รายละเอียดผลงาน
ある日竜也の部屋に入ってきた美少女…はなんと仕事をクビになったショックで変わり果てた姿になった父だった！！
全てを失った（？）父を前に困惑しつつも、距離のあった親子関係に少しずつ変化が？？？
お父さんがお母さんで息子がお父さんに？いやいや親友がお義父さんで、お父さんが親友に…？
บทพูดในผลงาน
หน้า 1
- กำลังเรียนภาษาอังกฤษอยู่เหรอ?
- เงียบหน่อยได้ไหม
- จำคำศัพท์ภาษาอังกฤษไม่ได้เลย
- ถ้าคิดถึงรากศัพท์ก็จะเข้าใจได้เองแหละ
- ไม่...ถ้ามันเข้าใจเองได้ก็คงไม่ต้องลำบากแบบนี้หรอก
- อย่าคิดว่าคนอื่นจะเหมือนนายสิ
หน้า 2
- ฟังนะ คำศัพท์ภาษาอังกฤษหลายคำมาจากภาษาละติน
- เดิมทีมันควรจะเป็นภาษาเยอรมัน แต่เพราะได้รับอิทธิพลจากฝรั่งเศส
- เช่นคำว่า 'exist' (มีอยู่)
- คำพวกนี้จำได้ง่ายใช่ไหม?
- แต่การที่มีคนมาสอนแบบนี้ก็ไม่เลวนะ...
- แต่ไม่เข้าใจเลยว่าพูดอะไร
- เฮ้ ทัตสึยะ ฟังอยู่ไหม?
- อืม...รู้สึกมีแรงขึ้นแล้ว พอแล้วล่ะ
- ห๊ะ?
หน้า 3
- โกนดะ...มีอะไรหรือเปล่า?
- โฮโจจัง...จริงๆ แล้วนะ
- มีร้านคู่แข่งชื่อเซบอนเปิดอยู่ตรงข้ามน่ะ
- อะไรนะ? เซบอนก็มีอยู่ข้างหลังนี่นา
- ใช่ ในวงการนี้มีเยอะพอสมควร
- ที่นี่เป็นแหล่งแข่งขัน พวกเขาคงจะพยายามทำลายเรา
หน้า 4
- โอ้~ การต่อสู้นี่น่าสนใจดีนะ
- ฉันจะช่วยเอง!
- โฮโจจัง...ขอบคุณ แค่คำพูดก็ทำให้มีกำลังใจแล้ว
- ไม่ๆ ฉันจะทำให้เห็นผลจริงๆ
- จะให้ดูผลงานที่เคยถูกเรียกว่า 'ปีศาจแห่งมารุโนอุจิ' ของฉัน!
- ปีศาจแห่งมารุโนอุจิ!?
หน้า 5
- ระหว่างกลับจากโรงเรียน พ่อของทัตสึยะถูกจีบ...
- คุณน่ารักจัง ไปคุยกันที่ร้านกาแฟตรงนั้นไหม?
- อะไรนะ? ปรึกษาเรื่องอนาคตเหรอ?
- ทำไมล่ะ!? ฮ่าๆๆ อนาคตของเรา
- อ๋อ อยากทำงานที่ร้านกาแฟเหรอ?
- เอ่อ...ก็...ถ้าได้อยู่กับคุณก็โอเคนะ?
- เปลี่ยนเส้นทางไปทำงานที่ร้านกาแฟ!
- อืม...ฉันก็กำลังสำรวจคนในพื้นที่นี้อยู่เหมือนกัน
- ดีล่ะ ตามมาเลย
- จริงเหรอ? เย้~
หน้า 6
- เอ่อ...วันนี้เห็นคุณที่หน้าสถานีน่ะ
- ทำอะไรอยู่เหรอ?
- หืม?
- อ๋อ กำลังทำวิจัยเพื่อให้ร้านของเราชนะคู่แข่งน่ะ
- อ๋อ เจ้าหนุ่มนั่นน่ะ เขาอยากทำงานที่ร้านกาแฟ
- ฉันสอนเขานิดหน่อย แล้วให้ลองไปสมัครดู สุดท้ายก็ได้งาน
- คือว่า...เห็นว่ามีคนมายุ่งด้วยนะ?
- ได้งานจริงๆ เหรอ!?
- ใช่ เขาเป็นคนมีความสามารถ
- งั้นเหรอ...
หน้า 7
- ร้านเราถูกโจมตีจากคู่แข่ง แต่เด็กใหม่เก่งมากเลย
- โกนดะ! มาขอเงินสนับสนุนจากผู้จัดการเขตกันเถอะ
- เอ่อ...ทำแบบนั้นได้จริงเหรอ?
- ฉันได้รวบรวมข้อมูลผลประโยชน์เมื่อร้านเราชนะมาให้ดูแล้ว ไม่มีใครกล้าปฏิเสธแน่นอน
- สุดยอดไปเลย
- ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้หัวหน้าแผนกธุรกิจก็เป็นลูกน้องเก่าของฉันด้วย คงไม่ยากที่จะจัดการ
- ห๊ะ? หมายความว่าไง?
หน้า 8
- ฮัลโหล โอกุระเหรอ นี่โฮโจนะ
- หืม?
- เสียงเหรอ? เออ มันมีหลายเรื่องน่ะ
- หายตัวไป? ฮ่าฮ่า ฉันยังสบายดีอยู่เลย
- อืม...จะให้ฉันเล่าเรื่องผู้หญิงที่นายทิ้งไว้ตอนอยู่มาเลเซียไหม? อามินะใช่ไหม? แล้วก็ทาเคชิ...
- อะไรนะ ต้องยืนยันตัวตนเหรอ? นายนี่ช่างสงสัยจริงๆ
- ฮ่าฮ่า เข้าใจแล้ว เออ ว่าแต่ช่วงนี้ฉันสนใจงานภาคสนามมากขึ้นนะ
- ฉันได้ตรวจสอบกลยุทธ์การเปิดร้านของเซบอนในพื้นที่ Ox และเจอจุดอ่อนแล้ว
- จริงเหรอ? โฮโจจังเป็นใครกันแน่เนี่ย!?
หน้า 9
- พ่อชวนฉันไปเดินเล่นกะทันหัน
- บางทีการเดินเล่นแบบนี้ก็ดีนะ
- อืม...ก็ใช่
- พูดถึงเรื่องนี้ ตอนที่แม่ของนายเข้าโรงพยาบาลตอนนายอายุประมาณสามขวบ
- ตอนนั้นฉันต้องดูแลนาย และพาเดินเล่นทั้งวันจนร้องไห้เลย
- การออกกำลังกายเบาๆ ช่วยกระตุ้นสมองได้นะ
- จริงเหรอ ฉันจำไม่ได้เลย...
- แต่ก็ร้องไห้แหละ
หน้า 10
- ฉันคิดว่าถ้าทำงานอย่างจริงจัง เด็กก็จะเติบโตไปเองได้
- แต่ถ้าไม่ได้อยู่ใกล้ๆ ก็เรียนรู้อะไรไม่ได้เหมือนกัน
- วันนี้วันเกิดนายใช่ไหม
- อาจจะนะ...แล้วนี่มันอะไรเนี่ย
- วิวที่นี่สวย ฉันเลยอยากพานายมาดู
- ตอนนี้ไม่มีเงินเลย ขอโทษที่ต้องเอาของที่เหลือจากร้านมาให้นะ กินด้วยกันไหม?
- เอ๊ะ...?
- ขอบคุณที่เติบโตมาได้อย่างดีถึงจะมีพ่อแบบนี้
- พ...พ่อ
หน้า 11
- เด็กใหม่เก่งมาก แต่ก็รู้สึกเป็นห่วงนิดหน่อย
- งบประมาณสำหรับแคมเปญส่งเสริมการขายเฉพาะสาขาได้มาแล้วนะ
- ของใช้สำหรับโปรโมชั่นก็มาถึงแล้ว!
- สุดยอด... โฮโจจังเป็นใครกันแน่เนี่ย!?
- เมื่อวันก่อนเจอหัวหน้าแผนกธุรกิจ เขาดูตื่นเต้นมาก
- เขาบอกว่าจะให้ทุนพิเศษ ถ้าเราไปค่ายไอเดียด้วยกัน
- เอ๊ะ!? ค่าย...แค่สองคนเหรอ?
หน้า 12
- นั่น...หูแมวเหรอ?
- ใช่...หนึ่งในแผนคือการร่วมมือกับ D
- โอกุระบอกว่า "เน็นเนโกะพาราไดซ์" ดีที่สุดแล้ว
- เขาน่าจะมีข้อมูลลึกกว่าฉันเลยน่าจะถูกต้อง
- แน่ใจเหรอว่าหัวหน้าแผนกธุรกิจนั้นโอเค...!
- เอ่อ...มันเกมที่เซ็กซี่นิดหน่อยนะ!
- แต่ทำไมลูกค้าถึงเยอะขึ้นก็ไม่รู้
หน้า 13
- น่าเศร้าที่พ่อของฉันใส่หูแมวทำงานอยู่
- เขาทำอะไรอยู่นะ...?
- เห็นมั้ย? บอกแล้วใช่ไหม?
- ก็เลยต้องคอยดูทุกวันเพื่อไม่ให้มีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้น
- ดูเหมือนจะเป็นคำสั่งจากข้างบน
- แถมคราวนี้จะถูกพาไปเที่ยวออนเซ็นกับเจ้านายด้วย...
- ยูคิ...นายถ่ายรูปไว้ใช่ไหม...?
- หือ?
- ฉันเป็นห่วงจริงๆ นะ
หน้า 14
- ทัตสึยะ สุดสัปดาห์หน้าพ่อจะไม่อยู่บ้าน ฝากดูแลบ้านด้วยนะ
- โห จริงเหรอ
- ค้างคืนด้วยเหรอ?
- อืม หัวหน้าฝ่ายที่ทำงานพ่อเป็นลูกน้องเก่า
- ไป...ไปค่ายที่ไหนล่ะ?
- เจอกันแล้วเขาก็ดีใจ อยากไปค่ายไอเดียกัน
- ที่อาตามิ มีที่พักลับๆ ที่เหมาะกับการตั้งสมาธิ
- โธ่เอ้ย นี่มันแปลกนะ ทำไมไม่รู้ตัวบ้าง
- เจอในชุดนั้นเหรอ เหงื่อแตกเลย
- ด้วยคำขอของยูคิ (เพื่อนสนิท) เราต้องตามพ่อไปอาตามิ
หน้า 15
- เราจะแอบตามพ่อไปออนเซ็นกับลูกน้องเก่า...
- ฉันไม่อยากรู้เรื่องส่วนตัวของพ่อเลยนะ...
- ดูนั่นสิ ทัตสึยะ! น่าจะมีชีวิตที่ดีนะ...!
- เงินจะทำให้เด็กหัวเราะได้เหรอ!?
- สุดท้ายก็เป็นเรื่องเงินสินะ!!
- ถ้าเป็นฉันจะทำให้ลูกชายยิ้มได้ทุกวัน!
- แต่ฉันไม่เคยหัวเราะเพราะนายนะ
หน้า 16
- ขอโทษนะ ทัตสึยะ...ที่ทำให้นายต้องมาเกี่ยวข้อง
- ถ้าทำให้นายรู้สึกว่าฉันใช้ความรู้สึกของนายก็ขอโทษด้วย
- เอ๋...เรื่องที่ฉันชอบยูคิยังมีอยู่เหรอ?
- แต่ฉันอยากช่วยเด็กคนนั้นจริงๆ
- ถึงแม้ว่ามันจะทำให้นายเศร้าก็ตาม...
- หัวเราะบ้าง เศร้าบ้าง ชีวิตฉันวุ่นวายจริงๆ
แสดงความคิดเห็น
0