#美少女#ラブコメ
怪しい壺買ったら、中から美少女が出てきた話。
第一章
557
วันที่เผยแพร่: 2024.09.24
根田啓史

根田啓史

ผู้ติดตาม 122 คน

รายละเอียดผลงาน

แสดงความคิดเห็น

0

บทพูดในผลงาน

หน้า 1

  • เหนื่อยใจจริงๆ
  • ห้องรกเหมือนกองขยะ...
  • 30 ปีที่ผ่านไปอย่างไร้ค่า
  • ถือมือถือแล้วเผลอหลับไป
  • ดันสั่งซื้อแจกันแปลกๆ เข้ามา...
  • นึกว่าเป็นฟิกเกอร์ที่สั่งไว้ เลยเปิดออกมา...
  • สองหมื่นเยนเชียวนะ...
  • นี่คือจุดจบของชีวิตที่ชนะจากสเปิร์มอีกหลายพันล้านตัวหรือ...?
  • ขอโทษนะ สเปิร์มตัวอื่นๆ
  • อ่า...เอ่อ

หน้า 2

  • ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันชื่ออายะ
  • คุณคือเจ้านายคนใหม่ของฉันใช่ไหมคะ?
  • เอ่อ...ไม่ใช่หรอกมั้ง

หน้า 3

  • นี่ไม่ใช่ภาพหลอนนะคะ!!
  • ฉันเป็นวิญญาณในแจกันนี้ค่ะ
  • ฉันมีหน้าที่ทำให้ความปรารถนาของเจ้าของเป็นจริงหนึ่งข้อค่ะ
  • ความปรารถนาของคุณคืออะไรคะ?
  • เอ่อ...ความปรารถนา

หน้า 4

  • ไม่ใช่แบบนั้น!! นี่มันอะไรกัน ฝันไปหรือเปล่า...?
  • ไม่เข้าใจสถานการณ์เลยสักนิด!?
  • แล้วห้องก็เละมาก! 10 ปีไม่เคยให้ใครเข้ามา นี่คือร่องรอยของ 10 ปี...!!
  • จะจัดห้องเหรอคะ?
  • ไม่ต้อง!! อยู่นิ่งๆ เถอะ!!
  • ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจะไม่นับรวมในความปรารถนา
  • ไม่ใช่ปัญหานั้น!! ถ้าเป็นไปได้ออกไปข้างนอกหน่อย!!
  • ฉันนี่...เป็นคนที่จัดห้องได้เหมือนกันนะ...
  • ขอบคุณวิญญาณที่ทำให้เห็นพื้นครั้งแรกในรอบ 10 ปี

หน้า 6

  • วันก่อนดันสั่งซื้อแจกันแปลกๆ เพราะแตะผิด
  • แต่นั่นไม่เป็นไร ความผิดพลาดแบบนี้เกิดขึ้นบ่อย
  • แต่เพราะมัน ชีวิตฉันถึงได้เปลี่ยนไป

หน้า 7

  • วิญญาณในแจกันคืออะไรกัน
  • แล้วทำไมถึงน่ารักขนาดนี้...
  • ปกติควรจะเป็นลุงหนวดแบบอาหรับไม่ใช่เหรอ
  • ให้เสื้อพาร์คเกอร์ไปเพื่อปิดบัง แต่ทำไมใส่แล้วดูเซ็กซี่...
  • ช่วยเข้าใจบรรยากาศหน่อยสิ
  • ...กำลังยั่วกันอยู่หรือเปล่า...?
  • อ๊าาา ไม่ได้!! มันไม่ดีต่อสุขภาพจิตเลย
  • อยู่บ้านตัวเองแท้ๆ แต่ทำอะไรส่วนตัวไม่ได้เลย!!

หน้า 8

  • ที่นี่คือที่เดียวบนโลก
  • ที่ที่ฉันมีสิทธิ์เต็มที่ จะไม่ยอมให้ใครมารุกล้ำ
  • ต้องให้ออกไปแล้วล่ะ
  • เฮ้!
  • เฮ้ เธอน่ะ!
  • อ่าาา
  • อ่าาาา!?
  • ขอโทษค่ะ เพราะคุณไม่ขออะไรเลย
  • เลยเผลอหลับไป...

หน้า 9

  • อืม...เสียงดังจัง...ช่วยจริงจังกว่านี้หน่อยได้ไหม
  • อย่ามานอนหลับในห้องของผู้ชายผู้ใหญ่แบบนี้สิ!!
  • ฉันเองก็มีหลายอย่างที่ต้องจัดการนะ!!
  • ทำไมเธอถึงดูสบายใจกว่าฉันที่เป็นเจ้าของบ้านซะอีก!!
  • หลายอย่าง...? หลายอย่างอะไรเหรอ?
  • ก็หลายอย่างก็คือหลายอย่างไง!!
  • บอกมาเถอะ!! ฉันจะช่วยทำให้ทุกอย่างเป็นจริงเอง!!
  • จะให้พูดได้ยังไง!!
  • ฉันเคยเลือกนางเอกแนวธรรมชาติในเกมจีบสาว...
  • แต่ในความเป็นจริงมันน่าตื่นเต้นมาก...ความอายก็ช่วยได้!!
  • ฉันคงเลือกนางเอกแนวธรรมชาติไม่ได้อีกแล้ว...
  • รู้สึกว่าตัวเองโตขึ้นทางจิตใจนิดหน่อย (มั้ง)

หน้า 10

  • ฉันพยายามหลีกหนีจากสังคมที่แข่งขันกันนี้
  • และรักษาความภูมิใจเล็กๆ ของตัวเองไว้
  • แต่ตั้งแต่เธอมา ทุกอย่างเปลี่ยนไป
  • ใบหน้าที่สมบูรณ์แบบ รูปร่าง เสียง...
  • ทำให้โลกที่มีแค่ห้องเล็กๆ ของฉันกลายเป็นเหมือนห้องน้ำกว้างๆ
  • ยังไม่หมดแค่นั้น
  • ดูสิ
  • ทุกครั้งที่เธอมองมา ฉันรู้สึกอายจนแทบจะหายไป
  • เผลอๆ ก็ไปเปิดเว็บไดเอทดูอีกแล้ว...
  • "คำขอ" งั้นเหรอ...? แน่นอนว่ามีอยู่แล้ว
  • แต่มีเยอะมากจนไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน!!
  • ยังไงก็คงต้องให้เธอกลับไป...
  • หืม?
  • ทำไมมีกลิ่นไหม้แปลกๆ

หน้า 11

  • อ๊ะ...ทาคาชิซัง
  • จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย
  • เธอทำอะไรลงไป!!
  • เธอ...ไม่เป็นอะไรใช่ไหม!! โดนลวกหรือเปล่า...!?
  • โอ๊ย~ ขอโทษค่ะ
  • เห็นคุณกินแต่บะหมี่ถ้วยตลอดเลย
  • ก็เลยคิดว่าถ้าทำอาหารให้เองจะดีใจไหม...
  • เอ๊ะ...

หน้า 12

  • อาหารทำเอง? นี่มัน...
  • ไข่ม้วนค่ะ...
  • จริงๆ แล้วฉันเป็นยัยตกอับ...
  • แถมยังไม่เก่งเรื่องเวทมนตร์อีกด้วย
  • ก็เลยพยายามหาวิธีอื่นที่จะช่วยคุณได้
  • ชะ...
  • ช่วยเหลือ...
  • ไม่ใช่แบบนั้น!! พอเถอะ!!
  • อยู่กับเธอแล้วฉันไม่สงบเลย
  • กลับไปเถอะ!

หน้า 13

  • ขอโทษนะคะ!! เอาแจกันไปทิ้งหน้าต่างเลยก็ได้ค่ะ!
  • ผ...ผมขอโทษแล้ว!
  • ด...ดูนี่! ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่
  • แต่ไข่เจียวทำแบบนี้ได้...
  • ดูสิ!!
  • อร่อยมากค่ะ〜!!
  • อันนี้อร่อยใช้ได้เลย...
  • ผมมีพรสวรรค์ในการทำอาหารเองแฮะ

หน้า 14

  • เล่นเกมจนโต้รุ่งซะแล้ว...
  • ชีวิตผมกลายเป็นตัวเลขบนหน้าจออีกแล้ว
  • ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนเลยนะ...
  • แต่ก็ยังรู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก
  • ก็อยากจะหลุดพ้นจากสภาพนี้เหมือนกัน...
  • ไม่รู้ว่าควรใช้ชีวิตแบบนี้ไปจนตายดีไหม

หน้า 15

  • ขอบคุณที่ทำงานหนักจนดึกค่ะ
  • เกมสนุกดีนะคะ
  • ว้า!?!
  • ทำไมตื่นอยู่ล่ะ!?
  • นอนหลับไปเองก็ได้นี่นา
  • แหะ ๆ...
  • ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะมีคำขอเกิดขึ้นนี่คะ!
  • ตราบใดที่ทาคาชิซังยังตื่นอยู่ ฉันก็จะพยายามค่ะ!
  • ผ...ผมทำให้เธอลำบาก
  • รบกวนเธอแล้ว

หน้า 16

  • ปิ๊ปิ๊ปิ๊ปิ๊
  • ท...ทาคาชิซัง!!
  • ผมตัดสินใจนอนเร็วตื่นเช้าแล้วนะ
  • เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
  • ตื่นเช้าขนาดนี้
  • ไม่มีอะไรหรอก...
  • เอ๋!! ทำไมถึงเปลี่ยนใจล่ะ
  • เธอนอนต่อก็ได้นะ
  • ไม่ได้หรอกค่ะ!!

หน้า 17

  • เคยได้ยินว่าการออกกำลังกายช่วยให้มีไอเดียดี ๆ นะคะ!
  • อาจจะคิดคำขอออกก็ได้นะคะ!
  • เธอเป็นเด็กดีจริง ๆ แม้จะซื่อ ๆ ไปบ้าง...
  • รู้สึกดีใช่ไหมคะ ทาคาชิซัง!
  • อ...อืม
  • สวนสาธารณะตอนเช้านี่ตั้งแต่ปิดเทอมหน้าร้อนประถมแล้ว...
  • อืม
  • น้ำหนักลดไปหน่อยแล้ว

หน้า 18

  • อืม...
  • เธอช่วยผมไว้เยอะเลย
  • !
  • ในที่สุดก็ไปแล้วเหรอ
  • แย่ล่ะ... อายจัง บางทีลืมไปเลยว่าเธออยู่ด้วย
  • ทาคาชิซังดูเหมือนจะรู้สึกผิด...
  • เกิดอะไรขึ้นกันนะ

หน้า 19

  • แผนการใหญ่ของอายะกับเสื้อยืด!!
  • ฉันรู้แล้วค่ะ! คุณทาคาชิเศร้าเพราะเสื้อยืดตัวโปรดขาดใช่ไหมคะ!
  • ถ้าฉันซ่อมให้ คุณทาคาชิต้องดีใจแน่ๆ!
  • สุดยอดเลย อายะ! เริ่มอยากขอพรจากเธอแล้วสิ
  • พรที่อยากขอมีเยอะเลย ให้ฉันขออีกสิ
  • ว้าว คุณทาคาชิดูมีไฟมากเลย!
  • สมบูรณ์แบบ! อายะเธอเป็นอัจฉริยะ!

หน้า 20

  • นี่มันอะไรเนี่ย
  • ทำพลาดซะแล้ว...
  • อืม...ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจว่าเธอตั้งใจทำอะไร
  • เสื้อยืดที่คุณทาคาชิรักมาก...
  • ฉันคิดว่าถ้าซ่อมให้จะทำให้คุณดีใจ...
  • แปะ
  • ฉันไม่ได้รักมันขนาดนั้น แค่ใส่จนมันขาดเท่านั้นเอง...
  • ทิ้งไปเลยก็ได้ ของสกปรกแบบนี้!
  • อ่า...
  • อืม...
  • ขอโทษค่ะ
  • อืม...

หน้า 21

  • ฉันแค่อยากทำให้คุณทาคาชิดีใจเท่านั้นเอง
  • โอ้...ขอโทษนะ อย่าร้องไห้เลย
  • ขอฉันดูหน่อยสิ...นี่ไง
  • รู้สึกว่ามันจะมีประโยชน์อยู่นะ
  • นี่คืออะไรคะ?
  • ผ้าขี้ริ้วไงล่ะ
  • ถึงจะซ่อมไม่ได้ แต่...
  • เพราะเธอตัดมัน เลยทำได้แบบนี้ไง...
  • คุณทาคาชิ!
  • ทำอะไรอยู่คะ?
  • กำลังคิดว่าจะปรับความยาวม่านนิดหน่อย
  • จริงๆ แล้วมันรบกวนใจมานานแล้ว...
  • เพิ่งรู้ว่าฉันไม่เกลียดงานละเอียดแบบนี้

หน้า 22

  • เอ๊ะ...? คุณทาคาชิ?
  • ไม่อยู่...
  • เฮ้ น้องใหม่!! อย่าชักช้านักสิ!!
  • คะ...ครับ!!
  • เฮ้!! นายส่งสินค้าผิดนะ!!
  • หวานน้อยกับไม่หวาน!! อ่านคันจิไม่ออกหรือไง!!
  • ครับ
  • ไม่ใช่แค่ครับ! งานง่ายๆ แบบนี้ยังทำไม่ได้อีกเหรอ
  • ขอโทษครับ

หน้า 23

  • ก็อย่างที่คิด ชีวิตจริงมันเป็นแบบนี้สินะ...
  • ผลจากการหนีมาสิบปี...
  • ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะตามทัน
  • คุณทาคาชิ! ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ!!

หน้า 24

  • ทาคาชิซัง! อาหารเย็นเสร็จแล้วนะคะ!
  • ข้าวที่อุ่นในไมโครเวฟยังดูน่าทึ่งขนาดนี้...
  • เมื่อกี๊แวบหนึ่งฉันเห็นเธอเป็นนางฟ้าเลยจริง ๆ นะ
  • ไม่จริงหรอกค่ะ
  • ดูสิคะ! ถึงรูปร่างจะไม่ดีเท่าไหร่...
  • แต่อย่างน้อยก็ไม่ไหม้เกรียมค่ะ!
  • ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณทาคาชิซังนะคะ!!
  • ฉันได้เห็นทักษะของคุณบ่อย ๆ เลยค่ะ!!

หน้า 25

  • ฉันน่ะ...ไม่ได้เก่งอะไรขนาดนั้นหรอก
  • เธอชมฉันก็เลยดูเหมือนเก่งไปงั้นเอง
  • จริง ๆ แล้วฉันก็แค่คนธรรมดา มีข้อเสียมากกว่าข้อดี
  • คุณเก่งมากค่ะ!!
  • ทาคาชิซังเก่งจริง ๆ นะคะ
  • คุณให้กำลังใจฉันเสมอและเป็นคนที่พยายามอย่างมาก!!
  • ทำไข่ม้วนเก่ง และยังเย็บปักถักร้อยเก่งอีกด้วย!!
  • ไม่ว่าใครจะพูดยังไง สำหรับฉันคุณคือคนที่ยอดเยี่ยมที่สุดค่ะ
  • ไข่ม้วนของอายะเค็มมากเลยนะ แต่...
  • มันเป็นไข่ม้วนที่อร่อยที่สุดในชีวิตฉัน

หน้า 26

  • ฉันกลับมาแล้ว
  • ยินดีต้อนรับกลับค่ะ ทาคาชิซัง!
  • เหนื่อยกับงานมากเลยสินะคะ!
  • ?
  • ทาคาชิซัง!?
  • คุณ...คุณโอเคไหมคะ?

หน้า 27

  • ไม่เป็นไรหรอก เธอกลับเข้าไปในแจกันเถอะ...เดี๋ยวติดเชื้อ
  • ไม่...ไม่ได้นะคะ!
  • ฉันจะดูแลคุณเองค่ะ!!
  • ไว้ใจฉันได้เลย!!
  • ฉันเอาน้ำแข็งมาให้แล้วค่ะ!
  • จะเอานี่มาประคบหัวนะคะ...
  • ว๊าย
  • อืม...เย็นไปหน่อยแต่ก็ดีแล้วล่ะ
  • ทาคาชิซังงงงงงง!!
  • แต่นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ทำงานจนป่วย
  • ไม่เคยคิดเลยว่าจะเป็นแบบนี้...

หน้า 28

  • จากแจกันที่ซื้อผิดแท้ ๆ
  • ใครจะคิดว่ามันจะเปลี่ยนชีวิตได้ขนาดนี้...
  • ฉันเคยหมดหวังกับทุกอย่าง...
  • แค่กลัวตายเท่านั้นเอง
  • ทุกวันเหมือนเป็นการเตือนว่าชีวิตกำลังจะจบลงอย่างช้า ๆ
  • แต่เพราะเธอ ฉันถึงได้เปลี่ยนไป...

หน้า 29

  • ฉันทำพลาดไปแล้ว...
  • อยากทำโจ๊กไข่แต่ดันกลายเป็น...แข็งไปค่ะ
  • อร่อยดีนะ
  • ถ้าเพิ่มน้ำซุปไก่กับพริกไทยเข้าไป...
  • กลายเป็น...ข้าวผัด!! เยี่ยมมากค่ะ
  • ขอโทษนะคะ ที่ดูแลคุณไม่ดีเลย...
  • ฉันรู้แล้วว่าการมีอายะอยู่คือสิ่งที่เติมเต็มที่สุด...

หน้า 30

  • นี่ เงินเดือน!
  • เพราะเมื่อสัปดาห์ที่แล้วสิ้นสุดช่วงทดลองงานแล้ว
  • เงินเดือนเพิ่มขึ้นแล้ว
  • เพราะเธอทำงานจริงจังและข้อผิดพลาดก็น้อยลง
  • ฝากเธอด้วยนะในอนาคต
  • ร้านเค้กเหรอ?
  • ฉันเดินผ่านแถวนี้มาหลายปีแล้วแต่ไม่เคยสังเกตเลย
  • ถ้าซื้อแบบนั้นไปให้จะดีใจไหมนะ...

หน้า 31

  • ว้าวววววววววววววว!?
  • ทา ทา ทา ทา ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะคะ!!
  • เอ่อ...เธอช่วยฉันตลอดเลย
  • เมื่อก่อนเธอก็เคยดูแลฉันตอนป่วย
  • ออออ อ้าว...แต่ว่าได้เหรอคะ!?
  • ได้จริงเหรอคะ!?
  • เย้...!!
  • ไม่คิดว่าเธอจะดีใจขนาดนี้
  • ขอบคุณมากค่าาา!!
  • ...
  • ?

หน้า 32

  • ทา...ทาคาชิซัง ฉันมีเรื่องจะปรึกษานิดหน่อยค่ะ
  • ได้สิ แต่ห้ามเอาที่อยู่ในปากออกมานะ!
  • เค้กอร่อยมากเลยค่ะ แต่ว่า...
  • เอ่อ...ถ้าจะให้บางอย่างได้ล่ะก็...
  • คือ...ขอพรสักข้อ
  • ให้ฉันได้ไหมคะ
  • ขอโทษนะ...เป็นแบบนั้นสินะ
  • ตอนนี้ฉันทำให้เธอต้องรออยู่ตลอดเลยสินะ...
  • เอ๋...ไม่ค่ะ ไม่ได้ตั้งใจจะหมายถึงแบบนั้นนะคะ
  • ตรงกันข้าม ฉันต่างหากที่ทำให้คุณลำบากใจตลอด
  • รู้สึกผิดมากเลยค่ะ

หน้า 33

  • ...
  • อายะ คือว่า
  • ไม่ว่าจะเป็นพรแปลกๆ แค่ไหนก็ทำให้ได้ใช่ไหม?
  • เอ๋?
  • คือ...ฉันไม่เก่งเวทมนตร์ อาจจะพลาดบ้างแต่...
  • แน่นอนค่ะ!! จะพยายามให้เต็มที่เลย!!
  • ถ้าไม่อยากทำก็ปฏิเสธได้นะ...
  • ...คือ
  • อ่ะ...
  • อยากได้หลักฐานว่าเธอเคยอยู่ที่นี่
  • หลักฐานที่ว่า
  • ...เอ๋?

หน้า 34

  • อะ...หลักฐานว่าฉันอยู่ที่นี่...
  • ก็หมายความตามนั้นแหละ
  • ตั้งแต่เธอมา ฉันก็ได้ค้นพบอะไรหลายอย่างเกี่ยวกับตัวเอง
  • แม้แต่เรื่องที่คิดว่าไม่มีทางเกี่ยวข้องกับตัวเอง...
  • ถ้าไม่ได้เดินเล่นตอนเช้ากับเธอ
  • ฉันคงไม่รู้ว่ามีสวนสาธารณะใกล้บ้าน
  • ถ้าไม่ได้คิดถึงเธอระหว่างทางไปสถานี
  • ฉันคงไม่รู้ว่ามีร้านเค้กอยู่ด้วย
  • แม้จะเห็นแต่อาจไม่เคยสังเกตเลย
  • ตั้งแต่เธอปรากฏขึ้น โลกของฉันก็เปลี่ยนไป

หน้า 35

  • ช่วงนี้ฉันมีเป้าหมายแล้ว
  • ฉันอยากเปิดร้านอาหาร
  • ร้านอาหารที่มีไข่เจียวอร่อย ๆ
  • นั่นหมายความว่า...
  • เพราะฉันทำอาหารไม่เก่ง เลยไม่ได้ช่วยใช่ไหมคะ
  • ไม่ใช่เลย!!
  • ถ้าฉันขอให้เปิดร้านเป็นคำขอ
  • ฉันคงไม่อยากให้มันเป็นจริง
  • ?
  • แม้จะขอพรแล้วเธอหายไป
  • ฉันก็อยากจะเป็นตัวฉันตอนนี้

หน้า 36

  • นี่ไง
  • ฉันเก็บเงินจากงานพิเศษมาซื้อ
  • อยากบันทึกไว้ว่าเธอเคยอยู่ที่นี่จริง ๆ
  • เพื่อให้ฉันกลับมาดูได้เสมอเมื่อหลงทาง
  • ไม่ต้องเป็นเวทมนตร์พิเศษก็ได้
  • ช่วยบันทึกชีวิตกับเธอจนกว่าความจำนี้จะเต็ม
  • นั่นแหละคือคำขอของฉัน
  • ทาคาชิซัง...

หน้า 37

  • !?
  • ท...ทำอะไรน่ะ!!
  • มือมันลื่นไปค่ะ
  • หา!?!
  • แล้วที่นี่มันไม่ดีตรงไหนล่ะคะ?
  • บันทึกตรงนี้ไม่ได้เหรอ...

หน้า 38

  • เฮ้ ทาคาชิ
  • วันนี้ไปดื่มกันไหม
  • จริง ๆ แล้ว...ฉันเริ่มไปเรียนแล้วล่ะ
  • ขอโทษนะ...
  • โรงเรียนเหรอ?
  • ตัดไข่ขาวให้กระจายไปทางซ้ายและขวา
  • อย่าให้มันเป็นฟอง...

หน้า 39

  • สุดยอดไปเลยค่ะ!!
  • กะ...กินได้ไหมคะ!?
  • จริง ๆ แล้วการได้ลองทำที่เรียนมาแบบนี้
  • ช่วยให้ฉันได้ฝึกฝนด้วย...
  • อร่อยมากเลยค่ะ
  • ทาคาชิซังต้องเปิดร้านได้แน่นอน!!
  • เพิ่งเริ่มเรียนเองนะ
  • อยากฝึกฝนให้เต็มที่ในร้านด้วย

หน้า 40

  • แต่แบบนี้โอเคจริงเหรอ?
  • ไม่ต้องไปหานายคนใหม่เหรอ?
  • ไม่ค่ะ ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณ
  • ถึงจะก่อปัญหาให้ตลอดเลยก็เถอะ...
  • อย่างตอนนี้ก็ยังทำเสื้อยืดของคุณทาคาชิเลอะอีก
  • ไม่เป็นไร เรื่องนั้นช่างมันเถอะ
  • เพราะฉันเป็นแบบนี้ เลยทำให้คุณอารมณ์เสียตลอด
  • แต่คุณทาคาชิก็ยังให้โอกาสฉันเสมอ ขอบคุณมากค่ะ
  • ฉันจะต้องพัฒนาตัวเองให้ได้ค่ะ!!
  • เดือนนี้ยังไม่ได้ทำจานแตกเลยนะคะ!

หน้า 41

  • ก็เลยอยากขอร้องว่า...
  • ช่วยให้ฉันอยู่ต่อจนกว่าจะเป็นจินนี่ที่เก่งกว่านี้ได้ไหมคะ
  • เอ้า
  • หน่อไม้
  • กินตามสบายเลย
  • ถ้าการช่วยเหลือจากฉันจะพอมีประโยชน์
  • ก็พร้อมจะช่วยตลอดเลยนะ
  • คุณทาคาชิ!!
  • เฮ้ย! อย่าเพิ่งกอดสิ