รายละเอียดผลงาน
ある日竜也の部屋に入ってきた美少女…はなんと仕事をクビになったショックで変わり果てた姿になった父だった！！
全てを失った（？）父を前に困惑しつつも、距離のあった親子関係に少しずつ変化が？？？
お父さんがお母さんで息子がお父さんに？いやいや親友がお義父さんで、お父さんが親友に…？
บทพูดในผลงาน
หน้า 1
- พ่อถูกบอกให้ใส่กางเกงที่ทำงาน เลยมาซื้อชุดทำงานใหม่
- ดีแล้วล่ะ! ผมว่าพ่อใส่แบบนี้ดูดีกว่ากางเกงขาสั้นนะ
- ก็ใส่แบบนั้นมันสบายดีนะ...
- อืม ถ้าใส่แบบนี้ โกนดะก็คงไม่บ่นแล้วล่ะ
- โกนดะนี่คือคนที่ทำงานพ่อเหรอ?
- ใช่ เป็นผู้จัดการร้าน ใจอ่อนแต่จริงใจ เป็นคนดีนะ
- เรียกผู้จัดการแบบนั้นเลยเหรอ!? พ่อตำแหน่งอะไรเนี่ย!?
หน้า 2
- เดี๋ยวสิ!? พ่อทำอะไรอยู่เนี่ย!
- ก็พนักงานเขาแนะนำให้ลองนี่น่ะ
- เอ่อ...ทัตสึยะ...พ่อใส่แบบนี้เป็นไงบ้าง?
- ใช่ไหมล่ะ...มันไม่เหมาะกับพ่อเลยใช่ไหม
- ไม่ใช่ว่าไม่เหมาะหรอก...แต่แค่...
- เอ๊ะ?
- โอ๊ย สมองผมจะระเบิดแล้ว!!
หน้า 3
- เพื่อนร่วมชั้นผมดันมาชอบพ่อซะงั้น...
- จริงๆ แล้วพ่อได้เบอร์ของเด็กคนนั้นมานะ
- อืม ผมรู้แล้ว
- จริงๆ แล้วเด็กคนนั้นมีลูกแล้วนะ
- พอชวนไปเดท เขาก็บอกว่าถ้าพาลูกไปด้วยก็ได้
- งั้นเหรอ...
- ห๊ะ?
- พ่อคิดมาดีแล้ว...พ่ออยากจะสนับสนุนเด็กคนนั้น
- ก็...นั่นมันผมเองแหละ...
- หา!?!
หน้า 4
- ทัตสึยะ สัปดาห์นี้ไปทานข้าวกับเพื่อนร่วมชั้นของลูกกันเถอะ
- จริงจังซะแล้วสิ...
- พอถามว่าไปไหนดี เขาบอกว่าสวนสัตว์
- เขาอยากไปดูยีราฟกับลูกนะ
- เขาห่วงใยลูกมากเลยนะ
- เขาบอกว่าอยากเห็นลูกยิ้ม เป็นคนดีจริงๆ
- ยูคิ...ความห่วงใยนั่นช่างน่าเศร้า
- ใช่แล้วล่ะ
- เริ่มจะตลกแล้วสิ...
หน้า 5
- ข้าวกล่องนี่เค็มเกินไป! ขอคืนเงิน!
- แล้วยังชาเย็นนี่อีก ขอคืนเงินด้วย
- เอ๊ะ...อ่า...ขะ...ขอโทษครับ
- เอ่อ...คือว่า...
- เฮ้ อย่าชักช้า! จะให้ลูกค้ารอเหรอ? เรียกผู้จัดการมา!
- คะ...ผมเป็นผู้จัดการครับ
- โกนดะ ขอพ่อจัดการแทนหน่อย
หน้า 6
- ขอโทษจริงๆ ครับ
- งานไม่ราบรื่นเลย หงุดหงิดมาก
- เข้าใจครับ บางครั้งปัญหาก็มาแบบไม่ทันตั้งตัว
- เวลาแบบนั้น ถอยออกมาจากสถานการณ์ก่อนดีกว่า
- ใช้เวลานั้นอ่านหนังสือสิ มีห้องสมุดอยู่หลังสถานี
- แต่เรื่องงาน...
- งานน่ะพักได้ ถ้าบริษัทขาดเธอแล้วไปต่อไม่ได้ ก็ไม่รอดอยู่ดี
- ครับ! ขอบคุณมากครับ
- คุณโฮโจเท่มาก! เหมือนผู้ใหญ่ที่น่าเคารพเลย!
หน้า 7
- เพื่อนในห้องชวนไปสวนสัตว์กับพ่อ เลยต้องไปกันสามคน
- เรามาด้วยกันนี่ดีแล้วหรือเปล่าเนี่ย...
- ยูคิมาแล้วจะพูดว่าไงบ้างนะ
- โอ้โห ไม่ได้มาสวนสัตว์ตั้งแต่สมัยประถมแล้วนะเนี่ย
- พอได้มาดูอีกที มันก็ดูแปลกใหม่ดีนะ!
- ดูสิ ทัตสึยะ นั่นเพนกวิน!
- เฮ้ อย่าทำตัวตื่นเต้นขนาดนั้นสิ คนอื่นจะคิดว่าเรามาเดทกันนะ
หน้า 8
- คิดไปคิดมาแล้ว พ่อไม่เคยพาเรามาที่นี่เลยนะ
- ห๊ะ? เอ่อ ไม่ใช่ว่าตอนนี้จะสำคัญอะไร
- แม่เคยพามาแล้วล่ะ
- ก่อนหน้านี้คิดว่าการหาเงินเข้าบ้านคือสิ่งที่ดีที่สุด...
- แต่พอได้ใช้เวลากับเรามากขึ้น
- ก็รู้สึกว่าควรจะมีเวลาแบบนี้ให้มากขึ้น พ่อเองก็ยังไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่
- อ่ะ...พ่อ?
- นึกว่าพ่อเป็นคนที่ไม่ยอมรับผิดซะอีก
หน้า 9
- เพื่อนในห้องที่อยากมาเดทกับพ่อส่งข้อความมาอย่างเจ็บปวด
- ทำไงดี ทัตสึยะ...เราตื่นสาย
- เมื่อคืนนอนไม่หลับ
- จบแล้ว อยากตายเลย
- นี่พ่อ ยูคิว่าตื่นสายอ่ะ
- ดูเหมือนจะเครียดมากเลย
- เดี๋ยวก่อน! ยูคิ อย่าเพิ่งใจร้อน
- ช่วยบอกว่าเราก็ตื่นสายเหมือนกันได้ไหม...?
- อะไรนะ? ทำไมต้องแคร์ขนาดนั้น
- ก็ไม่เป็นไรหรอก
- เดี๋ยวนี้วัยรุ่นก็มีเรื่องให้คิดเยอะนะ
หน้า 10
- รอดแล้วววว ลูกชายก็ตื่นสายเหมือนกัน!
- ยูคิส่งของขวัญเป็นกาแฟกับนมสตรอเบอร์รี่มาให้
- ขอบคุณลูกชายมาก! เจอแล้วอยากกอดแล้วจุ๊บเลย
- ถ้ามาถึงเร็วก็ให้ดื่มรอกันไปก่อน
- อย่าทำแบบนั้นเลย...
- แต่ทำไมนมสตรอเบอร์รี่ล่ะ?
- อ่า...เอ่อ เราชอบดื่มช่วงนี้
- แย่แล้ว จะทำยังไงดีเนี่ย...
หน้า 11
- เพื่อนในห้องรีบมาที่เดทกับพ่อแล้ว
- ขอโทษจริงๆ ที่มาสายครับ!!
- ไม่ต้องคิดมากเลย ได้ใช้เวลากับลูกชายอีกครั้งก็ดีแล้ว
- ไม่เป็นไรครับ!...เอ่อ ลูกชายคุณล่ะ?
- ไปเข้าห้องน้ำอยู่
- ไปคนเดียวได้แล้วเหรอ! เก่งจัง!
- ฮ่าๆ เธอนี่ตลกดีนะ
- จริงเหรอ? ดีใจจัง
หน้า 12
- ทัตสึยะ เด็กคนนี้เป็นใครเหรอ?
- อาจจะเป็นเด็กหลงทาง เขาร้องไห้อยู่ในห้องน้ำ...
- เฮ้ย นี่มัน...
- อ๋อ อย่างนี้นี่เอง...
- ...งั้นเหรอ
- เดี๋ยวก่อน!! อธิบายยากหน่อย แต่มีหลายเรื่องที่เข้าใจผิด...!!
- ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ...ต้องปิดบังที่โรงเรียนด้วยสินะ...
- แต่ถึงยังไงฉันก็อยากให้เธอบอกฉันนะ
- ยูคิ๊๊๊!!
หน้า 13
- เพื่อแก้ไขความเข้าใจผิดที่ซับซ้อนนี้ ฉันจึงต้องวิ่งตามเพื่อนร่วมชั้น
- รอก่อน ยูคิ เด็กคนนั้นไม่เกี่ยวอะไรเลย
- แต่เรื่องที่เข้าใจผิดจริงๆ มันมีอยู่นะ...
- จริงๆ แล้วฉันควรจะบอกก่อนที่จะเกิดเรื่องแบบนี้
- แต่พอเห็นนายจริงจังขนาดนี้ก็พูดไม่ออก
- ตัวฉันเองก็ยังสับสนอยู่
- แต่ก่อนที่ความสัมพันธ์จะไปไกลกว่านี้ ฉันต้องบอกนาย
- ทัตสึยะ?
หน้า 14
- นาย...อย่าบอกนะว่าชอบฉัน?
- หา?
- ช่วงนี้เวลาอยู่กับฉัน นายดูประหม่าแปลกๆ
- ทัตสึยะ อย่างนี้นี่เอง...
- พอเป็นเรื่องของยูคิแล้ว นายถึงดูเก้ๆ กังๆ
- เดี๋ยว...ไม่ใช่แบบนั้น คนนี้ดูเหมือนผู้หญิง แต่จริงๆ แล้วเป็นพ่อของฉัน
- ทัตสึยะ...ใจเย็นก่อน
- หา? มันจริงๆ นะ!
หน้า 15
- พยายามจะแก้ความเข้าใจผิดของเพื่อนร่วมชั้นที่จริงจังกับพ่อ แต่กลับลงเอยที่ไม่คาดคิด...
- สนุกมากเลยนะ การไปเที่ยวสวนสัตว์กับยูคิคุง
- อ่า...ใช่
- ไม่สิ มันเหมือนฝันร้ายเลย
หน้า 16
- เอ่อ...แค่จะบอกว่า เรื่องกับยูคิมันเป็นแค่ความเข้าใจผิดนะ
- อืม ทัตสึยะ...ถึงฉันจะเป็นคนรุ่นเก่า
- แต่เดี๋ยวนี้ฉันก็เปิดใจกับหลายๆ เรื่องมากขึ้น
- ไม่ต้องกังวลไป
- ฉันจะเฝ้าดูแลนายในฐานะพ่อ ไม่ว่านายจะรักใครก็ตาม
- อุ๊ยยยยยยยยยยย...
แสดงความคิดเห็น
0