แนะนำสำหรับคุณ

少年よラケットを抱け

ちばてつや

ボクシングに情熱を抱き、沖縄からやってきたわんぱく少年、古賀大志。勇んで来てはみたものの、ボクシング部は休部中。そこで大志は、女子部員にコートを占領されている男子テニス部を巻き込んでボクシング部再建を計画する！日々肩身の狭い思いをしている部員たちを言いくるめるのは簡単だと思いきや……？スポーツ漫画界の大御所が描く、熱血テニス漫画!!

前衛職のエルフ

自己満腹亭

@sukesab0516

弓使い冒険者の人間と大剣使い冒険者のエルフの出会いから始まる、恋愛ファンタジーな漫画です。

八尺様を飼うショタ

ウンポーコ

@unpocooo

ある日、ショタが八尺様を拾って飼うことに。でもペットの八尺様は飼い主のショタの言うことを聞かず、次第に主従関係が逆転してショタを弄ぶように…

第二次大戦末期の昭和19年夏、台湾南部にある高雄基地、名機「紫電」で編成された七〇一飛行隊に、少年飛行兵・滝城太郎がやってきた。訓練ばかりが続いていた七〇一飛行隊だったが、滝が入って早々実戦の機会が訪れる。勝手に編隊を離れ、単独行動をとった滝は大目玉をくらうが、仲間達には受け入れられる。ある時、フィリピンのマルコット米軍基地を七〇一飛行隊だけで襲撃せよという緊急指令が入って…戦争とは何か？何のために戦うのか？生と死の狭間で苦悩する少年飛行兵の青春!!

#プロジェクトAC

วันที่เผยแพร่: 2026.08.29

きただりょうま

ผู้ติดตาม 8 คน

รายละเอียดผลงาน

過去にジャンプ+に掲載した読み切りです。 https://shonenjumpplus.com/episode/3269754496389553649

แสดงความคิดเห็น

บทพูดในผลงาน

หน้า 1

พิธีปฐมนิเทศ
ดูเหมือนว่ามนุษย์ทุกคนล้วนปรารถนาที่จะได้รับการยอมรับจากผู้อื่น
นักจิตวิทยาชื่อดังท่านหนึ่งได้เรียกสิ่งนั้นว่า
ความปรารถนาที่จะได้รับการยอมรับ
ไว้
ความประทับใจแรกที่มีต่อยัยนั่น ตอนที่เห็นครั้งแรกในพิธีปฐมนิเทศก็คือ

หน้า 2

ผมคิดว่ายัยนั่นเป็นเหมือนกับ 'ความปรารถนาที่จะได้รับการยอมรับ' ที่สวมเสื้อผ้าเดินได้

หน้า 3

ส่งแล้ว

หน้า 4

“อาจารย์ unsugar” ขอบคุณสำหรับต้นฉบับครั้งนี้ด้วยนะคะ
ในกอง บ.ก. ก็ชมกันใหญ่เลยค่ะ
ไม่หรอกครับ
ผมยังต้องฝึกฝนอีกเยอะครับ...
นักวาดภาพประกอบมัธยมปลาย

หน้า 5

ขอโทษด้วยนะที่ต้องให้นายแวะมาหลังเลิกเรียน
ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ได้เข้าชมรมอะไรอยู่แล้ว
คือเรื่องออกแบบตัวละครสำหรับงานใหม่น่ะ
ทางผู้เขียนต้นฉบับเขาบอกมาว่าอยากได้ตัวละครที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นกว่านี้หน่อยน่ะ
เอกลักษณ์...เหรอครับ...
ขอโทษนะ แต่พอจะวาดมาให้ดูอีกสักสองสามแบบได้มั้ย?
แล้วก็เรื่องสีหน้า ท่าทางก็วาดมาได้ตามใจชอบเลยนะ
เข้าใจแล้วครับ... จะพยายามอีกหน่อยครับ
จดๆ

หน้า 6

อย่าเพิ่งท้อไปสิ
คราวหน้าต้องปังแน่!
ดื่มอะไรหน่อยมั้ย?!
อาจารย์คนนี้ (ผู้เขียน) อาจจะจู้จี้ไปหน่อย แต่ฝีมือเขาก็ของจริงนะ
งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ...
เดี๋ยวผมก็จะกลับแล้ว ไม่เป็นไรครับ...
“ด้วยฝีมือของเธอแล้ว มีผู้ติดตามในโซเชียลเยอะกว่านี้ก็ไม่แปลกเลยนะ ลองพยายามทำกิจกรรมพวกนั้นอีกหน่อยสิ”
จากหัวหน้า บ.ก. น่ะ
“ฉันคาดหวังในตัวเธอนะ” ประมาณนี้
......จะพยายามครับ

หน้า 7

วันต่อมา
เฮ้อ...
ถึงจะบอกว่าจะพยายามก็เถอะ...
unsugar
ถูกใจ
ฉันเกลียดการเป็นจุดสนใจ
คนเราพอเด่นขึ้นมา ก็มักจะโดนลากเข้าไปพัวพันกับปัญหา
แอคเคาท์นี่ก็ใช้สำหรับงานเกือบทั้งหมด
คงไม่มีใครชอบปัญหาหรอกใช่มั้ยล่ะ?
เพราะงั้นฉันถึงไม่เคยบอกเรื่องงานให้ใครในโรงเรียนรู้
แล้วก็ไม่คิดจะบอกด้วย—

หน้า 8

ห้องศิลปะ
ภาพวาดตัวเอง
วันนี้เราจะมาวาดภาพตัวเองต่อจากสัปดาห์ที่แล้ว
ส่วนที่ชอบและส่วนที่เกลียดบนใบหน้าของตัวเอง
ให้วาดออกมาตามความเป็นจริงโดยไม่ต้องปิดบัง
เอาล่ะ เริ่มได้ เริ่มได้
เพราะงั้นเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่น ฉันจะไม่วาดรูปให้เก่งหรือห่วยเกินไป
ตั้งใจวาดให้ออกมากลางๆ ไม่โดดเด่น
ถ้าทำแบบนั้นก็จะได้ไม่ต้องไปพัวพันกับเรื่องยุ่งยาก...
!

หน้า 9

ยัยนี่อีกแล้วเหรอ...
คุริซากิ ยุย...!
โอโอบะ เรอา
ยังไม่เปลี่ยนอีกรึไง สีผมนั่นน่ะ!!
? สีมิลค์กี้พิงค์ของเฟรชไลท์ค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะ?
เพราะงี้แหละฉันถึงไม่เข้าใจยัยนี่เลย
ไม่ได้ถามชื่อสีโว้ย...!

หน้า 10

ลืมไปแล้วรึไงที่ครูบอกให้ไปย้อมกลับเป็นสีดำมาภายในคาบหน้า...?
อาจารย์ก็พูดอยู่ค่ะ แต่ในกฎโรงเรียนไม่ได้เขียนไว้ หนูก็เลยเมินไปเลย
เรื่องแบบนั้นมันเป็นสามัญสำนึกนะ
การย้อมผมมาในสถานศึกษาอันศักดิ์สิทธิ์เป็นเรื่องที่ไม่ควรทำเนี่ย
อืม...
ถ้างั้นอาจารย์ก็เหมือนกันสินะคะ?
หะ...?

หน้า 11

คุณคุริซากิ... เธอพูดเรื่องอะไรน่ะ...?
อื้ม ได้กลิ่นยาย้อมผมจริงๆ ด้วย
แล้วผมที่เงาขนาดนั้น... มันดูไม่เป็นธรรมชาติเลยนะคะ
อึ่ก!
อาจารย์นั่นแหละค่ะที่ย้อมผมปิดผมขาวมาโรงเรียนแบบนี้ ไม่รู้จักสามัญสำนึกรึไงคะ?

หน้า 12

อะ... เวลาที่เหลือให้เรียนด้วยตัวเอง
ใครเสร็จแล้วให้เอามาส่งไว้ข้างหน้า!
ค่า~
ยัยบ้าเอ๊ย...

หน้า 13

ไปสร้างศัตรูกับครูแบบนั้นไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอก
ไม่รู้ตัวเลยรึไงนะว่าการพูดแบบนั้นสุดท้ายตัวเองก็จะเดือดร้อน...
เรียนเสริม...
เหรอคะ?
ใช่

หน้า 14

ครูบอกให้วาด “ภาพตัวเอง” ไม่ใช่รึไง
นี่มันไม่ใช่ภาพตัวเอง แต่เป็นภาพเหมือนคนอื่นมากกว่า...
ดังนั้นวาดใหม่
เอ๋~ แต่แบบนี้น่ารักกว่าตั้งเยอะ~
นั่นไง ว่าแล้ว
แล้วก็ อันโด อยู่เรียนเสริมด้วยกัน
เอ๊ะ?
ดูออกหมดแหละว่าเธอแกล้งวาดส่งๆ
อึ่ก... สมกับเป็นครูศิลปะ...
ดูออกด้วยแฮะ...

หน้า 15

ฝากตัวด้วยน้า~
......
อืม ตรงนี้น่าจะแบบนี้...
อ๋อ เข้าใจล่ะ
อื้มๆ อย่างนี้นี่เอง~

หน้า 16

นี่เธอ...
ช่วยเงียบๆ หน่อยได้มั้ย...?
อ๊ะ โทษที
พอฉันตั้งใจทำอะไรแล้ว เหมือนจะเผลอพูดคนเดียวออกมาเลยล่ะ~
เป็นยัยเพี้ยนจริงๆ ด้วย...
!

หน้า 17

นั่น...อะไรน่ะ...?
อ๋อ นี่เหรอ?
ก็อยากวาดรูปตัวเองให้น่ารักๆ นี่นา~
เลยคิดว่าจะลองใช้เครื่องสำอางที่ไม่ใช้แล้วดูน่ะ
ความคิดสร้างสรรค์ดีแฮะ...!
เป็นไง? น่ารักมั้ย?

หน้า 18

เออ... ดูน่ารักขึ้นจริงๆ ด้วยแฮะ...
แบบนี้เวลาเอาไปจัดแสดงก็ต้องเด่นกว่าอยู่แล้วใช่มั้ยล่ะ?
สรุปว่าที่ทำไปก็เพื่อการนี้สินะ...!
.........
ทำไมถึงอยากเป็นจุดสนใจขนาดนั้นล่ะ?
หืม?

หน้า 19

ทั้งสีผมแบบนั้น ทั้งท่าทีแบบนั้น
ก็เพราะทำตัวแบบนั้นไม่ใช่รึไงถึงโดนอาจารย์หมายหัว จนต้องมาเรียนเสริมไร้สาระแบบนี้
อย่างนี้นี่เอง... ที่โดนอาจารย์หาเรื่องบ่อยๆ ก็เพราะแบบนี้สินะ...
いや気づけよ！
それと絡まれるって言うな
でもさ

หน้า 20

การที่อยากได้รับคำชม... อยากให้คนอื่นยอมรับน่ะ
มันเป็นเรื่องธรรมชาติของคนที่เกิดมาเป็นมนุษย์ไม่ใช่เหรอ?
ก็เพราะมนุษย์ไม่เหมือนกับกระต่ายนี่นา
ถ้าเหงาขึ้นมาก็ตายได้จริงๆ นะ

หน้า 21

อะไรงี้ ก็ล้อเล่นน่ะ
จริงๆ แล้วฉันชอบวาดรูปน่ะ~
นั่นมันหมายความว่าไง...
ก็ใครๆ ก็อยากทำในสิ่งที่ชอบแล้วได้รับคำชมไม่ใช่เหรอ?
หมอนี่... ไม่ถูกโรคด้วยจริงๆ...
งั้นฉันเสร็จแล้ว ขอกลับก่อนล่ะ
เอ๊ะ? เร็วไปป่ะ!

หน้า 22

ว่าแต่เธอวาดรูปเก่งมากเลยนี่นา
?!
อ๊ะ โทษที ทำให้ตกใจเหรอ? เป็นอะไรรึเปล่า?
มะ... ไม่เป็นไร...
......แล้วอีกอย่าง ฉันก็ไม่ได้เก่งอะไรขนาดนั้นหรอก...
ในโลกนี้ยังมีคนที่วาดรูปเก่งกว่าฉันอีกเป็นหมื่นเป็นแสน...
คนแบบนั้นน่ะ แค่ได้รับคำชมจากคนใกล้ตัว จะให้ดีใจออกนอกหน้าได้ยังไงกัน...

หน้า 23

เผลอพูดมากไปซะแล้ว...!
ฮะ
เห~ เป็นหมื่นเป็นแสนเลย
ถ้าประชากรโลกมีประมาณ 7 พันล้านคน แล้วเธอเป็นคนที่ 5 หมื่น...
ก็อยู่ประมาณท็อป 0.0007% สินะ?
สุดยอด เทพชัดๆ!
ต้องอวดให้มากกว่านี้สิ!!
ยัยนี่โง่หรือฉลาดกันแน่ฟะ...?
ช่างเถอะ... จะแบบไหนก็ช่าง
งั้นขอกลับก่อนล่ะ

หน้า 24

บ๊ายบาย
เฮ้อ... เสียเวลาไปเปล่าๆ เลย...
ต้องรีบกลับไปส่งงานออกแบบตัวละครที่ต้องแก้ใหม่แท้ๆ...
ต้องรีบทำให้เสร็จก่อนจะโดนโทรตาม...
ปัดขึ้นเพื่อปลดล็อก
!

หน้า 25

นี่มัน... ไม่ใช่โทรศัพท์ของฉันนี่!?
ว่าแต่ปกติมีใครเอารูปตัวเองมาทำเป็นวอลเปเปอร์ด้วยเหรอ!?
แย่แล้ว... เมื่อกี้หยิบสลับกันที่ห้องเรียนงั้นเหรอ...!?
ถ้าเป็นงั้น แอคเคาท์ทวิตเตอร์ที่เปิดค้างไว้ก่อนหน้านี้ ก็ต้องโดนโอโอบะเห็นน่ะสิ...!
นั่นก็หมายความว่าเรื่องที่ฉันเป็นนักวาดภาพประกอบจะ... ถูกรู้กันทั่วทั้งห้อง...

หน้า 26

เอ๋~ สุดยอด!
โย่ อันโด เป็นมือโปรแล้วก็ช่วยวาดโปสเตอร์งานโรงเรียนให้ฟรีหน่อยสิ~
ไม่ค่อยเข้าใจหรอก แต่ขอลายเซ็นหน่อยสิ~ (หัวเราะ)
กลายเป็นเรื่องแบบนี้...
อ๊าาา น่ารำคาญโว้ยยย!
ขอร้องล่ะ ขอให้ทันทีเถอะ!

หน้า 28

เห็นแล้วเหรอ?
เห็นแล้วล่ะ

หน้า 29

จบสิ้นแล้ว────
ขอโทษนะ! นึกว่าเป็นของตัวเองเลยเปิดดู แล้วก็บังเอิญเห็นเข้าพอดี!
นี่เธอ... หรือว่าจะเป็นนักวาดภาพประกอบมือโปร!?
แถมยังมีผู้ติดตามตั้ง 50,000 คนแน่ะ เยอะมาก!
นี่ฉันเพิ่งเคยเจอคนดังครั้งแรกเลยนะเนี่ย~
ลาก่อนชีวิตนักเรียนอันสงบสุขของฉัน...
อย่างนี้นี่เอง... แค่วาดรูปก็มีแฟนคลับได้เยอะขนาดนี้เลยสินะ...

หน้า 30

อ๊า ยอมรับแล้วก็ได้...!
แต่มีข้อแลกเปลี่ยน ห้ามไปบอกใครในโรงเรียนเด็ดขาดนะ...!
ทำไมล่ะ? อวดไปเลยสิ ดีออก
ถ้ามีคนแบบเธอเพิ่มขึ้นมาอีก ฉันจะเดือดร้อนน่ะสิ...
ถ้างั้นถ้าฟอลกลับมาก็จะยอมเงียบไว้ให้
อ๊า น่ารำคาญชะมัด
ยัย 'ความปรารถนาที่จะได้รับการยอมรับ' ไซส์บิ๊กเบิ้มเอ๊ย...!
...แอคเคาท์ที่ชื่อ “penpenpoin” นี่สินะ?
ใช่ๆ อันนั้นแหละ~
ให้ตายสิ คงจะเป็นแอคส่วนตัวที่ฟอลแต่เพื่อนร่วมห้องสินะ...?

หน้า 31

!?
penpenpoin
@pen_2_poin
ทวีต
ทวีตและรีพลาย
มีเดีย
ถูกใจ
ทวีตที่ปักหมุด
penpenpoin @pen_2_poin
ช่วงนี้ยอดฟอลไม่ค่อยขึ้นเลย~
ต้องลงอะไรที่มันแรงกว่านี้หน่อยดีมั้ยนะ?
ดะ...เดี๋ยวโดนแบนเอานะ หยุดเลย...!

หน้า 32

นั่นสินะ...
ถ้างั้นนะ...
เธอคิดว่าฉันจะเป็นแบบเธอได้มั้ย?
!
กะ...ก็ถ้าแค่ระดับฉันล่ะก็ พยายามหน่อยเดี๋ยวก็เป็นได้แล้วมั้ง...?
หน้าใกล้ไปแล้ว...

หน้า 33

เธอน่ะ มาเป็นอาจารย์สอนวาดรูปให้ฉันสิ
เอาล่ะ ตัดสินใจแล้ว!
ทำไมล่ะ?

หน้า 34

ถ้าได้เป็นมือโปร ก็จะมีคนชมฉันเยอะแยะเลย...
เหตุผลแค่นั้นก็เกินพอแล้วไม่ใช่เหรอ?
ก็ไม่นึกเลยนี่นา ว่าคนในอุดมคติจะอยู่ใกล้ตัวขนาดนี้...
อีกอย่าง ความน่ารักของรูปเซลฟี่มันมีขีดจำกัด แต่ถ้าเป็นรูปวาดล่ะก็ไร้ขีดจำกัดเลย
อย่ามาบอกว่าตัวเองน่ารักสิ

หน้า 35

ถ้าพูดเล่นล่ะก็เลิกซะเถอะ
เอาจริงสุดๆ เลย!
แล้วเมื่อกี้เธอก็เพิ่งพูดเองไม่ใช่เหรอ?
ว่าถ้าพยายามก็จะเก่งได้เท่าเธอน่ะ
เอาจริงสินะ...
ถ้างั้นฉันก็ต้องตอบอย่างจริงจังสินะ...

หน้า 36

โทษทีนะ เรื่องนั้นฉันโกหก
เอ๊ะ...?
คนอย่างเธอที่อยากเป็นมือโปรแค่เพราะอยากได้รับคำชมน่ะ
ยังไงก็ต้องล้มเลิกในไม่ช้าอยู่แล้ว

หน้า 37

......ทำแบบนี้มันจะดีจริงๆ เหรอ...?
ถ้าเกิดยัยนั่นแค้นแล้วเอาเรื่องแอคเคาท์ไปแฉล่ะก็...
ไม่หรอก ไม่เป็นไร
ถึงจะแค่เดา แต่ยัยนั่นไม่ใช่คนนิสัยแย่แบบนั้นหรอก... มั้งนะ...
......

หน้า 38

วันต่อมา
ครืด
!
เมื่อวานพูดจาใจร้ายขนาดนั้นไป... ป่านนี้คงถอดใจไปแล้วล่ะมั้ง...

หน้า 39

นี่ อันโดคุง ดูนี่สิ
ซื้อมาแล้ว♪
iPad กับ Apple Pencil
โห เมนทัลแข็งแกร่งเกิ๊น!
จะบอกอะไรให้นะ ฉันน่ะ...
ไม่ยอมแพ้กับเรื่องแค่นั้นหรอก

หน้า 40

ตรงนี้ต้อง...
แกล้งทำเป็นไม่สนใจ!
นี่~
ฟังอยู่รึเปล่า~?
penpenpoin ตอบกลับ: @unsugar ทำยังไงถึงจะได้เป็น นักวาดมือโปรเหรอคะ?
มู่ว~

หน้า 41

อาจารย์~
อ๊า รู้แล้วน่า!
ถ้าอยากรู้ขนาดนั้นล่ะก็ จะสอนให้ก็ได้... วิธีที่จะได้เป็นมือโปรน่ะ
จริงเหรอ!?

หน้า 42

แต่ว่ามีเงื่อนไขข้อหนึ่ง
ถ้าบอกว่าเอาจริงล่ะก็ จะต้องอัฟโหลดรูปที่ตัวเองวาดวันละหนึ่งรูปลงในแอคเคาท์ของตัวเองทุกวัน
ถ้าเธอวาดรูปที่ฉันชมได้ล่ะก็ ฉันจะสอนให้
ตกลง
สัญญานะ

หน้า 43

คงเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบนั่นแหละ
เดี๋ยวก็เลิกไปเอง...
.........

หน้า 44

อึ่ก... ไม่ได้เรื่อง...!
ทั้งที่ใกล้จะถึงเดดไลน์ส่งงานแก้แล้วแท้ๆ ทำไมเราถึงได้หงุดหงิดใจแบบนี้นะ...?
ก็แค่มีเพื่อนร่วมชั้นที่เป็นนักวาดเพิ่มขึ้นมา
จะยอมสอนไปดีๆ ก็ได้นี่นา
หรือเป็นเพราะยัยนั่นดูถูกการวาดรูปกันแน่?

หน้า 45

ไม่ใช่... นี่คือความอิจฉา
ต่อเด็กคนนั้นที่สามารถพูดออกมาได้อย่างไม่อายใครว่าอยากให้คนอื่นชื่นชม
สำหรับฉันที่ต่อให้ปากฉีกก็พูดแบบนั้นออกมาไม่ได้ มันช่างน่าอิจฉาจนทนไม่ไหว
ในสังคมนี้ ต่อให้เก่งกว่าคนอื่นแค่ไหน แต่ถ้าทำตัวเด่นขึ้นมา ก็จะโดนพูดใส่ทันทีว่า 'อย่ามาอวด' หรือ 'ได้ใจใหญ่แล้ว'
ยัยนั่นที่ไม่เคยรับรู้ความรู้สึกของคนแบบนั้น อาจจะมีความสุขก็ได้

หน้า 46

ว่าแต่... นี่ก็ผ่านมาอาทิตย์นึงแล้วสินะ...
ป่านนี้ยัยนั่นคงเริ่มถอดใจแล้วล่ะมั้ง
!
......เป็นยัยตัวแสบที่ตื๊อไม่เลิกจริงๆ...
penpenpoin @ 21 เมษายน 2021
รูปฝึกวันนี้
ตอบกลับ: @pen_2_poin อยากให้ลงรูปเซลฟี่เหมือนเดิมมากกว่ารูปวาดแบบนี้ครับ
penpenpoin @ 21 เมษายน 2021 ตอบกลับ: @Sa1RxRS2y6W
หนวกหูโว้ย! เดี๋ยวจะวาดรูปให้น่ารักกว่ารูปเซลฟี่ของฉันให้ดูในไม่ช้านี้แหละ เพราะงั้นฟอลต่อไปแล้วก็รอซะ!!
ซาบุน @mosaic ... 21 เมษายน 2021 ตอบกลับ: @pen_2_poin
สมกับเป็นสาวน้อยเมนทัลแกร่งดั่งหินผา...
ตัดภาพมาที่ฉันที่กำลังสลัมป์อยู่แท้ๆ...
อยากให้แบ่งความมั่นใจนั่นมาให้สักหน่อยจริงๆ

หน้า 47

......
วันนี้คงต้องอยู่โต้รุ่งซะแล้วมั้ง...
ยัยคุริซากิ... วันนี้ไม่มาเรียนเหรอ...
เท่านี้ก็ได้พักสบายๆ สักที...

หน้า 48

อันโดคุง
ช่วงนี้เธอคุยกับคุณโอโอบะบ่อยสินะคะ?
ดูเหมือนว่าเธอยังไม่ได้ส่งใบสำรวจเส้นทางอนาคตที่ต้องส่งพรุ่งนี้เลยน่ะค่ะ เพื่อความแน่ใจ รบกวนช่วยเอาไปให้เธออีกครั้งได้มั้ยคะ?
เอ่อ... คือพวกเราก็ไม่ได้สนิทกันขนาดที่จะรู้ที่อยู่บ้านหรอกนะครับ...
เหรอคะ... ถ้างั้นพวกช่องทางติดต่อล่ะคะ?
ก็... (ถ้าเป็นแอคเคาท์โซเชียล) ก็พอจะรู้อยู่ครับ...
ถ้างั้นรบกวนช่วยถามที่อยู่จากเธอด้วยนะคะ
ในยุคสมัยนี้ครูบอกให้เองไม่ได้น่ะค่ะ
อึ่ก

หน้า 49

เข้าใจแล้วครับ...
สุดท้ายแล้วการทำตัวเด่นก็ไม่มีเรื่องดีเลย...
อ้อ แล้วก็
คุณโอโอบะน่ะ ถึงจะดูเป็นแบบนั้นแต่ก็ไม่ใช่ประเภทที่จะสนิทกับนักเรียนคนไหนเป็นพิเศษหรอกนะคะ
อันโดคุงก็ช่วยทำดีกับเขาต่อไปโดยไม่เข็ดหลาบด้วยนะคะ
ครับ จะพยายาม...

หน้า 50

penpenpoin
อาจารย์ฝากให้เอาเอกสารไปให้เธอ จะให้ทำยังไงดี?
ถ้าไม่อยากบอกที่อยู่ก็ไม่เป็นไรนะ
ถ้าปฏิเสธมาเลยก็น่าจะสบายสุดแล้วแท้ๆ...
เร็วจัง!
อันโดคุง ช่วยด้วย

หน้า 51

มนุษย์ไม่เหมือนกับกระต่ายนี่นา
ถ้าเหงาขึ้นมาก็ตายได้จริงๆ นะ
สังหรณ์ใจไม่ดีเลย...

หน้า 52

เกิดอะไรขึ้น คุริซากิ!?
โอโอบะ
อันโดคุง...

หน้า 53

ช่วยด้วย... โปรแกรมวาดรูปมันเด้งหลุดไป ทำให้รูปที่อุตส่าห์วาดไว้หายไปหมดเลย...
มีไฟล์แบ็คอัพเซฟไว้อยู่นี่ ถ้าเป็นแค่ส่วนหนึ่งก็น่าจะกู้คืนได้นะ
อุ와 จริงด้วย! ขอบคุณนะ!!
ว่าแต่ ไม่นึกเลยนะว่าจะรีบวิ่งหน้าตาตื่นมาหาขนาดนี้~
ก็เธอดันส่งข้อความชวนเข้าใจผิดมาเองไม่ใช่รึไง!

หน้า 54

ถึงกับหยุดเรียนมาวาดรูป พ่อแม่ไม่ว่าอะไรเหรอ...?
อะฮะฮะ พอดีอยู่คนเดียวน่ะ ก็เลยเผลอ...
...แปลว่าเธออยู่ที่นี่คนเดียวเหรอ...?
อื้ม พ่อแม่ฉันต้องย้ายที่ทำงานบ่อยๆ น่ะ ก็เลยเช่าห้องแถวนี้ให้
ลำบากน่าดูเลยนะ...
ก็คงเป็นเรื่องทางบ้านล่ะมั้ง!
อีกอย่าง ที่ฉันกลายเป็นคนโหยหาคำชมแบบนี้ ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะพ่อแม่เหมือนกันนะ...

หน้า 55

อย่างนี้นี่เอง...
ที่จริงแล้วยัยนี่ก็แค่ต้องการได้รับคำชมเท่านั้นเอง...
แค่กำลังโหยหาการยอมรับที่คงไม่เคยได้รับจากพ่อแม่...
เพราะงั้นความปรารถนานี้ก็คงเป็นเหมือนภาพสะท้อนของสิ่งนั้น...
มันคือเสียงร้องจากหัวใจของเธอนั่นเอง

หน้า 56

ตัวฉันเอง... ตอนแรกก็เป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
เคยคิดว่าการวาดรูปเพราะอยากได้รับคำชมเป็นแรงจูงใจที่ไม่บริสุทธิ์ แต่ว่า
ไม่ว่าจะเป็นมือโปรหรือมือสมัครเล่น จุดเริ่มต้นก็เหมือนกัน...
ก็เพราะมีคนชมไม่ใช่เหรอ ถึงได้วาดต่อมาได้จนถึงตอนนี้
พิธีมอบรางวัล

หน้า 57

ขอโทษนะ คุริซากิ...
คราวก่อนที่พูดไปว่าเป็นพวกที่ทำเพื่อคำชมอย่างเดียวน่ะ...
ไม่นึกเลยว่าการที่ไม่ได้รับคำชมจากพ่อแม่มันจะเจ็บปวดขนาดนั้น...
เอ๊ะ...?
ฉันพูดแบบนั้นไปเหรอ?

หน้า 58

เอ่อ... แต่เมื่อกี้เธอบอกเองไม่ใช่เหรอว่าที่ห้ามความรู้สึกอยากได้รับคำชมไม่ได้เป็นเพราะพ่อแม่...
ก็ใช่ แต่ตรงกันข้ามต่างหาก
พ่อแม่ของฉันน่ะ เป็นพวกเห่อลูกขั้นสุดเลยล่ะ
ตั้งแต่เด็กๆ ไม่ว่าจะทำอะไรก็โดนชมตลอด ชมจนเกินไปเลยล่ะ
มันเลยกลายเป็นนิสัยไปแล้วมั้ง...?
เพราะแบบนั้น ฉันก็เลย... กลายเป็นคนที่จะมีชีวิตอยู่ไม่ได้ถ้าไม่ได้รับคำชมเยอะๆ ไปซะแล้วล่ะ...

หน้า 59

เพราะงั้น... ใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้วล่ะมั้ง...
เป็นอะไรรึเปล่า...?
อื้ม...
แต่ว่าช่วงนี้ไม่ค่อยมีใครชมเลย...
เหมือนอาการลงแดงจะเริ่มออกแล้ว...
เอ๊ะ เดี๋ยว...
จริงดิ...?!

หน้า 60

เป็นความผิดของฉัน...

หน้า 61

ทำให้เธอต้องคิดมากขนาดนี้...
ไม่เห็นจะต้องให้เธอเปลี่ยนแนวทางของแอคเคาท์ตัวเองเลยนี่นา...
ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว... ฉันก็คงต้องซื่อตรงกับตัวเองสินะ...
จะบอกอะไรให้นะ...
นี่ไม่ใช่คำเยินยอ แต่จะขอพูดจากใจจริงเลยว่า...
รูปวาดตัวเองที่โอโอบะวาดคราวก่อนน่ะ...
เอาจริงๆ มันก็ไม่ได้แย่เลยนะ...

หน้า 62

ขอบคุณนะ♡

หน้า 64

เอาล่ะ มีไฟขึ้นมาแล้ว~!
?!
ดะ...เดี๋ยว แล้วอาการลงแดงนั่นไม่เป็นไรแล้วเหรอ...?!
ปกติก็เป็นแบบนี้แหละ?
แต่ว่าครั้งนี้ก็แกล้งทำเกินจริงไปหน่อยน่ะนะ♡
อะไรนะ...
แต่ว่าชมกันแล้ว ก็ต้องรักษาสัญญาด้วยนะ?
อาจารย์♡
โดนหลอกจนได้—!

หน้า 65

บอกไว้ก่อนเลยนะ ถ้าเธอถอดใจเมื่อไหร่ ฉันเลิกสอนทันที...!
จะพยายามค่า~
เฮ้อ... ทำไมเราถึงเผลอพูดอะไรแบบนั้นออกไปได้นะ?
ตึ๊ง ตึง ตะดึ๊งตึง ตะดึดึ๊งตึง♪
!
ฮัลโหลครับ

หน้า 66

ฮัลโหลค่ะ อาจารย์ unsugar รึเปล่าคะ? แหม เหนื่อยหน่อยนะคะ
เรื่องออกแบบตัวละครสำหรับงานใหม่ ผ่านฉลุยแล้วนะคะ~
โล่งอกไปทีครับ...
แต่ว่าก็มีเรื่องอยากจะปรึกษาหน่อยน่ะค่ะ
คือเรื่องตัวประกอบที่ส่งมาด้วยกันน่ะค่ะ
พอดีว่าทางผู้เขียนต้นฉบับมีเรื่องอยากจะขอร้องเกี่ยวกับตัวละครนี้น่ะค่ะ—
ขอโทษครับ! มันแปลกไปเหรอครับ?! เดี๋ยวผมจะวาดใหม่เดี๋ยวนี้เลยครับ...!
แย่ล่ะ ตอนท้ายที่โต้รุ่งสติก็เลือนลางไปหมด จำไม่ได้เลยว่าวาดอะไรไป...!
ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ
คือผู้เขียนต้นฉบับเขาถูกใจตัวละครตัวหนึ่งในนั้นมากๆ เลยล่ะค่ะ
!

หน้า 67

เลยตัดสินใจว่าจะให้วาดตัวละครที่ส่งมาทางอีเมลเป็นนางเอกของเรื่อง ยังไงก็ฝากด้วยนะคะ
จ...จริงเหรอครับ?

หน้า 68

หลายปีต่อมา—
ไม่เห็นจะต้องมานั่งดูสดๆ แบบนี้เลยนี่นา
ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่นา นี่เป็นเวทีแจ้งเกิดครั้งแรกของพวกเราทั้งคู่นะ
ก็ต้องขอบคุณฉันด้วยสิเนอะ?
เพราะในทางปฏิบัติแล้ว ที่นายดังได้ก็เพราะฉันหรอกนะ
จะใช่ได้ไงเล่า ก็แค่ผู้เขียนต้นฉบับเขามีความสามารถต่างหาก
เห~ เถียงเก่งขึ้นนี่นา~

หน้า 69

ถ้างั้นทำไมดีไซน์ตัวละครถึงได้เหมือนฉันเปี๊ยบเลยล่ะจ๊ะ?
ดะ...ได้เวลาฉายแล้วไม่ใช่เหรอ?
จริงด้วย! ช่องไหนแล้วนะ?!
เอ่อ... ถ้าจำไม่ผิดช่อง MX นะ
รีโมท รีโมท!
อ๊ะ
เริ่มแล้ว

comilio คืออะไร?ช่วยเหลือ ข้อกำหนดการใช้งาน นโยบายความเป็นส่วนตัว การเปิดเผยข้อมูลทางกฎหมาย comilio PAY บริษัทผู้ให้บริการ ติดต่อเรา

โซเชียลมีเดียทางการของ comilio

@comilio_app

@comilio_pr

リリース1年記念

手数料が8%になりました

「ログイン連携機能」をリリース

「Discord連携機能」をリリース

リリース1ヶ月記念

『The CREATORS』に出展

正式リリース

แนะนำสำหรับคุณ

Pinfeather

yaigi

少年よラケットを抱け

ちばてつや

前衛職のエルフ

自己満腹亭

八尺様を飼うショタ

ウンポーコ

紫電改のタカ

ちばてつや

#プロジェクトAC

きただりょうま

รายละเอียดผลงาน

แสดงความคิดเห็น

บทพูดในผลงาน

หน้า 1

หน้า 2

หน้า 3

หน้า 4

หน้า 5

หน้า 6

หน้า 7

หน้า 8

หน้า 9

หน้า 10

หน้า 11

หน้า 12

หน้า 13

หน้า 14

หน้า 15

หน้า 16

หน้า 17

หน้า 18

หน้า 19

หน้า 20

หน้า 21

หน้า 22

หน้า 23

หน้า 24

หน้า 25

หน้า 26

หน้า 28

หน้า 29

หน้า 30

หน้า 31

หน้า 32

หน้า 33

หน้า 34

หน้า 35

หน้า 36

หน้า 37

หน้า 38

หน้า 39

หน้า 40

หน้า 41

หน้า 42

หน้า 43

หน้า 44

หน้า 45

หน้า 46

หน้า 47

หน้า 48

หน้า 49

หน้า 50

หน้า 51

หน้า 52

หน้า 53

หน้า 54

หน้า 55

หน้า 56

หน้า 57

หน้า 58