รายละเอียดผลงาน
お仕事では怖い女上司の趣味はかわいい服!?というギャップある「鶴瀬部長」と中途入社の新人男性社員「月輪くん」とのドキドキラブコメディです!
※本作は前作「防御力ゼロの嫁」のスピンオフです
บทพูดในผลงาน
หน้า 1
- ถึงเวลาเลิกงานแล้ว กลับบ้านได้เลย
- หัวหน้าครับ...แต่ผมยังมีงานที่ต้องทำ...
- ฉันรับผิดชอบเอง กลับบ้านได้เลย
- อย่างน้อยก็ขอให้ผมทำถึงตรงนี้...
- ถ้าอย่างนั้น ฉันจะทำต่อเอง
หน้า 2
- อืม...
- เกือบเสร็จแล้วนี่นา
- เฮ้อ...
- เขากลัวฉันอีกแล้วสินะ...
- เวลาทำงานฉันเครียดเกินไปจนกลายเป็นแบบนี้...
- แบบนี้แหละถึงไม่มีใคร...
หน้า 3
- （ต้องแก้ไข
หน้า 4
- หะ...หัวหน้าครับ ช่วยดูหน่อยครับ
- อืม
- มาดูกันเถอะ
- อืม...
- การตรวจสอบของหัวหน้าเข้มข้นมาก...
หน้า 5
- ถึงจะเป็นพนักงานใหม่แต่ก็มีความกระตือรือร้นและทำงานได้ดี...
- เขามีศักยภาพมากทีเดียว
- ช่วงนี้มีคนออกไปหลายคน ต้องฝึกเขาให้ดี
หน้า 6
- ...ว่าแต่
- วันนี้เขาเข้ามาทักฉันก่อน
- ปิดโหมดงาน|
- รู้สึกดีจังเลย
- ปกติแล้วพนักงานใหม่จะกลัวฉัน ต้องให้ฉันเข้าไปทักก่อน...
- ความสัมพันธ์กับลูกน้องก้าวหน้าไปอีกขั้น!
หน้า 7
- หัวหน้ากำลังคิดหนัก...
- หรือเป็นเรื่องที่ยากมาก...
- ไม่กล้าเข้าไปใกล้...
หน้า 8
- จะทำยังไงดี
- งานเลี้ยงต้อนรับพนักงานใหม่...
- ปกติจะจัดให้พนักงานใหม่หลายคนพร้อมกัน
- แต่เขาเป็นพนักงานใหม่คนเดียว...ก็อยากจัดให้เขาสักครั้ง
- ถ้าฉันเป็นคนชวน...
- จากเจ้านายหญิงที่อายุมากกว่า
- ...คิดไปคิดมาก็ไม่ดี!
- ...เรื่องแบบนี้ให้คนรุ่นเดียวกันจัดการเถอะ
- อ่า คิดไปคิดมาก็เที่ยงแล้ว
- เอ่อ...หัวหน้าซึรุเสะครับ
หน้า 9
- ถ้าไม่รังเกียจ ไปทานข้าวกลางวันด้วยกันไหมครับ?
- ด้วยกัน...!?
- ...
- อืม?
- ไปไหนดี?
หน้า 10
- ไปที่นี่กันเถอะ
หน้า 11
- ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
- ...รู้สึกเหมือนคุยแต่เรื่องงานตลอดเลยนะ
- ขอโทษนะ คงน่าเบื่อใช่ไหม
- ไม่เลยครับ
- คือ...ผมเป็นคนถามเองด้วย
- ได้ฟังวิธีการทำงานของหัวหน้าแล้วรู้สึกได้เรียนรู้อะไรเยอะเลยครับ
- ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้วล่ะ...
หน้า 12
- หัวหน้าเลือกที่นี่เองเหรอครับ...?
- หืม? อ้อ ที่นี่แหละดีแล้ว
- ไม่ต้องกังวลไปหรอก
- ครั้งแรกจะพาไปที่แพงๆ เดี๋ยวจะเกร็งเอา
- แถมยังขอบคุณที่ชวนมาอีกด้วย...
- งั้นไปกันเถอะ
- ครับ!
- อ๊ะ
- ผมขอจ่ายส่วนของผมเองครับ
- ไม่อยากให้ผู้หญิงต้องจ่ายแทน...
- ...น้องใหม่
หน้า 13
- ตอนนี้ฉันเป็นผู้ใหญ่กว่าและเป็นเจ้านายนะ
- ในสถานการณ์แบบนี้ก็ยอมให้เลี้ยงไปเถอะ
- ขอโทษครับ ขอบคุณสำหรับอาหาร!!
หน้า 14
- ทำไมฉันต้องพูดแรงขนาดนั้นด้วย
- ทั้งที่ลูกน้องอุตส่าห์ชวนไปกินข้าวแท้ๆ แบบนี้ไม่ดีเลย!
- ตอนทำงานฉันนี่...ไม่ดีจริงๆ!
- ...
- ทั้งที่ฉันเป็นแบบนี้
- แต่ถึงอย่างนั้น
- เขายังปฏิบัติกับฉันเหมือนเป็นผู้หญิงเลยเหรอเนี่ย!?
- ...หรือว่าเราคิดมากไปเอง?
หน้า 15
- เมื่อคืนคิดมากจนไม่ได้นอนเลย...
- วันนี้วันหยุด...
- ในเวลานี้...
- ต้องออกกำลังกายเท่านั้น!
- ความรู้สึกที่อึดอัดนี้จะต้องหายไปแน่!
- งานอดิเรก 1 เดินออกกำลังกาย ※เพื่อสุขภาพ
- โอ้
หน้า 16
- เอาอันนี้ค่ะ!
- อื้ม♪
- ฟู่...
- ซื้อด้วยความตั้งใจเลย
- ชุดน่ารักจริงๆ
- งานอดิเรก 2 สะสมของน่ารัก (ไม่ว่าจะเสื้อผ้าหรือของใช้) ※แค่ชอบเฉยๆ
- ออกกำลังกายแล้วได้ของดีๆ ก็รู้สึกดีขึ้น
หน้า 17
- หัวหน้าซึรุเสะ
- ขอโทษครับที่ถามแบบกะทันหัน
- แต่ผมสงสัย...
- มีอะไรเหรอ?
- เมื่อวานนี้คุณไปแถวๆ นั้นมาหรือเปล่าครับ?
- !
- เมื่อวานใส่ชุดนั้นไปไม่ใช่เหรอ
- ไม่สิ...ยังไม่มีใครรู้เรื่องนี้แน่!
- เสื้อผ้าน่ารักดีนะครับ
- ถ้าใช่แล้วทำไมเหรอ?
- ก็แค่...
หน้า 18
- ผมเห็นคนที่คล้ายคุณมาก ยิ้มแย้มแจ่มใส
- ออกจากร้านหลังจากซื้อเสื้อผ้า...
- เลยสงสัยว่าเป็นคุณหรือเปล่า...
หน้า 19
- ใช่ฉันเอง!!
- เรื่องซื้อเสื้อผ้าจากร้านก็รู้แล้ว...!
- แถวนั้นอยู่ใกล้บ้านของนายใหม่สินะ...ฉันประมาทไปหน่อย
- ที่นั่นเป็นที่ลับที่ฉันเจอตอนเดินเล่น แต่คงใช้ไม่ได้แล้ว...
- หรือว่านี่จะทำให้ความลับของฉันถูกเปิดเผย...!?
- ถ้าเป็นแบบนั้น ตำแหน่งในบริษัท...สถานะทางสังคมของฉัน...!
- หมุนๆ วนๆ
- เอาล่ะ...ต้องตรวจสอบความจริงก่อน...เพื่อสิ่งนั้น...
- นายใหม่...เรื่องนั้นฉันมีอะไรจะคุยด้วย
- ครับ?
หน้า 20
- ถ้าไม่ว่าอะไร...ไปดื่มด้วยกันไหม...?
- ฉันเลี้ยงเอง
- ตอนนี้ต้องใช้ทุกวิถีทาง...!
- อ้าว...นายใหม่ทำอะไรผิดหรือเปล่า?
- ไปดื่มกันสองคน...
- ...ครับ!
- ครั้งต่อไป ดื่มกันสองคน
หน้า 21
- บ...หัวหน้าพามาที่ดีๆ แบบนี้...
- อย่าคิดมาก
- จ...จริงเหรอครับ?
- วันนี้เหมือนเป็นการต้อนรับนายไง
- เอ๋?
- กินดื่มได้เต็มที่เลย ไม่ต้องเกรงใจ
- อ...อ้าว ทำไมถึงต้อนรับล่ะครับ...!?
- เอาล่ะ นายใหม่
- เอ่อ...
หน้า 22
- สึกิวะคุง!
- ช่วยลืมเรื่องที่เห็นในร้านนั้นได้ไหม!
- แล้วก็อย่าบอกใครนะ...!...ฉันขอร้อง!
- !?
- ชะ...ชะ...ชะ...
- หัวหน้าอย่าทำแบบนี้เลยครับ!
หน้า 23
- ทำไมฉันต้องกังวลขนาดนี้แค่เรื่องงานอดิเรก...
- ก็ฉันเป็นผู้หญิงที่มีอายุแล้ว...และเป็นหัวหน้าที่บริษัท...
- ไม่ใช่ว่า...
- การใส่เสื้อผ้าลูกไม้แบบนั้น...ใช่ไหม?
- มันจะดูน่ารังเกียจไหมนะ...
- เสื้อผ้าลูกไม้...เหรอ??
- เอ๋
หน้า 24
- ...ถ้าเขาเห็นฉันออกจากร้าน
- แปลว่าเขาไม่ได้เห็นเสื้อผ้าสินะ...หมายความว่า...
- การดื่มกันสองคนยังคงดำเนินต่อไป
หน้า 25
- โอ๊ยยย ทำพลาดไปแล้ว!
- ถ้าเป็นเรื่องงานฉันคงไม่พลาดแบบนี้...
- จะดื่มอะไรดีครับ
- เบียร์ก็แล้วกัน...
- เรื่องนี้...ช่วยเก็บเป็นความลับได้ไหม?
- ครับ
หน้า 26
- ผมคิดว่างานอดิเรกเป็นเรื่องของแต่ละคน...
- ถ้าไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไรครับ
- ...ช่วยได้มากเลย
- เบียร์กับชาอู่หลงครับ
- ...อืม ใช่
- จริงๆ แล้วจะเป็นยังไงไม่รู้หรอก...
- คงต้องลองเชื่อใจสึกิวะคุงดู...
- ...ว่าแต่
- ผมไม่คิดว่ามันน่ารังเกียจเลย...
- ...
หน้า 27
- ผมอยากเห็นหัวหน้าใส่ชุดลูกไม้บ้างครับ
- ...ไม่เพียงแต่ไม่รังเกียจ ยังสนใจอีกด้วยเหรอ
- ดีใจจัง
- แต่ก็กลัวว่าเห็นจริงแล้วจะคิดยังไง...!
- ยิ่งเป็นน้องใหม่ผู้ชายอายุน้อยกว่ายิ่งอาย
หน้า 28
- จะ...จะลองคิดดู
- ยังไม่พร้อมใจเลย ไม่ไหว!
- ไม่ๆ เอาเป็นว่า สึกิวะคุงดื่มบ้างสิ!
- การดื่มกันสองคนยังคงดำเนินต่อไป
หน้า 29
- สึกิวะคุง...
- ดื่มชาอู่หลงตลอดเลยเหรอ?
- หรือว่า...
- ดื่มไม่เป็นเหรอ...?
- ข...ขอโทษครับ!
- คือว่า จริงๆ แล้วผมดื่มไม่เก่ง
- แ...แต่ดื่มนิดหน่อยก็ดีใช่ไหมครับ
- เฮ้
หน้า 30
- เดี๋ยว อย่าฝืนเลย
- ปริมาณการดื่มมันแล้วแต่คนนะ
- ว่าแต่ ขอโทษนะ...
- น่าจะถามไว้ก่อนเนอะ
- ไม่เป็นไรครับ...
- ว่าแต่ หัวหน้าขอโทษผมที่เป็นแค่น้องใหม่ด้วย...
- หืม?
หน้า 31
- ปกติแล้วถ้าอยู่ในตำแหน่งที่ต่างกันขนาดนี้ก็ไม่น่าจะมีเรื่องแบบนี้นะครับ...
- แล้วเรื่องงานอดิเรกที่ให้ปิดปากไว้ ผมนึกว่าจะมีอะไรที่มากกว่านี้อีก...
- เป็นเรื่องธรรมดาที่คนขอร้องจะต้องก้มหัวขอโทษใช่ไหมล่ะ?
- ก็...
- ไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้นหรอกนะ
- ดีแล้วที่คนที่รู้เรื่องนี้เป็นสึกิวะคุง คนที่ดูน่าเชื่อถือได้
หน้า 32
- สึกิวะคุง ฉันว่าเราไปดื่มกันเถอะ!
- ฉันจำได้แค่ประมาณนี้...
- พอรู้สึกตัวอีกทีก็เห็นเพดานที่ไม่คุ้นตา
- ที่นี่...ที่ไหนกัน...?
- ไม่นะ...
- เอาล่ะ...
หน้า 33
- เอาล่ะ...
- ไม่มีใคร!
- โล่งอกไปที!
หน้า 34
- ถ้าเกิดว่าฉันไปยุ่งกับพนักงานชายใหม่ เรื่องงานอดิเรกฉันคงไม่ใช่เรื่องใหญ่แล้ว...
- แล้วจะทำให้สึกิวะคุงเดือดร้อนด้วย...
- ว่าแต่ ฉันไม่ได้ใส่ชุดลำลองนี่นา
- เอาล่ะ...ดูจากที่เห็น
- นี่คงเป็นโรงแรมธุรกิจที่ไหนสักแห่ง
หน้า 35
- ที่ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเพราะ
- เสื้อผ้าตกอยู่เป็นจุด ๆ
- คงเพราะหายใจไม่ออกเลยถอดออก...สินะ
- ดูจากเสื้อผ้าที่ถอดออก...
- ก็
- เอาเถอะ ไม่เป็นไร
- ไม่จำได้เลยว่ามาถึงที่นี่ได้ยังไง
- อืม
หน้า 36
- มีข้อความจากสึกิวะคุง
- ขอบคุณสำหรับเมื่อวานครับ หัวหน้าเมามากเลย เป็นห่วงว่าหลังจากนั้นจะเป็นยังไงบ้าง?
- ยาวมาก...
- เอ๊ะ? เราแลกแอพกันไว้เหรอ...
- ข้อความต่อไปคือ...
- ...จริงเหรอเนี่ย
หน้า 37
- เกิดอะไรขึ้นกันแน่
- หัวหน้าเมามากเลยครับ เลยเป็นห่วงมาก ตอนนั้นได้เห็นอะไรบางอย่าง
- พูดถึงเสื้อผ้าที่ซื้อมา มันเป็นแบบไหนเหรอครับ?
- อืม~?
- หัวหน้าที่ใส่ชุดฟรุ้งฟริ้งน่ารักมากเลยครับ
- โชว์ให้ดูซะแล้ว!
- เมามากจริง ๆ
- มีแค่นี้แหละ! ใส่อันที่มีอยู่เท่านั้น!
- โห น่ารักจริง ๆ ครับ
หน้า 38
- โอ้โห
- ทำไปแบบมึนๆ ซะแล้ว...
- เสื้อแบบนี้หาซื้อได้ที่ไหนเหรอครับ?
- อ้อ?
- สนใจเหรอ สึกิวะคุง!
- งั้นคราวหน้าไปด้วยกันไหม?
- รอไม่ไหวแล้วที่จะไปร้านด้วยกันในวันหยุดหน้า
- ดีเลยนะ
- เธอชวนฉันเหรอเนี่ย!?
- จริงเหรอเนี่ย!?
หน้า 39
- แลกเบอร์กันหน่อย
- ได้เลย
- งั้นไปกันเถอะ!
- อ๊ะ ระวัง
- 」?帰危近送
- บ...บูโชว ที่นี่โอเคไหมครับ?
- พอมาส่งถึงที่แล้ว ยังให้เลี้ยงอีก...
หน้า 40
- ห้องอยู่ตรงนี้ค่ะ
- ให้จ่ายเงิน ให้มาส่งอีก รบกวนจริงๆ...
- ผมต้องไปแล้วครับ รถไฟจะหมด!
- สบายดีไหมครับ? ไว้เจอกันที่บริษัทนะครับ
- ต้องขอโทษและตอบแทนให้ได้...
- เขากลับเองก่อนซะด้วย สุภาพบุรุษจริงๆ สึกิวะคุง...
- แต่ก็ดีแล้วที่ไม่ทำอะไรเกินเลย...
หน้า 41
- เผลอไปสัญญาอะไรไว้กับเขาเนี่ย!?
- จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย!?
- ฉันนี่...
หน้า 43
- บูโชว ขอโทษนะครับ
- มีเรื่องหลายอย่างเกิดขึ้น...ต้องเตรียมใจสำหรับวันหยุด
- ※ค่าโรงแรมจะถูกคิดในวันเดท
- ต้องทำงานให้ดี
- มากกว่าปกติอีก!
- วันนี้บูโชวดูมีไฟจังเลย
- แต่ก็เถอะนะ...
- นายใหม่ทำได้ดีจัง
- บูโชวน่ากลัว...
หน้า 44
- เดทเหรอ
- !?
- เกิดอะไรขึ้นกันแน่!?
- ไม่ไหวๆ ใจเย็นๆ
- ?
- นายใหม่ทำอะไรลงไปหรือเปล่า!?
- เอ๊ะ!? บูโชวน่ารัก...เหรอ?
หน้า 46
- ในอนาคตสักวัน...?
- ทริคออร์ทรีท...
- จะให้ทำอะไรเนี่ย!
หน้า 47
- เย็นวันศุกร์หลังเลิกงาน
- ขอบคุณสำหรับความเหนื่อยยากนะคะ
- งั้น...
- พรุ่งนี้ฝากตัวด้วยครับ
- อะ...ค่ะ ฝากตัวด้วยนะคะ
หน้า 48
- พรุ่งนี้เป็นวันเดทแล้วเหรอเนี่ย!
- มันจะเกิดขึ้นจริงๆ แล้ว!
- อืม
- ไม่ควรตื่นเต้นแบบนี้สิ
- ยังมีอะไรต้องเตรียมอีกเยอะเลย!
หน้า 49
- ฉันขอให้เขาไปที่ที่ฉันอยากไป
- แต่ต้องคิดแผนให้เขาสนุกด้วย!
- ถึงจะมีคนคิดว่าผู้ชายต้องเป็นผู้นำเสมอ...
- แต่ฉันจะทำตามสิ่งที่ฉันอยากทำ
- เอาล่ะ...คิดว่าพอแล้วล่ะ
- เหลือแค่
หน้า 50
- เสื้อผ้าที่จะใส่พรุ่งนี้...
- จะใส่อะไรดี...?
หน้า 51
- ลองดูหน่อยดีไหม...
- เขารู้ว่าฉันชอบเดินออกกำลังกาย
- แต่ไม่เคยเห็นฉันในลุคที่ดูเป็นผู้หญิง...สักเท่าไหร่
- จะใส่แบบสปอร์ตดีไหม...
- หรือจะเป็นแบบเซ็กซี่...
หน้า 52
- ชุดที่มีลูกไม้ฟรุ้งฟริ้งตามสไตล์ที่ฉันชอบ...
- แบบโกธิคโลลิ...ใช่ไหม...!
- จะดีไหมนะ?
- ...ตัดสินใจไม่ได้เลย
- เสื้อผ้า ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพรุ่งนี้แล้วกัน...
หน้า 53
- ต้องเตรียมพร้อมสำหรับเหตุการณ์ไม่คาดฝันไว้ด้วย
- ชุดชั้นในก็ด้วย...
- อืม...แบบนี้...ดีไหม?
- แบบเดิมๆ...หรือไม่
- ไม่สิ...ต้อง...มากกว่านี้...
หน้า 54
- แบบนี้แหละ!
- ชะ...ชุดชั้นในเอาแบบธรรมดาดีกว่า
หน้า 55
- นอนไม่หลับเลย...
- รู้สึกตื่นเต้นแบบนี้มานานแล้ว แต่จะดีไหมนะ...
- ไปเดทกับพนักงานใหม่ที่อายุน้อยกว่า...
- พอมาคิดดูดีๆ แล้ว อาจจะเป็นปัญหาก็ได้...จะโอเคไหมนะ
- แต่ในเมื่อสัญญาไปแล้วก็ต้องไป...
- หรือว่าฉันคิดว่าเป็นเดทอยู่ฝ่ายเดียว...
หน้า 56
- แต่เขาอาจไม่คิดว่าเป็นเดท...
- แค่ไปด้วยกันเฉยๆ ใช่ไหม?
- ฉันยังไม่ได้บอกเขาว่าเป็นเดทเลยใช่ไหม!?
- ถ้าเกิดฉันคิดว่าเป็นเดทอยู่คนเดียวล่ะก็ ทำไงดีล่ะเนี่ย
- น่าอายสุดๆ เลยนะ
หน้า 57
- สุดท้ายก็เลือกชุดที่ดูปลอดภัยไว้ก่อน
- เพราะไม่อยากไปสาย...
- จะโอเคไหมนะ...
- เมื่อคืนแทบไม่ได้นอนเลย
- ...ถึงแม้เขาอาจจะไม่ได้คิดว่าเป็นเดทก็ตาม
หน้า 58
- วันนี้จะคืนของให้สึกิวะคุงแล้วทำให้เขาสนุกให้ได้...!
- อ๊ะ! คุณบูโจวทางนี้ครับ!
- !
- เรียก 'บูโจว' นอกบริษัทก็ดูแปลกๆ...งั้น
- !?
หน้า 59
- ขอเรียกคุณซึรุเสะได้ไหมครับ...?
- ...! ทำไมล่ะ?
- ก็...คิดว่าแบบนั้นน่าจะดีกว่า...
- ...?
หน้า 60
- ก็เพราะวันนี้เป็นโอกาสพิเศษ...
- อ๊ะ ผมคิดไปเองหรือเปล่าว่าเป็นเดท
- ไม่...ไม่เป็นไร
- จะเรียกยังไงก็แล้วแต่เธอเลย
- ค...ครับ!
- เห็นวิ่งมา แต่ฉันก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน ไม่ต้องกังวลนะ
- น...นั่นก็ดีแล้วครับ
- งั้นไปกันเถอะ
- ครับ!
หน้า 61
- ดีจังที่เขาก็คิดว่าเป็นเดท...แต่
- แล้วสึกิวะคุงทำหน้าตาน่ารักแบบนั้นได้ยังไงกัน!?
- ฉ...ฉันคิดว่าเขาจะเรียกชื่อฉันซะอีก
- "ฉัน...วันนี้จะโอเคไหมเนี่ย!?"
หน้า 62
- ใช่แล้ว
- ถึงจะเป็นเดท แต่ก็ต้องมีสติบ้าง
- จะคืนเงินค่าที่พักที่เขาจ่ายให้ก่อนหน้านี้
- ต้องทำให้ถูกต้องตามที่ควรจะเป็น
- ไม่เป็นไรหรอกครับ!
- ไม่ๆ แบบนั้นไม่ได้หรอก!
- ไม่ๆ
หน้า 63
- อ๊ะ งั้น
- ค่าอาหารกลางวันหลังจากนี้
- ใช้เงินนี้...ดีไหมครับ?
หน้า 64
- ว...เข้าใจแล้ว...แบบนั้นก็ดี
- ...เด็กคนนี้น่ารักขนาดนี้เลยเหรอ?
- ที่ฉันไม่เคยสังเกตเห็น...?
- -หรือว่า...?
หน้า 65
- งั้นสำหรับมื้อกลางวัน...
- ไม่ต้องห่วง! ฉันคิดตัวเลือกไว้แล้ว!
- จ...จริงๆแล้วผมก็คิดไว้เช่นกันครับ
- !...
หน้า 66
- อืม...นี่มัน...
- ตรงกันเป๊ะเลยนะ
- โอ้...
- ดีจังเลย
- หืม?
- บะ...ที่ที่หัวหน้าซึรุเสะน่าจะชอบ
- ดีใจที่ได้ทำการบ้านมาก่อนครับ
- เหรอ?
- สมกับเป็นสึกิวะคุงจริงๆ
- ทำงานเก่งจริงๆ...ว่าแต่
หน้า 67
- หืม...อะไรนะ!?
- ฉันถูกสืบข้อมูลซะเองเหรอเนี่ย
- มันน่าอายจังเลยนะ!?
หน้า 68
- ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
- อร่อยมากเลยนะครับ
- ชะ...ใช่ค่ะ
- ตื่นเต้นจนไม่ค่อยรู้รสเลย...
หน้า 69
- โอเค...ได้เวลาไปกันแล้ว
- ค่ะ!
- ตื่นเต้นที่จะไปที่ร้านจังเลยครับ
- จากนี้ไป ผมไม่ค่อยรู้เรื่องเลย...
- ฉันน่ะ...มากกว่าที่จะตื่นเต้น
- กังวลมากกว่าเยอะเลย
- ผู้ชายที่ยอมมากับฉันแบบนี้อาจจะไม่มีอีกแล้วก็ได้
หน้า 70
- เตรียมใจแล้วล่ะ
- ไปกันเถอะ...! สู่สถานที่สัญญา!
หน้า 71
- อย่างสงบ
- โปรดติดตามต่อในเล่ม 2!
หน้า 72
- โหมดบริษัท
- โหมด (ใช้ในบ้าน)
- วัดแล้วได้คัพ H
- ซึรุเสะ มาซากิ (32)
- <This line is filtered due to its xxx content>
- งานอดิเรกคือสะสมของน่ารัก (เน้นเสื้อผ้า)
- เพราะบ้านเข้มงวดเลยกลายเป็นคนที่ชอบของน่ารักหลังจากทำงานแล้ว
- สนุกกับการอยู่บ้านเป็นหลัก
- การจัดการทรัพย์สินและการลงทุนก็ยอดเยี่ยม
- ดูแลสุขภาพด้วยการเดินและเรียนรู้การป้องกันตัวในระดับหนึ่ง
หน้า 73
- 172 เซนติเมตร
- ตอนแรกก็กลัวหัวหน้าเหมือนพนักงานคนอื่น
- สนใจในงานอดิเรกของหัวหน้าซึรุเสะและพยายามเข้าไปเกี่ยวข้องกับด้านน่ารักของเธอ
- สังเกตว่าหัวหน้าซึรุเสะดูน่ากลัวแค่ภายนอกแต่จริงๆ แล้วใจดี
- พนักงานชายใหม่ที่รับเข้ามากลางทาง (เพื่อแทนที่พนักงานที่ลาคลอด)
- ที่จริงแล้วก็ชอบของน่ารักเหมือนกันจึงเข้าใจกันได้ดี
- ชอบสไตล์ยูนิเซ็กซ์ก็เพราะแนวโน้มนี้
- มีเหตุผลบางอย่างที่เจ้าตัวเองก็ใส่ใจอยู่
- ไม่ดื่มแอลกอฮอล์และไม่ชอบงานเลี้ยงใหญ่ๆ การลาออกและกลับมาทำงานก็เพราะเรื่องนี้ในบริษัทเก่า
- ร่างกายก็ออกกำลังกายพอสมควร
หน้า 74
- จากนี้ไปจะมีความสุขมากขึ้นเรื่อยๆ
แสดงความคิดเห็น
0