#プロジェクトAC
14
วันที่เผยแพร่: 2026.08.29
รายละเอียดผลงาน
過去にジャンプ+に掲載した読み切りです。
https://shonenjumpplus.com/episode/3269754496389553649
บทพูดในผลงาน
หน้า 1
- พิธีปฐมนิเทศ
- ดูเหมือนว่ามนุษย์ทุกคนล้วนปรารถนาที่จะได้รับการยอมรับจากผู้อื่น
- นักจิตวิทยาชื่อดังท่านหนึ่งได้เรียกสิ่งนั้นว่า
- ความปรารถนาที่จะได้รับการยอมรับ
- ไว้
- ความประทับใจแรกที่มีต่อยัยนั่น ตอนที่เห็นครั้งแรกในพิธีปฐมนิเทศก็คือ
หน้า 2
- ผมคิดว่ายัยนั่นเป็นเหมือนกับ 'ความปรารถนาที่จะได้รับการยอมรับ' ที่สวมเสื้อผ้าเดินได้
หน้า 3
- ส่งแล้ว
หน้า 4
- “อาจารย์ unsugar” ขอบคุณสำหรับต้นฉบับครั้งนี้ด้วยนะคะ
- ในกอง บ.ก. ก็ชมกันใหญ่เลยค่ะ
- ไม่หรอกครับ
- ผมยังต้องฝึกฝนอีกเยอะครับ...
- นักวาดภาพประกอบมัธยมปลาย
หน้า 5
- ขอโทษด้วยนะที่ต้องให้นายแวะมาหลังเลิกเรียน
- ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ได้เข้าชมรมอะไรอยู่แล้ว
- คือเรื่องออกแบบตัวละครสำหรับงานใหม่น่ะ
- ทางผู้เขียนต้นฉบับเขาบอกมาว่าอยากได้ตัวละครที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นกว่านี้หน่อยน่ะ
- เอกลักษณ์...เหรอครับ...
- ขอโทษนะ แต่พอจะวาดมาให้ดูอีกสักสองสามแบบได้มั้ย?
- แล้วก็เรื่องสีหน้า ท่าทางก็วาดมาได้ตามใจชอบเลยนะ
- เข้าใจแล้วครับ... จะพยายามอีกหน่อยครับ
- จดๆ
หน้า 6
- อย่าเพิ่งท้อไปสิ
- คราวหน้าต้องปังแน่!
- ดื่มอะไรหน่อยมั้ย?!
- อาจารย์คนนี้ (ผู้เขียน) อาจจะจู้จี้ไปหน่อย แต่ฝีมือเขาก็ของจริงนะ
- งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ...
- เดี๋ยวผมก็จะกลับแล้ว ไม่เป็นไรครับ...
- “ด้วยฝีมือของเธอแล้ว มีผู้ติดตามในโซเชียลเยอะกว่านี้ก็ไม่แปลกเลยนะ ลองพยายามทำกิจกรรมพวกนั้นอีกหน่อยสิ”
- จากหัวหน้า บ.ก. น่ะ
- “ฉันคาดหวังในตัวเธอนะ” ประมาณนี้
- ......จะพยายามครับ
หน้า 7
- วันต่อมา
- เฮ้อ...
- ถึงจะบอกว่าจะพยายามก็เถอะ...
- unsugar
- ถูกใจ
- ฉันเกลียดการเป็นจุดสนใจ
- คนเราพอเด่นขึ้นมา ก็มักจะโดนลากเข้าไปพัวพันกับปัญหา
- แอคเคาท์นี่ก็ใช้สำหรับงานเกือบทั้งหมด
- คงไม่มีใครชอบปัญหาหรอกใช่มั้ยล่ะ?
- เพราะงั้นฉันถึงไม่เคยบอกเรื่องงานให้ใครในโรงเรียนรู้
- แล้วก็ไม่คิดจะบอกด้วย—
หน้า 8
- ห้องศิลปะ
- ภาพวาดตัวเอง
- วันนี้เราจะมาวาดภาพตัวเองต่อจากสัปดาห์ที่แล้ว
- ส่วนที่ชอบและส่วนที่เกลียดบนใบหน้าของตัวเอง
- ให้วาดออกมาตามความเป็นจริงโดยไม่ต้องปิดบัง
- เอาล่ะ เริ่มได้ เริ่มได้
- เพราะงั้นเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่น ฉันจะไม่วาดรูปให้เก่งหรือห่วยเกินไป
- ตั้งใจวาดให้ออกมากลางๆ ไม่โดดเด่น
- ถ้าทำแบบนั้นก็จะได้ไม่ต้องไปพัวพันกับเรื่องยุ่งยาก...
- !
หน้า 9
- ยัยนี่อีกแล้วเหรอ...
- คุริซากิ ยุย...!
- โอโอบะ เรอา
- ยังไม่เปลี่ยนอีกรึไง สีผมนั่นน่ะ!!
- ? สีมิลค์กี้พิงค์ของเฟรชไลท์ค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะ?
- เพราะงี้แหละฉันถึงไม่เข้าใจยัยนี่เลย
- ไม่ได้ถามชื่อสีโว้ย...!
หน้า 10
- ลืมไปแล้วรึไงที่ครูบอกให้ไปย้อมกลับเป็นสีดำมาภายในคาบหน้า...?
- อาจารย์ก็พูดอยู่ค่ะ แต่ในกฎโรงเรียนไม่ได้เขียนไว้ หนูก็เลยเมินไปเลย
- เรื่องแบบนั้นมันเป็นสามัญสำนึกนะ
- การย้อมผมมาในสถานศึกษาอันศักดิ์สิทธิ์เป็นเรื่องที่ไม่ควรทำเนี่ย
- อืม...
- ถ้างั้นอาจารย์ก็เหมือนกันสินะคะ?
- หะ...?
หน้า 11
- คุณคุริซากิ... เธอพูดเรื่องอะไรน่ะ...?
- อื้ม ได้กลิ่นยาย้อมผมจริงๆ ด้วย
- แล้วผมที่เงาขนาดนั้น... มันดูไม่เป็นธรรมชาติเลยนะคะ
- อึ่ก!
- อาจารย์นั่นแหละค่ะที่ย้อมผมปิดผมขาวมาโรงเรียนแบบนี้ ไม่รู้จักสามัญสำนึกรึไงคะ?
หน้า 12
- อะ... เวลาที่เหลือให้เรียนด้วยตัวเอง
- ใครเสร็จแล้วให้เอามาส่งไว้ข้างหน้า!
- ค่า~
- ยัยบ้าเอ๊ย...
หน้า 13
- ไปสร้างศัตรูกับครูแบบนั้นไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอก
- ไม่รู้ตัวเลยรึไงนะว่าการพูดแบบนั้นสุดท้ายตัวเองก็จะเดือดร้อน...
- เรียนเสริม...
- เหรอคะ?
- ใช่
หน้า 14
- ครูบอกให้วาด “ภาพตัวเอง” ไม่ใช่รึไง
- นี่มันไม่ใช่ภาพตัวเอง แต่เป็นภาพเหมือนคนอื่นมากกว่า...
- ดังนั้นวาดใหม่
- เอ๋~ แต่แบบนี้น่ารักกว่าตั้งเยอะ~
- นั่นไง ว่าแล้ว
- แล้วก็ อันโด อยู่เรียนเสริมด้วยกัน
- เอ๊ะ?
- ดูออกหมดแหละว่าเธอแกล้งวาดส่งๆ
- อึ่ก... สมกับเป็นครูศิลปะ...
- ดูออกด้วยแฮะ...
หน้า 15
- ฝากตัวด้วยน้า~
- ......
- อืม ตรงนี้น่าจะแบบนี้...
- อ๋อ เข้าใจล่ะ
- อื้มๆ อย่างนี้นี่เอง~
หน้า 16
- นี่เธอ...
- ช่วยเงียบๆ หน่อยได้มั้ย...?
- อ๊ะ โทษที
- พอฉันตั้งใจทำอะไรแล้ว เหมือนจะเผลอพูดคนเดียวออกมาเลยล่ะ~
- เป็นยัยเพี้ยนจริงๆ ด้วย...
- !
หน้า 17
- นั่น...อะไรน่ะ...?
- อ๋อ นี่เหรอ?
- ก็อยากวาดรูปตัวเองให้น่ารักๆ นี่นา~
- เลยคิดว่าจะลองใช้เครื่องสำอางที่ไม่ใช้แล้วดูน่ะ
- ความคิดสร้างสรรค์ดีแฮะ...!
- เป็นไง? น่ารักมั้ย?
หน้า 18
- เออ... ดูน่ารักขึ้นจริงๆ ด้วยแฮะ...
- แบบนี้เวลาเอาไปจัดแสดงก็ต้องเด่นกว่าอยู่แล้วใช่มั้ยล่ะ?
- สรุปว่าที่ทำไปก็เพื่อการนี้สินะ...!
- .........
- ทำไมถึงอยากเป็นจุดสนใจขนาดนั้นล่ะ?
- หืม?
หน้า 19
- ทั้งสีผมแบบนั้น ทั้งท่าทีแบบนั้น
- ก็เพราะทำตัวแบบนั้นไม่ใช่รึไงถึงโดนอาจารย์หมายหัว จนต้องมาเรียนเสริมไร้สาระแบบนี้
- อย่างนี้นี่เอง... ที่โดนอาจารย์หาเรื่องบ่อยๆ ก็เพราะแบบนี้สินะ...
- いや気づけよ！
- それと絡まれるって言うな
- でもさ
หน้า 20
- การที่อยากได้รับคำชม... อยากให้คนอื่นยอมรับน่ะ
- มันเป็นเรื่องธรรมชาติของคนที่เกิดมาเป็นมนุษย์ไม่ใช่เหรอ?
- ก็เพราะมนุษย์ไม่เหมือนกับกระต่ายนี่นา
- ถ้าเหงาขึ้นมาก็ตายได้จริงๆ นะ
หน้า 21
- อะไรงี้ ก็ล้อเล่นน่ะ
- จริงๆ แล้วฉันชอบวาดรูปน่ะ~
- นั่นมันหมายความว่าไง...
- ก็ใครๆ ก็อยากทำในสิ่งที่ชอบแล้วได้รับคำชมไม่ใช่เหรอ?
- หมอนี่... ไม่ถูกโรคด้วยจริงๆ...
- งั้นฉันเสร็จแล้ว ขอกลับก่อนล่ะ
- เอ๊ะ? เร็วไปป่ะ!
หน้า 22
- ว่าแต่เธอวาดรูปเก่งมากเลยนี่นา
- ?!
- อ๊ะ โทษที ทำให้ตกใจเหรอ? เป็นอะไรรึเปล่า?
- มะ... ไม่เป็นไร...
- ......แล้วอีกอย่าง ฉันก็ไม่ได้เก่งอะไรขนาดนั้นหรอก...
- ในโลกนี้ยังมีคนที่วาดรูปเก่งกว่าฉันอีกเป็นหมื่นเป็นแสน...
- คนแบบนั้นน่ะ แค่ได้รับคำชมจากคนใกล้ตัว จะให้ดีใจออกนอกหน้าได้ยังไงกัน...
หน้า 23
- เผลอพูดมากไปซะแล้ว...!
- ฮะ
- เห~ เป็นหมื่นเป็นแสนเลย
- ถ้าประชากรโลกมีประมาณ 7 พันล้านคน แล้วเธอเป็นคนที่ 5 หมื่น...
- ก็อยู่ประมาณท็อป 0.0007% สินะ?
- สุดยอด เทพชัดๆ!
- ต้องอวดให้มากกว่านี้สิ!!
- ยัยนี่โง่หรือฉลาดกันแน่ฟะ...?
- ช่างเถอะ... จะแบบไหนก็ช่าง
- งั้นขอกลับก่อนล่ะ
หน้า 24
- บ๊ายบาย
- เฮ้อ... เสียเวลาไปเปล่าๆ เลย...
- ต้องรีบกลับไปส่งงานออกแบบตัวละครที่ต้องแก้ใหม่แท้ๆ...
- ต้องรีบทำให้เสร็จก่อนจะโดนโทรตาม...
- ปัดขึ้นเพื่อปลดล็อก
- !
หน้า 25
- นี่มัน... ไม่ใช่โทรศัพท์ของฉันนี่!?
- ว่าแต่ปกติมีใครเอารูปตัวเองมาทำเป็นวอลเปเปอร์ด้วยเหรอ!?
- แย่แล้ว... เมื่อกี้หยิบสลับกันที่ห้องเรียนงั้นเหรอ...!?
- ถ้าเป็นงั้น แอคเคาท์ทวิตเตอร์ที่เปิดค้างไว้ก่อนหน้านี้ ก็ต้องโดนโอโอบะเห็นน่ะสิ...!
- นั่นก็หมายความว่าเรื่องที่ฉันเป็นนักวาดภาพประกอบจะ... ถูกรู้กันทั่วทั้งห้อง...
หน้า 26
- เอ๋~ สุดยอด!
- โย่ อันโด เป็นมือโปรแล้วก็ช่วยวาดโปสเตอร์งานโรงเรียนให้ฟรีหน่อยสิ~
- ไม่ค่อยเข้าใจหรอก แต่ขอลายเซ็นหน่อยสิ~ (หัวเราะ)
- กลายเป็นเรื่องแบบนี้...
- อ๊าาา น่ารำคาญโว้ยยย!
- ขอร้องล่ะ ขอให้ทันทีเถอะ!
หน้า 28
- เห็นแล้วเหรอ?
- เห็นแล้วล่ะ
หน้า 29
- จบสิ้นแล้ว────
- ขอโทษนะ! นึกว่าเป็นของตัวเองเลยเปิดดู แล้วก็บังเอิญเห็นเข้าพอดี!
- นี่เธอ... หรือว่าจะเป็นนักวาดภาพประกอบมือโปร!?
- แถมยังมีผู้ติดตามตั้ง 50,000 คนแน่ะ เยอะมาก!
- นี่ฉันเพิ่งเคยเจอคนดังครั้งแรกเลยนะเนี่ย~
- ลาก่อนชีวิตนักเรียนอันสงบสุขของฉัน...
- อย่างนี้นี่เอง... แค่วาดรูปก็มีแฟนคลับได้เยอะขนาดนี้เลยสินะ...
หน้า 30
- อ๊า ยอมรับแล้วก็ได้...!
- แต่มีข้อแลกเปลี่ยน ห้ามไปบอกใครในโรงเรียนเด็ดขาดนะ...!
- ทำไมล่ะ? อวดไปเลยสิ ดีออก
- ถ้ามีคนแบบเธอเพิ่มขึ้นมาอีก ฉันจะเดือดร้อนน่ะสิ...
- ถ้างั้นถ้าฟอลกลับมาก็จะยอมเงียบไว้ให้
- อ๊า น่ารำคาญชะมัด
- ยัย 'ความปรารถนาที่จะได้รับการยอมรับ' ไซส์บิ๊กเบิ้มเอ๊ย...!
- ...แอคเคาท์ที่ชื่อ “penpenpoin” นี่สินะ?
- ใช่ๆ อันนั้นแหละ~
- ให้ตายสิ คงจะเป็นแอคส่วนตัวที่ฟอลแต่เพื่อนร่วมห้องสินะ...?
หน้า 31
- !?
- penpenpoin
- @pen_2_poin
- ทวีต
- ทวีตและรีพลาย
- มีเดีย
- ถูกใจ
- ทวีตที่ปักหมุด
- penpenpoin @pen_2_poin
- ช่วงนี้ยอดฟอลไม่ค่อยขึ้นเลย~
- ต้องลงอะไรที่มันแรงกว่านี้หน่อยดีมั้ยนะ?
- ดะ...เดี๋ยวโดนแบนเอานะ หยุดเลย...!
หน้า 32
- นั่นสินะ...
- ถ้างั้นนะ...
- เธอคิดว่าฉันจะเป็นแบบเธอได้มั้ย?
- !
- กะ...ก็ถ้าแค่ระดับฉันล่ะก็ พยายามหน่อยเดี๋ยวก็เป็นได้แล้วมั้ง...?
- หน้าใกล้ไปแล้ว...
หน้า 33
- เธอน่ะ มาเป็นอาจารย์สอนวาดรูปให้ฉันสิ
- เอาล่ะ ตัดสินใจแล้ว!
- ทำไมล่ะ?
หน้า 34
- ถ้าได้เป็นมือโปร ก็จะมีคนชมฉันเยอะแยะเลย...
- เหตุผลแค่นั้นก็เกินพอแล้วไม่ใช่เหรอ?
- ก็ไม่นึกเลยนี่นา ว่าคนในอุดมคติจะอยู่ใกล้ตัวขนาดนี้...
- อีกอย่าง ความน่ารักของรูปเซลฟี่มันมีขีดจำกัด แต่ถ้าเป็นรูปวาดล่ะก็ไร้ขีดจำกัดเลย
- อย่ามาบอกว่าตัวเองน่ารักสิ
หน้า 35
- ถ้าพูดเล่นล่ะก็เลิกซะเถอะ
- เอาจริงสุดๆ เลย!
- แล้วเมื่อกี้เธอก็เพิ่งพูดเองไม่ใช่เหรอ?
- ว่าถ้าพยายามก็จะเก่งได้เท่าเธอน่ะ
- เอาจริงสินะ...
- ถ้างั้นฉันก็ต้องตอบอย่างจริงจังสินะ...
หน้า 36
- โทษทีนะ เรื่องนั้นฉันโกหก
- เอ๊ะ...?
- คนอย่างเธอที่อยากเป็นมือโปรแค่เพราะอยากได้รับคำชมน่ะ
- ยังไงก็ต้องล้มเลิกในไม่ช้าอยู่แล้ว
หน้า 37
- ......ทำแบบนี้มันจะดีจริงๆ เหรอ...?
- ถ้าเกิดยัยนั่นแค้นแล้วเอาเรื่องแอคเคาท์ไปแฉล่ะก็...
- ไม่หรอก ไม่เป็นไร
- ถึงจะแค่เดา แต่ยัยนั่นไม่ใช่คนนิสัยแย่แบบนั้นหรอก... มั้งนะ...
- ......
หน้า 38
- วันต่อมา
- ครืด
- !
- เมื่อวานพูดจาใจร้ายขนาดนั้นไป... ป่านนี้คงถอดใจไปแล้วล่ะมั้ง...
หน้า 39
- นี่ อันโดคุง ดูนี่สิ
- ซื้อมาแล้ว♪
- iPad กับ Apple Pencil
- โห เมนทัลแข็งแกร่งเกิ๊น!
- จะบอกอะไรให้นะ ฉันน่ะ...
- ไม่ยอมแพ้กับเรื่องแค่นั้นหรอก
หน้า 40
- ตรงนี้ต้อง...
- แกล้งทำเป็นไม่สนใจ!
- นี่~
- ฟังอยู่รึเปล่า~?
- penpenpoin ตอบกลับ: @unsugar ทำยังไงถึงจะได้เป็น นักวาดมือโปรเหรอคะ?
- มู่ว~
หน้า 41
- อาจารย์~
- อ๊า รู้แล้วน่า!
- ถ้าอยากรู้ขนาดนั้นล่ะก็ จะสอนให้ก็ได้... วิธีที่จะได้เป็นมือโปรน่ะ
- จริงเหรอ!?
หน้า 42
- แต่ว่ามีเงื่อนไขข้อหนึ่ง
- ถ้าบอกว่าเอาจริงล่ะก็ จะต้องอัฟโหลดรูปที่ตัวเองวาดวันละหนึ่งรูปลงในแอคเคาท์ของตัวเองทุกวัน
- ถ้าเธอวาดรูปที่ฉันชมได้ล่ะก็ ฉันจะสอนให้
- ตกลง
- สัญญานะ
หน้า 43
- คงเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบนั่นแหละ
- เดี๋ยวก็เลิกไปเอง...
- .........
หน้า 44
- อึ่ก... ไม่ได้เรื่อง...!
- ทั้งที่ใกล้จะถึงเดดไลน์ส่งงานแก้แล้วแท้ๆ ทำไมเราถึงได้หงุดหงิดใจแบบนี้นะ...?
- ก็แค่มีเพื่อนร่วมชั้นที่เป็นนักวาดเพิ่มขึ้นมา
- จะยอมสอนไปดีๆ ก็ได้นี่นา
- หรือเป็นเพราะยัยนั่นดูถูกการวาดรูปกันแน่?
หน้า 45
- ไม่ใช่... นี่คือความอิจฉา
- ต่อเด็กคนนั้นที่สามารถพูดออกมาได้อย่างไม่อายใครว่าอยากให้คนอื่นชื่นชม
- สำหรับฉันที่ต่อให้ปากฉีกก็พูดแบบนั้นออกมาไม่ได้ มันช่างน่าอิจฉาจนทนไม่ไหว
- ในสังคมนี้ ต่อให้เก่งกว่าคนอื่นแค่ไหน แต่ถ้าทำตัวเด่นขึ้นมา ก็จะโดนพูดใส่ทันทีว่า 'อย่ามาอวด' หรือ 'ได้ใจใหญ่แล้ว'
- ยัยนั่นที่ไม่เคยรับรู้ความรู้สึกของคนแบบนั้น อาจจะมีความสุขก็ได้
หน้า 46
- ว่าแต่... นี่ก็ผ่านมาอาทิตย์นึงแล้วสินะ...
- ป่านนี้ยัยนั่นคงเริ่มถอดใจแล้วล่ะมั้ง
- !
- ......เป็นยัยตัวแสบที่ตื๊อไม่เลิกจริงๆ...
- penpenpoin @ 21 เมษายน 2021
- รูปฝึกวันนี้
- ตอบกลับ: @pen_2_poin อยากให้ลงรูปเซลฟี่เหมือนเดิมมากกว่ารูปวาดแบบนี้ครับ
- penpenpoin @ 21 เมษายน 2021 ตอบกลับ: @Sa1RxRS2y6W
- หนวกหูโว้ย! เดี๋ยวจะวาดรูปให้น่ารักกว่ารูปเซลฟี่ของฉันให้ดูในไม่ช้านี้แหละ เพราะงั้นฟอลต่อไปแล้วก็รอซะ!!
- ซาบุน @mosaic ... 21 เมษายน 2021 ตอบกลับ: @pen_2_poin
- สมกับเป็นสาวน้อยเมนทัลแกร่งดั่งหินผา...
- ตัดภาพมาที่ฉันที่กำลังสลัมป์อยู่แท้ๆ...
- อยากให้แบ่งความมั่นใจนั่นมาให้สักหน่อยจริงๆ
หน้า 47
- ......
- วันนี้คงต้องอยู่โต้รุ่งซะแล้วมั้ง...
- ยัยคุริซากิ... วันนี้ไม่มาเรียนเหรอ...
- เท่านี้ก็ได้พักสบายๆ สักที...
หน้า 48
- อันโดคุง
- ช่วงนี้เธอคุยกับคุณโอโอบะบ่อยสินะคะ?
- ดูเหมือนว่าเธอยังไม่ได้ส่งใบสำรวจเส้นทางอนาคตที่ต้องส่งพรุ่งนี้เลยน่ะค่ะ เพื่อความแน่ใจ รบกวนช่วยเอาไปให้เธออีกครั้งได้มั้ยคะ?
- เอ่อ... คือพวกเราก็ไม่ได้สนิทกันขนาดที่จะรู้ที่อยู่บ้านหรอกนะครับ...
- เหรอคะ... ถ้างั้นพวกช่องทางติดต่อล่ะคะ?
- ก็... (ถ้าเป็นแอคเคาท์โซเชียล) ก็พอจะรู้อยู่ครับ...
- ถ้างั้นรบกวนช่วยถามที่อยู่จากเธอด้วยนะคะ
- ในยุคสมัยนี้ครูบอกให้เองไม่ได้น่ะค่ะ
- อึ่ก
หน้า 49
- เข้าใจแล้วครับ...
- สุดท้ายแล้วการทำตัวเด่นก็ไม่มีเรื่องดีเลย...
- อ้อ แล้วก็
- คุณโอโอบะน่ะ ถึงจะดูเป็นแบบนั้นแต่ก็ไม่ใช่ประเภทที่จะสนิทกับนักเรียนคนไหนเป็นพิเศษหรอกนะคะ
- อันโดคุงก็ช่วยทำดีกับเขาต่อไปโดยไม่เข็ดหลาบด้วยนะคะ
- ครับ จะพยายาม...
หน้า 50
- penpenpoin
- อาจารย์ฝากให้เอาเอกสารไปให้เธอ จะให้ทำยังไงดี?
- ถ้าไม่อยากบอกที่อยู่ก็ไม่เป็นไรนะ
- ถ้าปฏิเสธมาเลยก็น่าจะสบายสุดแล้วแท้ๆ...
- เร็วจัง!
- อันโดคุง ช่วยด้วย
หน้า 51
- มนุษย์ไม่เหมือนกับกระต่ายนี่นา
- ถ้าเหงาขึ้นมาก็ตายได้จริงๆ นะ
- สังหรณ์ใจไม่ดีเลย...
หน้า 52
- เกิดอะไรขึ้น คุริซากิ!?
- โอโอบะ
- อันโดคุง...
หน้า 53
- ช่วยด้วย... โปรแกรมวาดรูปมันเด้งหลุดไป ทำให้รูปที่อุตส่าห์วาดไว้หายไปหมดเลย...
- มีไฟล์แบ็คอัพเซฟไว้อยู่นี่ ถ้าเป็นแค่ส่วนหนึ่งก็น่าจะกู้คืนได้นะ
- อุ와 จริงด้วย! ขอบคุณนะ!!
- ว่าแต่ ไม่นึกเลยนะว่าจะรีบวิ่งหน้าตาตื่นมาหาขนาดนี้~
- ก็เธอดันส่งข้อความชวนเข้าใจผิดมาเองไม่ใช่รึไง!
หน้า 54
- ถึงกับหยุดเรียนมาวาดรูป พ่อแม่ไม่ว่าอะไรเหรอ...?
- อะฮะฮะ พอดีอยู่คนเดียวน่ะ ก็เลยเผลอ...
- ...แปลว่าเธออยู่ที่นี่คนเดียวเหรอ...?
- อื้ม พ่อแม่ฉันต้องย้ายที่ทำงานบ่อยๆ น่ะ ก็เลยเช่าห้องแถวนี้ให้
- ลำบากน่าดูเลยนะ...
- ก็คงเป็นเรื่องทางบ้านล่ะมั้ง!
- อีกอย่าง ที่ฉันกลายเป็นคนโหยหาคำชมแบบนี้ ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะพ่อแม่เหมือนกันนะ...
หน้า 55
- อย่างนี้นี่เอง...
- ที่จริงแล้วยัยนี่ก็แค่ต้องการได้รับคำชมเท่านั้นเอง...
- แค่กำลังโหยหาการยอมรับที่คงไม่เคยได้รับจากพ่อแม่...
- เพราะงั้นความปรารถนานี้ก็คงเป็นเหมือนภาพสะท้อนของสิ่งนั้น...
- มันคือเสียงร้องจากหัวใจของเธอนั่นเอง
หน้า 56
- ตัวฉันเอง... ตอนแรกก็เป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
- เคยคิดว่าการวาดรูปเพราะอยากได้รับคำชมเป็นแรงจูงใจที่ไม่บริสุทธิ์ แต่ว่า
- ไม่ว่าจะเป็นมือโปรหรือมือสมัครเล่น จุดเริ่มต้นก็เหมือนกัน...
- ก็เพราะมีคนชมไม่ใช่เหรอ ถึงได้วาดต่อมาได้จนถึงตอนนี้
- พิธีมอบรางวัล
หน้า 57
- ขอโทษนะ คุริซากิ...
- คราวก่อนที่พูดไปว่าเป็นพวกที่ทำเพื่อคำชมอย่างเดียวน่ะ...
- ไม่นึกเลยว่าการที่ไม่ได้รับคำชมจากพ่อแม่มันจะเจ็บปวดขนาดนั้น...
- เอ๊ะ...?
- ฉันพูดแบบนั้นไปเหรอ?
หน้า 58
- เอ่อ... แต่เมื่อกี้เธอบอกเองไม่ใช่เหรอว่าที่ห้ามความรู้สึกอยากได้รับคำชมไม่ได้เป็นเพราะพ่อแม่...
- ก็ใช่ แต่ตรงกันข้ามต่างหาก
- พ่อแม่ของฉันน่ะ เป็นพวกเห่อลูกขั้นสุดเลยล่ะ
- ตั้งแต่เด็กๆ ไม่ว่าจะทำอะไรก็โดนชมตลอด ชมจนเกินไปเลยล่ะ
- มันเลยกลายเป็นนิสัยไปแล้วมั้ง...?
- เพราะแบบนั้น ฉันก็เลย... กลายเป็นคนที่จะมีชีวิตอยู่ไม่ได้ถ้าไม่ได้รับคำชมเยอะๆ ไปซะแล้วล่ะ...
หน้า 59
- เพราะงั้น... ใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้วล่ะมั้ง...
- เป็นอะไรรึเปล่า...?
- อื้ม...
- แต่ว่าช่วงนี้ไม่ค่อยมีใครชมเลย...
- เหมือนอาการลงแดงจะเริ่มออกแล้ว...
- เอ๊ะ เดี๋ยว...
- จริงดิ...?!
หน้า 60
- เป็นความผิดของฉัน...
หน้า 61
- ทำให้เธอต้องคิดมากขนาดนี้...
- ไม่เห็นจะต้องให้เธอเปลี่ยนแนวทางของแอคเคาท์ตัวเองเลยนี่นา...
- ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว... ฉันก็คงต้องซื่อตรงกับตัวเองสินะ...
- จะบอกอะไรให้นะ...
- นี่ไม่ใช่คำเยินยอ แต่จะขอพูดจากใจจริงเลยว่า...
- รูปวาดตัวเองที่โอโอบะวาดคราวก่อนน่ะ...
- เอาจริงๆ มันก็ไม่ได้แย่เลยนะ...
หน้า 62
- ขอบคุณนะ♡
หน้า 64
- เอาล่ะ มีไฟขึ้นมาแล้ว~!
- ?!
- ดะ...เดี๋ยว แล้วอาการลงแดงนั่นไม่เป็นไรแล้วเหรอ...?!
- ปกติก็เป็นแบบนี้แหละ?
- แต่ว่าครั้งนี้ก็แกล้งทำเกินจริงไปหน่อยน่ะนะ♡
- อะไรนะ...
- แต่ว่าชมกันแล้ว ก็ต้องรักษาสัญญาด้วยนะ?
- อาจารย์♡
- โดนหลอกจนได้—!
หน้า 65
- บอกไว้ก่อนเลยนะ ถ้าเธอถอดใจเมื่อไหร่ ฉันเลิกสอนทันที...!
- จะพยายามค่า~
- เฮ้อ... ทำไมเราถึงเผลอพูดอะไรแบบนั้นออกไปได้นะ?
- ตึ๊ง ตึง ตะดึ๊งตึง ตะดึดึ๊งตึง♪
- !
- ฮัลโหลครับ
หน้า 66
- ฮัลโหลค่ะ อาจารย์ unsugar รึเปล่าคะ? แหม เหนื่อยหน่อยนะคะ
- เรื่องออกแบบตัวละครสำหรับงานใหม่ ผ่านฉลุยแล้วนะคะ~
- โล่งอกไปทีครับ...
- แต่ว่าก็มีเรื่องอยากจะปรึกษาหน่อยน่ะค่ะ
- คือเรื่องตัวประกอบที่ส่งมาด้วยกันน่ะค่ะ
- พอดีว่าทางผู้เขียนต้นฉบับมีเรื่องอยากจะขอร้องเกี่ยวกับตัวละครนี้น่ะค่ะ—
- ขอโทษครับ! มันแปลกไปเหรอครับ?! เดี๋ยวผมจะวาดใหม่เดี๋ยวนี้เลยครับ...!
- แย่ล่ะ ตอนท้ายที่โต้รุ่งสติก็เลือนลางไปหมด จำไม่ได้เลยว่าวาดอะไรไป...!
- ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ
- คือผู้เขียนต้นฉบับเขาถูกใจตัวละครตัวหนึ่งในนั้นมากๆ เลยล่ะค่ะ
- !
หน้า 67
- เลยตัดสินใจว่าจะให้วาดตัวละครที่ส่งมาทางอีเมลเป็นนางเอกของเรื่อง ยังไงก็ฝากด้วยนะคะ
- จ...จริงเหรอครับ?
หน้า 68
- หลายปีต่อมา—
- ไม่เห็นจะต้องมานั่งดูสดๆ แบบนี้เลยนี่นา
- ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่นา นี่เป็นเวทีแจ้งเกิดครั้งแรกของพวกเราทั้งคู่นะ
- ก็ต้องขอบคุณฉันด้วยสิเนอะ?
- เพราะในทางปฏิบัติแล้ว ที่นายดังได้ก็เพราะฉันหรอกนะ
- จะใช่ได้ไงเล่า ก็แค่ผู้เขียนต้นฉบับเขามีความสามารถต่างหาก
- เห~ เถียงเก่งขึ้นนี่นา~
หน้า 69
- ถ้างั้นทำไมดีไซน์ตัวละครถึงได้เหมือนฉันเปี๊ยบเลยล่ะจ๊ะ?
- ดะ...ได้เวลาฉายแล้วไม่ใช่เหรอ?
- จริงด้วย! ช่องไหนแล้วนะ?!
- เอ่อ... ถ้าจำไม่ผิดช่อง MX นะ
- รีโมท รีโมท!
- อ๊ะ
- เริ่มแล้ว
แสดงความคิดเห็น
0