ガールフレンドになりたいボーイッシュ女友達
13
วันที่เผยแพร่: 2026.08.29
รายละเอียดผลงาน
過去に週刊少年マガジンに掲載した読み切りです！
掲載元
https://pocket.shonenmagazine.com/title/03274/episode/438804
บทพูดในผลงาน
หน้า 1
- ในวัยเด็ก ฉันมีเพื่อนรักที่สุดอยู่คนหนึ่ง ที่เคยสาบานว่าจะรักษามิตรภาพของเราไว้ชั่วนิรันดร์
- เมื่อสิบปีก่อน เขาต้องย้ายไปอยู่อเมริกากับครอบครัวเพราะเรื่องงาน
- แล้วฉันที่กลับมาบ้านเกิดตัวคนเดียว เพื่อเข้าเรียนมัธยมปลายที่ญี่ปุ่น...
- ครอบครัวของเพื่อนรักคนนั้น ก็เลยให้ฉันยืมห้องหนึ่งที่เรียวกัง 'โคอิจิโซ' ที่พวกเขาทำอยู่เป็นการชั่วคราว
- การกลับมาพบกับเพื่อนรักอีกครั้งในรอบสิบปี
- ที่จริงมันควรจะเป็นเรื่องที่น่ายินดีอยู่หรอก แต่ว่า...
- ไม่นึกเลยว่า เพื่อนรักที่สุดคนนั้นจะ───
หน้า 2
- เป็นผู้หญิงไปได้
หน้า 3
- และที่คาดไม่ถึงยิ่งกว่าก็คือ
- แก๊ก
- อะไรเล่าเอสุเกะ มองหน้าเราอยู่ได้
- ถ้าเป็นไอติมล่ะก็ เมื่อกี๊นายก็เพิ่งกินไปแล้วไม่ใช่เหรอ
- มะ... ไม่ใช่สิ... นี่เธอคือคุโระจริง ๆ เหรอ? ไม่อยากจะเชื่อเลย...
- นี่ไง
- แผลเป็นตอนที่เคยหกล้มที่แม่น้ำเมื่อสมัยก่อนไง
- ถึงพูดแบบนั้นก็เถอะนะ...
- ใช่แล้ว
- ระยะห่างระหว่างเรา ไม่เปลี่ยนไปจากตอนนั้นเลยสักนิด
หน้า 4
- อ้อ แล้วก็ถ้าจะมีหลักฐานอีกอย่างล่ะก็
- ก็คงจะเป็นเรื่องที่เวลาเล่นเกมกันทีไร เราเป็นฝ่ายชนะตลอดล่ะมั้ง~
- โฮ่...
- เรื่องนั้นยอมฟังข้ามไม่ได้เลยแฮะ
- ในความทรงจำของฉัน เหมือนว่าฉันจะชนะนำไปสัก 10 ครั้งได้เลยนะ?
- ถ้างั้น มาแข่งกันสักตั้งในรอบหลายปีดีมั้ย?
- จัดมาเลย!
หน้า 5
- ถึงจะพูดไปแบบนั้นก็เถอะ...
- นี่ยังเล่นเครื่องเกมสมัยนั้นอยู่เลยเรอะ...!
- โธ่เว้ย! ทำไมต้องมาขวางอยู่เรื่อยเลย!
- ก็การทำเรื่องที่คนอื่นไม่ชอบใจน่ะ มันเป็นส่วนหนึ่งของเกมอยู่แล้วนี่นา
- หืม—
- ถ้างั้นแบบนี้ก็ต้องได้ด้วยสินะ?
- มันใช่เหตุผลที่ไหนกันเล่า!?
หน้า 6
- อึ่ก... มัวแต่เสียสมาธิกับพุโยพุโยยักษ์นี่...
- จนบังคับเกมไม่ได้เลย...
- แล้วที่สำคัญที่สุดก็คือ...
- ระยะห่างมันใกล้เกินไปแล้ว...!
หน้า 7
- อ๊ะ
- เย้! เราชนะค้า~
- อึ่ก... มาขวางกันแบบนี้ขี้โกงนี่นา...
- ก็การทำเรื่องที่คนอื่นไม่ชอบใจน่ะ มันเป็นส่วนหนึ่งของเกมไม่ใช่เหรอ?
- อย่ามาเลียนแบบนะ
- ท่าทีไม่เกรงใจใครแบบนี้ คุโระตัวจริงไม่มีผิดแน่...
- แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง มันก็มีปัญหาอีกอย่าง...
- นั่นก็คือ... ยัยนี่น่ารักเกินไปแล้ว
- ?
หน้า 8
- ถ้าเกิดว่าฉันลองพูดออกไปว่าชอบคุโระล่ะก็
- ถ้าทำแบบนั้น...
- หา? น่าขยะแขยง... มองเพื่อนรักด้วยสายตาแบบนั้นได้ยังไง...
- ถ้าโดนไล่ออกจากเรียวกัง ก็จะเข้าเรียนมัธยมปลายที่ญี่ปุ่นไม่ได้...!
- เพราะฉะนั้น... ฉันจะชอบคุโระไม่ได้เด็ดขาด──
- โอ้ มีเรื่องกลุ้มใจอะไรรึไง? ถ้าไม่รังเกียจก็ปรึกษาเราได้นะ?
- ตอนนี้ต้องใจเย็น ๆ ก่อน
- มะ... ไม่เป็นไร... ขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บ
- ไปดีมาดี~
- เอ... ถ้าจำไม่ผิดห้องน้ำอยู่ทางนี้สินะ
หน้า 9
- ตายจริง... แย่จังเลยนะ...
- เป็นอะไรรึเปล่าครับ? คุณแม่ของคุโระ
- อ้าว เอสุเกะจัง
- คือว่านะจ๊ะ ปลาอายุที่จะใช้ทำอาหารชุดไคเซกิมื้อค่ำมันขาดไปตัวนึงน่ะ...
- ผมเองก็เป็นฝ่ายที่ได้รับความกรุณาให้ยืมห้องพัก
- ถ้ามีอะไรให้ผมช่วยก็บอกได้เลยนะครับ
- อุ๊ย ขอบใจจ้ะ
- ถ้างั้นเดี๋ยวพวกเราไปจับมาให้เอง!
- คุโระ!?
- โผล่มาจากไหนเนี่ย
หน้า 10
- ก็นายพูดเองไม่ใช่เหรอ ว่าในเมื่อยืมห้องเขาอยู่ ก็ต้องช่วยทำอะไรบ้าง
- อึ่ก... แอบฟังอยู่เรอะ...
- ด้วยเหตุฉะนี้... ลุยกันเลย!!
- ตอนนี้เลยเนี่ยนะ!?
- เร็วเข้าสิเอสุเกะ เร็ว ๆ
- สมัยเด็ก ๆ ป่าแค่นี้เราเดินแป๊บเดียวก็ทะลุแล้วไม่ใช่เหรอ?
- เดี๋ยวสิ... รอด้วย...
- ทางนี้เพิ่งจะอยู่นิวยอร์กมาจนถึงเมื่อวานเองนะเฟ้ย...?
หน้า 11
- อ๊ะ ถึงแล้ว ๆ
- ที่นี่เองเหรอ... ไม่เปลี่ยนไปเลยแฮะ
- ปลาอายุนี่มันจับง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?
- แม่น้ำสายนี้น่ะ อยู่นอกเขตดูแลของสหกรณ์ประมงน่ะสิ
- เอาน่า ๆ คอยดูไปเถอะ
หน้า 12
- ก็แค่เอาหินมากองไว้ตรงที่แม่น้ำแคบ ๆ แบบนี้
- ทำเป็นทางให้มันว่ายเข้าตะกร้าก็เป็นอันเสร็จ
- ที่เหลือก็แค่ไล่มาจากต้นน้ำ
- ถ้างั้นก็ลองทำดูสิ
- บะ... แบบนี้เหรอ?
- ไม่ได้ ๆ
- ทำแบบนั้นปลาอายุก็หนีไปหมดพอดีสิ
- ต้องทำประมาณนี้ต่างหาก
- อ๊ะ โทษที
- ยังบ้าพลังไม่เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนเลยจริง ๆ...
หน้า 13
- เอาล่ะ เท่านี้ก็เจ๊ากันแล้วนะ
- เฮ้ย!? ก็ขอโทษไปแล้วไง!
- สาดมาขนาดนั้นมันไม่เจ๊ากันแล้วเฟ้ย
- แบบนี้มันประกาศสงครามกันชัด ๆ!
- เฮ้อ~ เหมือนเมื่อก่อนเลยแฮะ น่าคิดถึงจัง~
- ช่วยรู้ตัวหน่อยเถอะว่าร่างกายของเธอน่ะมันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว...
- อ๊ะ
- เอาเป็นว่าถ้าไล่ต้อนมาแบบนี้ เดี๋ยวปลาอายุก็จะเข้ามาติดตาข่ายเองนั่นแหละ
- แล้วเวลาที่ผ่านมาทั้งหมดมันคืออะไรกันฟะ...
หน้า 14
- เสื้อผ้าเปียกหมดเลย ถือโอกาสตากเสื้อผ้าแล้วลงไปว่ายน้ำเล่นสักหน่อยดีกว่า
- เอ๊ะ?
- เฮ้ย! จู่ ๆ เธอจะถอดเสื้อผ้าทำไม...
- ยัยนี่... ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนไปเลยจริง ๆ
- ถอดเสื้อผ้าได้โดยไม่ลังเลเลยสักนิด
- นี่เธอเห็นเราเป็นแค่เพื่อนรักขนาดนั้นเลยรึไง...!
- ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป... เรา... จะทนไหวเหรอ...?
หน้า 15
- แท่นแท๊น~
- ที่จริงแล้วเราใส่ชุดว่ายน้ำมาด้วยล่ะ~
- เป็นไง? ตกใจล่ะสิ?
หน้า 16
- นี่เรากำลังคิดอะไรกับเพื่อนรักของตัวเองอยู่เนี่ย...!?
- จะให้เสียเพื่อนรักเพียงคนเดียวไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบไม่ได้เด็ดขาด
- เอสุเกะก็มาว่ายน้ำด้วยกันสิ?
- เร็วเข้า ถอดเลย ๆ
- ไม่ ๆๆ เราไม่ได้ใส่ชุดว่ายน้ำมานะ!
- ไม่เห็นต้องใส่ใจเลย
- ก็เมื่อก่อนเรายังเคยอาบน้ำที่บ้านเราด้วยกันเลยไม่ใช่เหรอ
- นั่นมันเรื่องตั้งแต่เมื่อไหร่กันแล้วฟะ!
หน้า 17
- เดี๋ยวก่อนสิ...
- นี่อาจจะเป็นโอกาสที่จะพิสูจน์ว่าเราไม่ได้มองเพื่อนรักด้วยสายตาแบบนั้นก็ได้นี่นา...?
- ถ้าอย่างนั้น เราก็ต้องลงไปว่ายน้ำด้วยกันที่นี่...
- พูดเล่นน่า~ ไม่ใช่เด็ก ๆ แล้วสักหน่อย จะให้แก้ผ้าเล่นน้ำในแม่น้ำได้ยังไงกัน
- ช่วยไม่ได้แฮะ งั้นไปว่ายคนเดียวก็ได้~
- อันตรายนะ!
- อย่าไปไกลนักล่ะ
- อย่ามาทำเหมือนเราเป็นเด็กนะ
- ก็ยังเป็นเด็กอยู่ดีนั่นแหละ...
- ......
หน้า 18
- ทำไมอุตส่าห์แสดงออกขนาดนี้แล้วยังไม่รู้ตัวอีกเนี่ย...!?
หน้า 19
- เอสุเกะน่ะ ตั้งแต่เมื่อก่อนแล้วก็มองเราเป็นแค่เพื่อนมาตลอด...
- เพราะชอบเขาแท้ ๆ อุตส่าห์ไปศึกษามาว่าผู้ชายชอบอะไรเพื่อที่จะได้สนิทกัน แต่เราทำพลาดตรงไหนไปนะ...?
- ขนาดเห็นเราใส่ชุดว่ายน้ำแล้วยังดูไม่รู้สึกอะไรเลย
- แต่ถ้าบอกชอบไปแล้วความสัมพันธ์ตอนนี้ต้องพังลง มันน่าเศร้ายิ่งกว่า...
- แต่ว่า... โอกาสก็ยังพอมีอยู่...
- เพราะจากนี้ไปเราจะอยู่ด้วยกันแล้วนี่นา
- ฉันจะทำให้เอสุเกะมาหลงรักฉันให้ได้เลยคอยดู...!
หน้า 20
- คุโระ
- เอสุเกะ...?
- ที่ก้นเธอน่ะ... มีกบเกาะอยู่
- กรี๊ดดดด
หน้า 21
- เอาออกไปที เอาออกไป!!
- ร... รู้แล้วน่า อยู่นิ่ง ๆ สิ!
- เฮ้ย... จะจับตรงไหนน่ะ!?
- ถ้าไม่จับแล้วจะเอาออกไปได้ยังไงเล่า!?
- แฮ่ก...
- แฮ่ก...
- รอดแล้ว...
- แต่ว่า... ยังจำได้อยู่สินะ...
- ว่าเราไม่ถูกกับกบ
หน้า 22
- ที่เมื่อก่อนเธอหกล้มในแม่น้ำจนได้แผลก็เพราะกบไม่ใช่เหรอ?
- ขอบคุณนะ...
- เรื่องของเพื่อนรักน่ะ ไม่มีทางลืมหรอกน่า
- อื้อ
- อื้อ
- ชอบจังเลย
- งั้นเรากลับกันได้แล้วมั้ง
- อื้อ
- กลับ... เหมือนกบเลยเนอะ
- น่ารำคาญน่า
- อ๊ะ ลืมเอาชุดชั้นในมาเปลี่ยน
- เฮ้ย!
หน้า 23
- บ้าเอ๊ย...
- ยัยคุโระนั่น... ดันน่ารักขึ้นมาซะได้...
- แถมร่างกายก็ยังโตเป็นผู้ใหญ่แล้วด้วย...
- นี่เราคิดอะไรอยู่เนี่ย
- เพื่อที่จะได้ใช้ชีวิตมัธยมปลายที่ญี่ปุ่น จะโดนไล่ออกจากที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด
- ขอรบกวนหน่อยนะค้า~
- เฮ้ย!?
- เข้าไปนะ~ เอสุเกะ
- ลำดับคำพูดกับการกระทำมันสลับกันแล้วเฟ้ย...
หน้า 24
- นั่นมัน... หมอน?
- อ้อ นี่น่ะเหรอ?
- ก็เรายังคุยกับเอสุเกะไม่พอเลยนี่นา
- วันนี้กะว่าจะนอนคุยรำลึกความหลังสิบปีด้วยกันซะหน่อย
- คืนนี้ไม่ปล่อยให้นอนง่าย ๆ หรอก เตรียมใจไว้เลยนะ?
- คำพูดแบบนั้นน่ะ อย่าไปพูดกับคนอื่นเข้านะเฟ้ย
- ??? ก็แหงอยู่แล้วสิ
- เรื่องราวของเพื่อนรักสองคน ที่เชื่อว่าถ้าบอกชอบไปแล้วความสัมพันธ์จะต้องพังทลาย
- ชีวิตกึ่งอยู่ร่วมกันที่หมิ่นเหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว──!!
แสดงความคิดเห็น
0