ทาคาชิดูจะไปได้สวยน่ะ~
- อัตสึชิ...
หน้า 40
- ...คือว่า...โทษทีนะ พอดีฉัน...คงเข้าใจผิดไปเอง...
- วันนี้พอแค่นี้เถอะ เลิกคุยเรื่องนี้แล้วแยกย้ายกันกลับดีกว่า...
- เอ๊ะ?
- ฉันกินของที่สั่งมาทั้งหมดเลยนะ งั้นฝากจ่ายเงินด้วยได้มั้ย?
- แล้วเขาก็ได้กินข้าวฟรีแบบงงๆ
- นายเนี่ยแน่จริงๆ อัตสึชิ
หน้า 41
- อัตสึชิ เล่นสแพลทูน
- อัตสึชิ เพื่อนผู้มองโลกในแง่ดีเกินความจำเป็น
- ชายผู้ตามกระแส ข้าผู้นี้ขอร่วมศึกด้วยคนเฟ้ย
- จริงดิ นายเล่นภาค 2 อยู่เหรอ?
- ...ดูเหมือนว่าจะเริ่มเล่นสแพลทูนแล้ว
- อ๋อ...คือว่าเพื่อนฉันเขาไม่เล่นแล้วน่ะ ก็เลยขายแผ่นเกมให้ในราคาถูก...
- จริงดิ...?! งั้นคืนนี้มาเล่นกัน
- ไว้ใจข้าได้เลย ถ้ามีข้าอยู่ล่ะก็ จัดการ 50 คนได้สบายๆ แน่นอน...!! (ยังไม่เข้าใจตัวเกม)
หน้า 42
- แต่ทว่า ในคืนนั้น...
- ยังอีกเหรอ~? ฉันรอนานแล้วนะ...
- ไม่นะ...ของนายไม่ขึ้นโชว์น่ะสิ
- เอ๊ะ? อยู่ในล็อบบี้รึเปล่า?
- ไม่รู้สิ... จะลองกลับไปที่ไฮคาระสแควร์ดูงั้นเหรอ?
- ...!!
หน้า 43
- ไม่นะนาย...บ้าน่า...แต่คงไม่หรอกมั้ง...
- เกมที่กำลังเล่น: สแพลทูน 2
- เจ้านี่มันเล่นภาคเก่าอยู่นี่หว่า
- นั่นมันภาค 2 ไม่ใช่เรอะ อะฮะฮะฮะฮะฮะฮะฮะฮะฮะ
หน้า 44
- ที่เพื่อนขายให้ถูกๆ ก็เพราะแบบนี้นี่เองเรอะ 55555555
- เอ๊ะ...ไม่สิ 2...เอ๊ะ...? 3...?
- ภาค 3 คือภาคล่าสุด ส่วนภาค 2 เป็นภาคเก่าแล้ว 555
- ไม่นะ...? ข้ารู้อยู่แล้วน่า นี่ไง...ข้าชอบพวกเสื้อผ้ามือสองอะไรแบบนั้น มันก็เลย... (?)
- ไม่น่า นายโกหกชัดๆ 555
- ไปซื้อภาค 3 แล้วกลับมาได้แล้วน่า 555
- ข้าเล่นภาค 2 ก็ได้นี่...!! แล้วอีกอย่าง...ถึงจะเป็นภาคเก่าก็สนุกได้เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?
หน้า 45
- ก็แบบว่า...การที่ไม่เล่นภาคเก่าแล้วข้ามไปเล่นภาคใหม่เลยน่ะ...? สำหรับข้าแล้ว? มันเป็นเรื่องที่ให้อภัยไม่ได้น่ะสิ...!!
- ภาค 3 ซื้อที่ไหนได้บ้าง บอกฉันที
- อัตสึชิ ถ้าใช้ตรรกะนั้น นายก็ต้องไปซื้อภาค 1 มาเล่นด้วยนะ
แสดงความคิดเห็น
0