รายละเอียดผลงาน
ある日竜也の部屋に入ってきた美少女…はなんと仕事をクビになったショックで変わり果てた姿になった父だった！！
全てを失った（？）父を前に困惑しつつも、距離のあった親子関係に少しずつ変化が？？？
お父さんがお母さんで息子がお父さんに？いやいや親友がお義父さんで、お父さんが親友に…？
บทพูดในผลงาน
หน้า 1
- พ่อกำลังไปเที่ยวออนเซ็นกับอดีตลูกน้อง
- เฮ้ ดูนั่นสิ! เขาแตะตัวอีกแล้ว!
- แตะตัวมากเกินไปแล้วนะ คิดว่าเป็นใครกัน!
- ฉันควรรู้สึกยังไงกับเรื่องนี้ดี...
- ทั้งๆ ที่เขาบอกว่าจะไม่คิดเรื่องแต่งงานใหม่จนกว่าลูกชายจะโตเป็นผู้ใหญ่แท้ๆ!!
- ยูคิ นายถึงกับคุยเรื่องแบบนั้นด้วยเหรอ...
- โธ่เอ๊ย! ฉันจะโทรไปหาพวกเขา!!
- เฮ้ย หยุดก่อน!
หน้า 2
- แย่แล้ว! เขาแอบตัดสายโทรศัพท์ของคนนั้นไป!
- โอ้...
- จะมาชื่นชมอะไรตอนนี้!! ฉันจะโทรแจ้งตำรวจ!!
- ทักษะการใช้มือที่ลื่นไหล... คนแก่นั่นฝีมือไม่เบาเลย
- เฮ้... ใจเย็นก่อนยูคิ อย่าใช้เงินภาษีเปลือง
- ไม่เปลืองหรอก! เขาเป็นศัตรูของมนุษยชาติ!!
- ก็จริง แต่เป้าหมายของเขาคือคนแก่ครึ่งชีวิตแล้วนะ
- แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ใกล้กันมากจริงๆ ฉันเริ่มรู้สึกว่ามันไม่ใช่เรื่องตลกแล้ว
หน้า 3
- ยูคิกังวลเกี่ยวกับความใกล้ชิดระหว่างพ่อกับอดีตลูกน้องในทริปออนเซ็น
- เฮ้ยๆ แย่แล้ว เขาอาจจะถึงขั้นจูบกันเลยนะ!!
- อ๊ากก... ชีวิตส่วนตัวของพ่อฉันไม่สนใจหรอก แต่ไม่อยากเห็นเลย!!
- ทนไม่ไหวแล้ว!! ฉันจะไปเอง!!
- ยูคิ!! หยุดนะ
หน้า 4
- ยูคิคุงกับทัตสึยะ? มาทำอะไรที่นี่?
- ขะ...ขอโทษครับ!! เป็นห่วงเลยตามมาดู!!
- งั้นเหรอ... พวกเธอสองคนคบกันแล้วสินะ
- ทัตสึยะมาด้วยกันเฉยๆ ครับ
- หะ?
- ไม่ๆ ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น...
- ไม่เป็นไรหรอก แต่ภาพนี้เหมือนภรรยาที่ถูกทำให้หลงเสน่ห์เลยนะ...
- ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะสนับสนุนพวกเธอเอง
- ทำไมถึงกลายเป็นแบบนั้นล่ะ!!
หน้า 5
- หัวหน้าฝ่ายของบริษัทใหญ่ที่เล็งพ่อของยูคิอยู่ กำลังคุกเข่าอยู่หน้าห้องพักในโรงแรม
- สงสัยจะโดนดุเพราะคิดจะทำอะไรไม่ดี
- อะไรน่ะ เอกสารนั่น อย่าตัดสินความคิดของลูกค้าเองสิ แค่รวบรวมข้อมูลที่สนับสนุนสมมติฐานของนายเองใช่ไหม
- ต้องเสนอทุกแบบที่เป็นไปได้ เราตัดสินใจได้แค่เรื่องงบประมาณกับลำดับความสำคัญของแผนงานเท่านั้น
- อ้าว ผิดไป แค่โดนดุเรื่องงานธรรมดาๆ
หน้า 6
- โอย... โอกุระนะ เขากำลังหลงระเริงกับความสำเร็จของแผนเน็นเนโกะพาราไดซ์
- ต่อไปเขาว่าคอนเทนต์เจ้าหญิงร้อนแรงจะมา แต่ข้อมูลสนับสนุนยังไม่แน่นพอ
- พูดถึงจะวัดขนาดชุดชั้นในของเจ้าหญิงในเรื่องที่นี่ก็ไม่เข้าใจ... เขาก็เริ่มเบลอๆ แล้ว
- อ้อ ไม่ตรงกันเลย แค่ความคิดเกี่ยวกับศีลธรรมของคนนี้มันตายไปแล้ว
- ยังเตรียมอุปกรณ์สำหรับผู้ใหญ่ไว้ด้วย (ละเลยความรับผิดชอบและกฎระเบียบมากเกินไป
- อุปกรณ์!? อ๊ากก!! พอเถอะ เรื่องแบบนี้ไม่อยากฟัง!!
หน้า 7
- ฉันเป็นห่วงความบริสุทธิ์ของพ่อมาก เลยเสนอให้มานอนที่ห้องของพวกเรา
- พูดอะไรน่ะ จะเป็นตัวเกะกะในรังรักของพวกเธอนะ...
- พวกเธอไม่มีอะไรต้องทำกันหรือไง?
- ไม่ใช่แบบนั้น พวกเราไม่ได้มีความสัมพันธ์แบบนั้นนะ
- เฮ้ นายทำตัวเหมือนสาวน้อยที่หวงแหนความบริสุทธิ์อยู่เมื่อกี้เอง ตอนนี้กลายเป็นลุงที่ไม่มีรสนิยมซะแล้ว
- ใช่ไหม ยูคิ
- ...ยู!...ชุดยูกาตะเข้ากับนายดีนะ
- เฮ้ ยูคิ!!
- อย่าทำตัวอ่อนหวานแบบนั้น มันจะทำให้คนอื่นเข้าใจผิด
หน้า 8
- เอ่อ...ผมคือ...ความจริงแล้วผมสนใจคุณมานานแล้วครับ
- ก็เลยว่า...
- ผมเข้าใจดีว่าลูกชายของคุณต้องมาก่อนเสมอ
- ผมก็จะพยายามดูแลเขาให้ดีที่สุดครับ
- ขอบคุณที่ใส่ใจผมด้วย คุณเป็นคนจริงใจมาก
- อาจจะจริงที่เมื่อก่อนผมอาจจะมีปัญหากับเรื่องนี้...แต่
- แต่ช่วงนี้ผมก็คิดอะไรหลาย ๆ อย่างใหม่แล้ว
- ทำตามที่ใจต้องการเถอะ! ผมสนับสนุนคุณนะ
- ฮะ?
- เอ๋...? ทำตามใจได้จริงเหรอครับ!?
- ใช่ ไม่เป็นไรหรอก
หน้า 9
- ความเข้าใจผิดระหว่างเพื่อนสนิทกับพ่อมันมากเกินไปจนผมไม่รู้จะพูดยังไง...
- อ่า...เอ่อ ก่อนอื่นคือ...ผมควรเรียกคุณว่าอะไรดีครับ
- หืม? เรียกผมเหรอ?
- ใช่ครับ! เรียกผมแบบธรรมดา ๆ ก็พอ...
- ถึงตอนนี้จะดูแบบนี้ แต่ผมก็ยังเป็นพ่ออยู่นะ
- อ่ะ...อ๋อ ใช่ครับ ตอนนี้คุณทำหลายบทบาทคนเดียวเลยนะครับ...
- ผมก็ไม่ว่าอะไรถ้าคุณจะเรียกแบบนั้น...จะเรียกว่าคุณพ่อก็ได้?
- ผมจะพยายามให้ได้เป็นคุณพ่อเร็ว ๆ นี้ครับ!
- คุณพ่อเหรอ!?
- ฮ่าฮ่าฮ่า คุณใจร้อนไปหน่อยนะ
- ผมจริงจังนะครับ!
หน้า 10
- คุณพ่อ! ผมจะทำให้คุณมีความสุขให้ได้ครับ!
- หา?
- ผะ...ผมเหรอ?
- ใช่ครับ! แน่นอนว่าลูกชายของคุณด้วย!
- อ่ะ...อ๋อ คุณจริงจังมากจริง ๆ นะ
- เข้าใจแล้ว ฝากด้วยนะ
- จริงเหรอครับ!?
- เย้! สำเร็จแล้ว!!
หน้า 11
- หลังจากที่เราปกป้องคุณพ่อได้สำเร็จ (หรือเปล่า?) พวกเราสามคนเลยไปเที่ยวกันสบาย ๆ
- โอกุระเหรอ? เขากลับไปตั้งแต่รถไฟเที่ยวแรกแล้ว
- จริงเหรอ เขาจัดตารางแบบนั้นได้ยังไงกัน
- ฮ่าฮ่าฮ่า เขายังทำงานที่หน้างานอยู่เลย
- ผมเองเมื่อก่อนก็ทำงานแบบนาทีต่อนาทีนะ
- จริงด้วย...อยู่บ้านสองชั่วโมงโดยไม่ถอดสูทเลย
- คิดว่าเขามาแล้วก็ไปแค่นั้น
หน้า 12
- ฮ่าฮ่าฮ่า...นั่นเป็นวิธีดูแลครอบครัวของผมเอง
- หืม?
- ถึงจะยุ่งแค่ไหนก็ยังแบ่งเวลาให้ครอบครัว
- พอมาเป็นแบบนี้ถึงได้รู้ว่ามีความสุขมากมาย
- ตอนนี้คิดดูแล้ว มันเป็นข้ออ้างที่เห็นแก่ตัวมาก
- อย่างการใช้เวลาแบบนี้กับลูก มองทะเลไปด้วยกัน...
- อย่างนั้นเหรอ...
- ตอนนี้ก็ไม่ได้ว่าอะไร
- แต่ก็...
- ก็ไม่เลวนะ
หน้า 13
- ดูเหมือนว่าเขาจะติดหวัดมาจากการเดินทาง เลยมีไข้ขึ้นมา
- ทัตสึยะ โอเคไหม? หน้านายแดงเชียว
- นอนพักเดี๋ยวก็หายแหละ
- แต่วันนี้นายต้องไปทำงานไม่ใช่เหรอ? เดี๋ยวจะสาย
- วันนี้ฉันให้คนอื่นไปแทนแล้วล่ะ
- หา?
- ฉันบอกผู้จัดการว่าลูกชายไม่สบาย เขาก็เลยบอกว่าให้หยุดได้
- แต่ฉันยังเป็นนักเรียนมัธยมอยู่นะ ผู้จัดการเข้าใจผิดหรือเปล่า?
หน้า 14
- ฉันทำข้าวต้มไข่ไว้ ลองกินดูสิ
- อ่า...ขอบคุณครับ
- เป็นไงบ้าง? งบไม่มากแต่ก็ทำให้ร่างกายอบอุ่นนะ
- ไม่น่าเชื่อ...เมื่อก่อนบอกว่าเดี๋ยวติดหวัดเลยไม่เข้าใกล้
- ดีแล้วล่ะ
- รู้สึกได้ว่ามีความสุขจากการใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากกว่าการทำงาน...
- อืม...อืม
- หายไวๆ นะ
- พ่อ...
หน้า 15
- หวัดของลูกหายเพราะการดูแลของพ่อ แต่คราวนี้พ่อเป็นหวัดแทน
- ขอโทษนะ...ไม่ต้องสนใจฉัน ไปโรงเรียนเถอะ
- มันไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้นะ
- มีลูกที่หยุดเรียนเพื่อดูแลพ่ออายุ 56 ปีแบบนี้ได้ด้วยเหรอ!
- เดี๋ยวฉันซื้อของกินกลับมาให้
- ไปเถอะ
- พอพูดแบบนั้นก็รู้สึกแปลกๆ นะ
- อยู่นิ่งๆ นะพ่อ
- อ่า ขอโทษนะ
หน้า 16
- พ่อดูไม่ค่อยดีเลยนะ
- ฮ่าฮ่า เมื่อก่อนฉันหายหวัดด้วยพลังใจนะ
- อืม...
- มันก็เป็นแบบนั้นแหละ
- อืม...อืม
- เป็นอะไรไป? หน้านายแดงนะ
- เฮ้อ...กินสิ
- อ่า...ไม่เอา
- โธ่...พ่อที่เคยวางมาดตอนนี้เหมือนแมวกินขนมเลย...
- บ้าเอ้ย! รู้สึกดีแปลกๆ ยังไงไม่รู้...
แสดงความคิดเห็น
0